De statistischemens.

Gisteren was voor Gerard, Henk, Ruud, Stephan en mij de eerste speeldag in Hoogeveen. We spelen in de Amateurgroep 1 die 80 schakers omvat. Een computerprogramma maakt dagelijks de ‘paring’ dus wie tegen wie speelt.
Op de eerste dag laat het programma voor zo’n grote groep je tegen iemand spelen die ruim 200 ratingpunten meer of minder heeft. Het programma wil namelijk zo snel mogelijk duidelijkheid in de krachtsverhoudingen. Zo kregen gisteren Gerard, Henk, Ruud en ik tegenstanders met een veel lagere en Stephan met een veel hogere rating.
Dit is voor iedereen een onaangename situatie. Op papier moesten Gerard, Henk , Ruud en ik winnen en Stephan verliezen maar dat is statistiek. Dat is wiskunde en de tegenstander is een levend mens die opgebouwd is uit levende cellen en niet uit cijfers! Over de hele groep genomen komt de statistische uitslag het meest voor dat is de voorspelling van de Hongaarse prof. Elo.
Alleen Ruud, Stephan en ik hadden een tegenstander die zich aan de statistiek hield, maar Gerard en Henk verloren.
Ruud won gemakkelijk in 20 zetten. maar ik zag na 20 zetten nog geen voordeel. Ik speelde met wit en kreeg na de 23ste zet van zwart(eerste diagram) een kans om met 24.Pxg5 (een paaroffer dat hij niet aannam) het spel te compliceren. Het tweede diagram is na zwarts 30…,Lf3 hij wachtte mijn antwoord niet af en gaf op. Na 31.Lf4 gaar zwart mat.

Een donderdag.

Janny en ik reden gistermorgen onder een asgrauwe lucht in een stortregen naar Nijmegen om het hondje Binkie te gaan bekijken. Janny twijfelt nog en dat is te begrijpen want de verkopende mevrouw kwam met zo’n waslijst van “problemen” van dit hondje dat alleen een leeuwentemmer Binkie zou durven meenemen. Nochtans is Janny niet afgeschrikt maar wil er wel nog over nadenken zodat we ook weer samen terugreden.
Toen ’s middags de zon ging schijnen kwam Laura en haalden we de sinds jaren vergeten trampoline vanonder het stof in het schuurtje.
In de avond naar Deventer voor de schaakwedstrijd Pallas 2 – Zwolle-Zuid. Die kwam hard op/in ons hoofd aan. Van bord 1 tot 8: Radboud en Carla remise, Gerard, ik, Willem W en Eric verlies, maar lof voor de jeugd want Ward en Jan Willem wonnen beide. Ik dank Ward en Jan Willem die een vernedering voorkwamen.
Straks rijd ik met Gerard en Stephan naar Hoogeveen en duiken we, tot en met volgendeweek zaterdag, onder in de schaakwereld. Op de site www.essentchess.nl kunt u ons volgen

Zien.

Wil zag gelukkig dat ze haar fiets hier niet kon neerzetten. Aan iedereen die achterom komt: “let op, paddestoeltjes op je pad niet vertrappen”. Vanmiddag naar mijn opticien voor een controlemeting, dat is wel al meer dan vijf jaar geleden. De opticien kan natuurlijk ook niet verhelpen dat ik het verschil niet zie tussen een mooi bloempje van “onkruid” en een “erkend” bloempje. Ik zal Sjaak, de man die me geregeld helpt, vragen vanaf nu het gras niet meer te maaien, dikwijls heb ik prachtige heksenkringen in het najaar en in het voorjaar pinksterbloemen enz. Ik heb sowieso de pest aan grasmaaien en motormaaiers komen er al helemaal niet in hier.
Oh ja. Ik bestelde gisteren de Telduivel in Deventer en vroeg aan de mevrouw bij Praamstra 'is die nog te krijgen?' ja, zei ze dat is een klassieker!

Ontleed.

Ik dacht dat ik er al was. Doric schreef in zijn comment zaterdag dat hij mijn blog las omdat ik daarin “zwalk tussen borrelpraat en wetenschap”.
Ik vond dat een prachtige typering en voelde me gelukkig. Erica zou me hebben gewaarschuwd “het leven is altijd gecompliceerder dan jij denkt, echte boodschappen komen in twee of dikwijls zelfs drie fasen”. Toen ik vanmorgen de telefoon oppakte wist ik niet dat Doric het gedonder ver weg was geweest voordat de bliksem inslaat. Het was Gerard aan de telefoon, we maakten afspraken en spraken over Turing (Tweede wereldoorlog) en prof. Lex Schrijver de man die o.a. de dienstregeling van de NS maakt. Toen kwam de klap, Gerard:
“ja, Doric heeft wel gelijk maar het bijzondere is dat jij het verschil niet kent!”
Ik kwam in een soort morfineroes en diepe slaap. Eindelijk na bijna 74 jaar ontleed, zalig. Er kan me niets meer gebeuren.

Het dilemma.

Van Doric ontving ik een reactie op mijn laatste blog, ik heb hem een antwoord gezonden.
Doric geeft een leuke typering van wat ik doe, namelijk schrijven tussen borrelpraat en wetenschap in. Dat is het precies. Bij de borrel mogen we alles bespreken en op de achtergrond is de wetenschap met de feiten.
Dikwijls is dat ook mijn dilemma ook met de TomTom waar ik over schreef. Eratosthenes is in de wiskunde bekend door het meten van de aardomtrek maar zeker ook door zijn fraaie manier voor het vinden van de priemgetallen, de zogenaamde “zeef van Eratosthenes”. Wat wel en wat niet en hoe ver? Ik heb zelfs wel eens mensen meegemaakt met een gymnasium opleiding (die ik niet heb) die stom verbaasd waren wanneer ik Pascal als wiskundige opvoerde en hem alleen kenden als filosoof. Wat wel en wat niet, borrelpraat of feiten?
Dat was laatst ook een probleem met de niet-reanimatie penning. Geef ik ook de brieven van Kamphuis en de discussie met Carla (die een heel anderen ervaring met reanimatie heeft dan ik) of niet?
Vandaag kies ik voor meer over Eratosthenes maar laat het enorme belang van priemgetallen in de wiskunde dus weg op mijn blog. Nog even: een priemgetal is een geheelgetal dat alleen deelbaar is door een en zichzelf.
De “Zeef van Eratosthenes”:
Als voorbeeld zoeken we de priemgetallen kleiner dan 31, dus in de rij:
2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25-26-27-28-29-30
we “zeven” eerst de veelvouden van 2 eruit( 4-6-8-enz.)
2-3- -5- - 7- -9- -11- -13- -15- -17- -19- -21- -23- -25- -27- -29-
we zeven nu de veelvouden van 3 eruit:
2-3- -5- - 7- - - -11- -13- - - -17- -19- - - -23- -25- - - -29-
nu de veelvouden van 5:
2-3- -5- - 7- - - -11- -13- - - -17- -19- - - -23- - - - - -29-
als de rij langer was zouden we nu de veelvouden van 7 eruit halen.
Omdat 1 geen priemgetal is heb ik die weggelaten. De priemgetallen kleiner dan 31 zijn dus
2-3-5-7-11-13-17-19-23-29.
Deze fraaie zeef staat ook in het fantastische “kinderboek” De Telduivel. Nee geen kinderboek, een boek voor iedereen van 6 tot 20x6! Schaam u als u dat uw (klein)kinderen nog niet heb gegeven en wacht maar niet tot 5 dec. dat duurt nog veel te lang.

Eratosthenes.

Vanmorgen kocht ik in Deventer twee boeken en gerookte paling. Tussen mijn invalide parkeerplaats en boekhandel Praamstra staat op zaterdag op de markt een kraam met zogenaamde IJsselmeerpaling zodat het niet toevallig is dat ik die kocht. IJsselmeerpaling is paling die bijvoorbeeld boven Ierland gevangen is en dan in een rokerij aan het IJsselmeer is gerookt. Het erge met die paling is niet de naam maar dat ik die koop en opeet. Dat mag echt niet meer, eigenlijk al jaren niet en ik weet dat!
De boeken mogen wel: de roman Contrapunt van Anna Enquist en De bètacanon van Robert Dijkgraaf, Louise Fresco e.a.Contrapunt moet ik nog aan beginnen maar van de bètacanon heb ik alvast gesnoept.
Bij de TomTom vinden we Eratosthenes ca. 276 tot 194 v.Chr. Van 1962 tot ’65 gaf ik wiskunde op een HBS in Utrecht. In de brugklas, dat was toen nog de 1ste klas want die brugklas in van latere datum vertelde ik dan van Eratosthenes die als eerste de omtrek van de aarde(zeer nauwkeurig) berekende. Mijn uitleg aan de kindertjes staat precies zo in de bètacanon. En ja ook de ‘nauwkeurigheid’ van de passen die de mannen van Erathosthenes tussen Alexandrië en Syene moesten lopen kwam uitgebreid ter discussie en vooral ook dat deze Griekse geleerde er maar 320 km (omtrek aarde is ca. 40.000 km) naast zat. Ongelofelijk! In die tijd was lesgeven aan die kindertjes zalig maar was ik me dat bewust? Nee denk ik maar ik vond het wel heel leuk, met de toen al verplichte geodriehoek en een duimstok van thuis gingen we ook de hoogte van de kerk om de hoek meten. Toeval dat Eratosthenes aan de TomTom is gekoppeld?

Paardenmeisjes.

DEPAARDEN, ik krijg nogal eens vragen over die naam. Paardenmensen vinden dat ik de paarden tekort doe, schakers willen wel meer schaak op mijn blog sommigen vinden dat ik de koeien voortrek enz., kortom elke groep wil wel meer over zijn haar liefhebberij. Ik schrok hevig toen de prinses me vroeg waarom zij altijd voorrang krijgt en ik dan de paarden weer vergeet. Ze zond me een fotoreportage om me te tonen dat ze gelijk heeft. Natuurlijk heeft de prinses gelijk. De Nederlander mag dan in ons land niet bestaan het paardenmeisje bestaat niet alleen maar is zelfs een drijvende kracht achter de paardeneconomie. Ik dacht dat het fenomeen “paardenmeisje” 5 tot 15 jaar was, nee zegt de prinses kijk nou zelf. Het paardenmeisje is 3 maanden tot 15 jaar. De sociologie wacht met ongeduld op een promotie over de paardenmeisjes, kom op meiden anders is de prinses jullie voor!
Klik op de foto's voor een vergroting.

Deze week

Zaterdag schreef ik over de niet-reanimatiepenning en zond een brief aan het NRC Handelsblad voor hun brieven rubriek. Maandag stond mijn brief al in de krant.
Ik was een beetje trots dat mijn brief direct geplaatst werd, de NRC zegt de slijpsteen voor jouw geest te zijn en ze plaatsten soms brieven van mij niet. Niet goed geslepen dus. Kamphuis was niet blij met wat ik schreef en het gevolg is een uitgebreide briefwisseling tussen ons deze week geweest. Door die brieven zijn we elkaar beter gaan begrijpen maar het niet echt eens geworden.
Dinsdag was weer geweldig. Ik geniet enorm van de HOVO cursus Het Toeval in Nijmegen. Deze keer de jongeman dr.Th. Quartier over religieuze rituelen. De dood is niet toevallig maar het tijdstip en de manier waarop zeker wel. Hoe we de uitvaart regelen in de diverse culturen en zelfs vooral het laatste decennium is fascinerend. Quartier is Duitser maar spreekt accentloos Nederlands en weet zijn publiek zeer goed te boeien.
Door het onderwerp van dinsdag was ik gisteren bijzonder geïnteresseerd bij Pauw en Witteman naar Anna Enquist. Ik schreef al eerder over haar op mijn blog. Ze was daar gisteren vanwege haar nieuwe boek Contrapunt.Aan het eind las ze voor uit haar boek en speelde Ivo Janssen de Aria uit de Goldbergvariaties van Bach. Lof voor Pauw en Witteman en de regie die dit heel goed brachten.

Weekend.

Dit weekend hield Marijke Abels Open Atelier. Ik bezocht dat en had daardoor weer een mooie dag. Het werk van Marijke het gesprek met haar en haar man (schaakvriend!) en andere bezoekers, dat zijn de versieringen op je dagelijkse leven.
De hond is papier op gaas, het eerste portret is brons het tweede is gips.
Inmiddels heb ik twee reacties op mijn ambulancebrief. De eerste is van Carla die me wel erg persoonlijk en kort door de bocht vond en de tweede van Esther, mijn thuiszorg hulp, Esther was zeer enthousiast, ze is zelf brandweervrouw en juichte met haar armen omhoog “eindelijk iemand die het begrijpt en schrijft hoe het is!”.
Al met al een goed weekend, maar wat heb ik nu zaterdag eigenlijk gedaan? Waarschijnlijk ben ik gewoon verregend.

Ambulance.

Toen ik mijn blog begon in 2004 nam ik mij voor daar het nieuws buiten te houden. Wel is de krant dikwijls de oorzaak van de onderwerpen op mijn blog, ook wat ik op TV zie. Gisteren las ik in de NRC een ingezonden brief waar ik me aan ergerde. Het beste is dan die ergernis van je afschrijven vandaar de onderstaande brief naar mijn krant. Niet altijd plaatst de NRC mijn brieven, ik ben benieuwd.

‘Reanimatie.
In uw krant van 3 okt. schrijft dhr. Kamphuis de brief “Reanimeer mij niet” waarin hij het ambulancepersoneel vraagt zijn niet-reanimatie penning te respecteren en hem bij een ongeval, dus ook bij een hartstilstand, te laten sterven.
Kamphuis standpunt is niet nieuw en velen dragen zo’n penning. Zelf ben ik wel vele malen gereanimeerd eerst driemaal in het ziekenhuis en daarna achtmaal in diverse omstandigheden door een ICD. De laatste jaren draag ik een ICD met ingebouwde biventriculaire pacemaker omdat mijn hart te zwak is om een goede puls te leveren. Een beetje “kort door de bocht”zou je kunnen stellen dat ik continu gereanimeerd word, mijn kleinzoon noemt mij zijn bionische opa
Zoals ik de laatste tien jaar leef en sinds de dood van mijn vrouw alleen, wil dhr. Kamphuis niet leven. Kort geleden vroeg een meisje van negen mij of ik haar opa wilde worden, het zou Kamphuis niet overkomen zijn. Ik aanvaard dhr Kamphuis levensopvatting maar respecteer die niet. Woedend word ik echter als hij de verantwoordelijkheid over zijn leven of dood bij het ambulancepersoneel legt. Dat zijn de mensen waar ik vele keren mijn leven aan te danken heb gehad, dat zijn de mannen en vrouwen die bij mij op één staan in de lijst van ‘respect voor’. Ik word woedend als men hen handelingen wil laten doen die niet tot hun taak behoren, maar die zij ook helemaal niet willen. Arme brandweermensen die met de inzet van hun leven Kamphuis bewusteloos uit zijn huis hebben gehaald en dan zijn penning zien!
Ik ben atheïst.
Willem Duvekot, Gorssel.’

Marcel Duchamp.

Gisteren meldde mijn Internet schaakkrant Chess Today me dat precies 40 jaar geleden Marcel Duchamp is overleden. Met een schok realiseerde ik me dat ik dus echt oud ben. Veertig jaar terug, ik was toen al ruim 32 jaar en ik herinner me dat nog goed. De kunstrubrieken brachten uitvoerige artikelen over Duchamp die gezien wordt als de grootste vernieuwer van de kunst van de vorige eeuw. Voor schakers die zich ook voor kunst interesseren was Duchamp dubbel belangrijk, als kunstvernieuwer en als schaker Ik heb al eerder op mijn blog over hem geschreven.
Duchamp werd wereldberoemd met zijn ‘Nu descendant un escalier’ op de Armory Show in New York begin vorige eeuw. Daarna shockeerde hij de gevestigde kunstwereld nogmaals met zijn ready-mades waarvan het urinoir en het fietswiel de bekendste zijn. Ik heb het naakt dat de trap afdaalt eens in het echt in Brussel gezien, prachtig.

Het toeval.

Vanmorgen voerde prof.dr.J.de Visscher ons mee naar de ‘toevallige ontoevalligheid’ in de kunst. Voor de pauze was dit filmpje over Karel Appel uit 1961 de start voor zijn betoog. Na de pauze was dat het schilderij van Jan van Eyck van de huwelijksbelofte van Arnolfini en zijn vrouw uit 1434. De Visscher zag kans, in mooi Vlaams zijn gehoor tot een maximale toegankelijkheid voor beide kunstenaars te brengen. Na afloop keek ik mijn buurvrouw aan ‘heerlijk’ zei ze en dat hebben we toen ook de professor gezegd.

Concert in Epse

Gistermorgen bezochten Janny, Hella, Leuntje en ik het koffieconcert in het kerkje in Epse. Het is verbazend hoe daar, om de zoveel weken, met twee of drie musici concerten van hoge kwaliteit gegeven worden. Daar moet iemand achter zitten die de Nederlandse muziekwereld kent. Ik heb het aan Janny te danken dat ik nu van deze evenementen kan genieten, zij seint me tijdig in voor het volgende concert.
Deze keer waren het de mezzosopraan Noëlle Smeets, Leo van Wijk viool en altviool en de pianist Joop Hasselman met een zeer gevarieerd programma: Händel, Strausz, Mozart, Brahms, Grieg en nog veel meer. Janny sprak na afloop met de pianist die haar voormalige baas was in het ziekenhuis in Almelo. Zelf vertelde ik Leo van Wijk en Noëlle Smeets dat het stuk van Grieg van die ochtend een van de eerste 33 toerenplaten was die Erica en ik vijftig jaar geleden kochten. Altijd is men heel blij met reacties uit het publiek ook nu weer, toen ik nog jong was dorst ik dat niet nu wel gelukkig.

Romeinsegoudkust en Doorwerth.

Gisteren waren Ton, Aaltje en ik te gast in Doorwerth bij Ern en Mijcke. Sinds jaar en dag komen we minstens een keer per jaar bij elkaar, vroeger was dat ook met Erica.
Mijcke weet altijd een cultureel tintje aan zo’n dag te geven en gister was dat een bezoek aan de tentoonstelling in Het Valkhof te Nijmegen over het luxe leven van de superrijke Romeinen 2000 jaar geleden. Het was een heerlijke dag en de tentoonstelling heel mooi en interessant. Venus, een stier als fonteinbeeld en een beautycase waar onze Gooise vrouwen jaloers op zouden zijn en nog veel meer. We werden om vijf uur verzocht weer naar huis te gaan.

In Nijmegen en Joppe.

Een wat ongewone dag vandaag. Vanmorgen naar Nijmegen voor mijn eerste HOVO (hoger onderwijs voor ouderen) “les” over het toeval. Dr. M. Hulswit gaf een inleiding vanuit filosofisch perspectief over het begrip toeval. Vooral het determinisme kreeg veel aandacht, begrijpelijk omdat veel wetenschappers in de geschiedenis het determinisme aanhingen. Daarna als een blok geslapen en toen naar Joppe voor Isabelle. De prinses kreeg veel aandacht van haar onderdanen, vandaag waren dat Marian en ik. Haar moeder en grootmoeder behoren niet tot haar onderdanen, die heeft ze in dienst voor voeden, luiers verschonen enz. Ik mocht de foto’s maken.
Zowel over het begrip toeval als over de prinses zal ik het nog dikwijls op mijn blog hebben. Hulswit begon vanmorgen zijn betoog met een vraag “is het toeval dat u hier bent?”.
Isabelle beëindigde het bezoek van Marian en mij met een heel verhaal (bovenste foto). Het moet een samenvatting geweest zijn van wat wij "volwassenen" tijdens de maaltijd allemaal aan elkaar gekletst hadden.
Bij Hulswit kwamen er drie antwoorden uit de zaal: ja, nee en dat weten we niet. Bij Isabelle hoort ieder zijn eigen gedachten lijkt het. Haar overgrootmoeder, die zij 's middags had bezocht en die uitgesproken gelovig is hoorde duidelijk 'haleluja'! Daarom zal ik de toespraken van de prinses goed blijven beluisteren en u verslag uitbrengen. Klik op de foto's voor een vergroting.

Fotomodel werd wereldkampioene.

Deze week konden schakers hun hart ophalen, ICC (The Internet Chess Club) bracht live op je computer het wereldkampioenschap van de vrouwen en de Final Chess Masters Bilbao 2008.
Het eerste toernooi was in de hoofdstad Naltsjik van Kabardino-Balkarië niet ver van Georgië. Nederland had een negatief reisadvies voor die Russische deelrepubliek gegeven.
De echte favoriete schaaksters waren er gelukkig wel. De ook als fotomodel beroemde Russische Alexandra Kosteniuk won de beslissingsmatch van het Chinese 14 jarige meisje Hou Yifan. Het Chinese meisje werd vorig jaar in ons land al bekend omdat ze toen in het Corus toernooi speelde. Zo kort na de Olympische spelen was het in Naltsjik een beetje Rusland – China.
Alexandra (24 jaar) speelt al langer in de wereldtop. Heel goed voor haar imago dat ze nu ook wereldkampioen werd. Hou Yifan heeft nog tijd genoeg laten we hopen.
In Spanje won Topalov het sterkst bezette toernooi (ratings!) ooit. Topalov kwam daarmee op de eerste plaats van de ratinglijst. Wereldkampioen Anand werd laatste. De 17 jarige Noorse schaker Magnus Carlsen werd tweede en kwam daarmee op de tweede plaats van de wereldranglijst.
Hou Yifan moet misschien toch niet te lang wachten anders is ze te oud. Kunnen alleen de allerjongsten het zware denkwerk en de diepe concentratie nog aan?
De foto’s spreken voor zich.

Paardrijles op De Eenhoorn.

Gisteren mee geweest naar Laura’s derde paardrijles op De Eenhoorn in Zutphen. Van mij krijgt De Eenhoorn een 9 of 10. Veel opgewekte en vrolijke kinderen die voor en na de les opruimen, de paarden verzorgen en schoonmaken. Zeer makke paarden die alleen gewend zijn dat er goed met hen wordt omgegaan. Geen zadel voordat het kind ervaring heeft en ook geen bit voordat het kind de gevoeligheid van een paardenmond kent. Gisteren reed Laura op Lida een oude dame die weet van de hoed en de rand. Dat zie je op de laatste foto waar ze probeert even een stop in te lassen om buiten de bak wat gras te eten, Marly de instructrice komt er al aan en Lida weet het al. De paarden krijgen bij de beginnelingen alleen een longeersingel en een halster aan. Ze moeten allerlei bewegingsoefeningen op het paard doen. Na een halfuur zijn de kinderen moe en mogen limonade en koek gaan halen. Vooral de drakenlimonade is zeer geliefd bij Laura. Marly geeft ook les aan geestelijk gehandicapten daar wordt je altijd weer even stil van als je het ziet, de kinderen vinden dat gewoon, ik nog steeds niet. Hoed af voor Marly.

Musea.

Zaterdag kreeg ik een ‘dagje uit’ van Leuntje. We bezochten in Hattem het Voerman Museum en hadden een heerlijk etentje in De Cannenburgh in Vaassen. Het weer was ideaal om mijn troefkaart uit te spelen. Ik rijd dan en neem de dijk langs de westkant van de IJssel, de gast kan dan vooraf genieten van de ‘Voermanluchten’ en later zien dat de meester het kon. Voor de gezichten op de IJssel gaat het voornamelijk om Voerman senior. Junior was de man van de Verkade albums die ieder van onze generatie kent. De verassing van het museum was voor Leuntje echter niet vader of zoon Voerman maar Jo Koster (1868-1944). Dat deed mij goed want dat ken ik. Ik schreef in december vorig jaar over haar op mijn blog. De Voerman hierboven hebben we zaterdag niet gezien, deze hangt in het Stedelijk Museum Kampen. Het schilderij van Greive bij Vlissingen uit 1860 zag ik gisteren in het CODA op de expositie ‘De ontdekking van Nederland’. Twee zeer verschillende musea die in Hattem en Apeldoorn. De enige overeenkomst die ik kan bedenken is de vergaande vriendelijke service. Gisteren bood een van de baliemedewerksters me rolstoel met begeleiding aan, ik nam alleen de rolstoel.
De kopieën (op klikken voor een vergroting):
Jan Voerman sr. De IJssel bij buiig weer.
Johan Conrad Greive. Bomvrije kazerne te Vlissingen, 1860
Jo Koster. Staphorster meisje op weg naar de maaiers.
N.B. Vanmorgen schreef ik dit blog, maar heb het nu flink gewijzigd. De schilderijen kun je nu in een mooie vergroting zien.

Schaakstad Apeldoorn.

Klik op de foto's voor een vergroting.
Mijn vriend Ruud uit Spanharrenstätte(Dld) at hier vrijdag bij mij voordat hij zich in (Schaakstad)Apeldoorn onderdompelde in de parallelle wereld van de 64 velden. Je ziet hem op de eerste foto de Apeldoornse schaakkrant lezen. Ruud en ik dachten dat hij waarschijnlijk de oudste deelnemer zou zijn. Zelf kon ik niet meedoen in Apeldoorn omdat ik zaterdag een afspraak had.
Dat Apeldoorn dè schaakstad in Nederland is danken we aan Karel van Delft(derde foto links met microfoon). Karel heeft in de laatste decennia onvermoeibaar gewerkt om Apeldoorn te promoten als schaakcentrum. Wij mogen hem heel dankbaar zijn daarvoor en zeker ook voor wat hij voor de jeugd deed en doet.
Aan de andere kant van de leeftijdsschaal van Ruud vinden we Veerle. De kleindochter van Karel krijgt hier les van de Duitse schaker Michael Hoffmann in de strategie van de lopers.

Afrikaanse buffel.

Omstreeks 1950 waarschuwde ik in “De Poel”, een prachtig natuurgebied onder Goes waar nu fabrieken staan, mensen eens dat ze hun hond beter uit een wei met koeien konden halen omdat die koeien aanstalten maakten hun hond in te sluiten. Ze keken me eerst aan of ik gek was maar zagen toen zelf dat ze maar net op tijd waren.
In dit filmpje dat ik op You Tube zag moet je wat vertrouwen hebben in de Afrikaanse buffels. Dit dier kun je beter maar met rust laten, als mens maar ook als leeuw. Blijf tot het eind kijken, het komt echt nog goed!