Kunstreis langs de IJssel.

Gistermiddag met Marian naar het Nijenhuis geweest. Vanwege het prachtige weer en de uitzonderlijke hoge waterstand hebben we er een tocht langs de IJssel van gemaakt de foto is bij de pont van Olst genomen.

Het museum had twee exposities: beneden Schilderijen en Aquarellen van Otto B.de Kat (1907-1994) en boven Tekeningen van Jos Hermans (1955). Marian en ik waren zeer eensgezind in onze waardering, maar ze trakteerde dan ook eerst op thee en appelgebak! Van De Kat vonden wij het licht in zijn luchten heel sterk. Hier te zien in het olieverf schilderij van de Wieringermeer polder (die “ze” weer onderwater willen zetten). Ook over Hermans waren wij het eens, zijn mooiste tekening hangt direct rechts in de ‘Engeltjeskamer’. Die kamer rechtvaardigt trouwens op zichzelf al een tocht naar het Kasteel. De door ons gekozen tekening kan ik niet laten zien omdat fotograferen er verboden is, u moet er dus zelf heen!

De derde heb ik genomen vanwege de ‘sneeuwschaduw’van de heg en het lievelingshuisje (op de foto klikken en met de muis schuiven) van Marian in de boom uiterst rechts boven de heg! Op de laatste foto zie je mijn reisgenote achter het kunstwerk ‘Concrete versus Wood, 2007’ van Maurits Schegardus. De tafel is van beton en hout gemaakt en zal zichzelf door het uitzettende en krimpende hout vernietigen er springen nu al stukjes beton vanaf.

Schaakhemel.

Vergelijk deze foto van vanmorgen 8 uur maar met die van gisteren.

Het is de laatste tijd niet erg om binnen te blijven want op de computer zijn dagelijks de spannende partijen van het Ambertoernooi, live, te volgen.

Het Ambertoernooi in Monaco is een privé aangelegenheid van de miljonair Joop van Oosterom. Van Oosterom was een van de oprichters van het softwarebedrijf Volmac. Toen hij als eigenaar dat eind jaren tachtig verkocht was hij in een klap multimiljonair.

Het toernooi in Monaco is een zeer uitzonderlijk toernooi.Het werd in 1992 voor het eerst gespeeld ter ere van de geboorte van Joops dochter Amber. Er worden 12 wereldtopschakers uitgenodigd, alleen diegenen die Joop aardig vindt!

De luxe waar de spelers in terecht komen is voor ons gewone stervelingen niet voor te stellen, waarschijnlijk hebben gelovigen dat als beeld van de hemel. Ze moeten Joop wel laten zien dat ze echt schakers van een hemelsniveau zijn. Dat doen ze door dagelijks twee partijen te spelen één blind (25 min en 20 sec per zet) en één rapid (25 min. en 10 sec per zet). Beide partijen tegen dezelfde speler, na 11 ronden hebben zij zo tegen alle andere hemelbewoners gespeeld.

Straks ga ik naar de negende ronde kijken! Er spelen dit jaar drie wereldkampioenen in mee de huidige, Anand, en de vorige twee Kramnik en Topalov. De meest spectaculaire partij dit jaar was die van Ivanchuk tegen Karjakin in de vierde ronde waar in een bekende opening Ivanchuk zijn dame offerde en prachtig won, die partij komt zeker in de schaakbladen. De Noorse jongen Magnus Carlsen waar ik laatst over schreef staat na 8 ronden op de tweede plaats.

?MOEDERS?

We hebben onze spreekwoorden om te weten dat er niets met het weer aan de hand is, de foto is van vanmorgen acht uur.

Gisteravond zag ik drie programma’s op Nederland 2: Keyzer & De Boer Advocaten, Hof van Joosten en Zembla. In alle drie speelden woorden een belangrijke rol. Voor mij had het programma van Astrid Joosten iets extra’s vanwege het weggeven van een baby. Als pasgeboren had ik ook Willem van de Velde kunnen worden ik schreef daar 19 maart 2006 over. Het ging gisteren niet om ‘gewone’moeders maar om draagmoeders en wensmoeders. Bij de draagmoeders kan het zijn dat het om een eigen eitje of een geïmplanteerd eitje gaat. Het zaad komt ook nu nog van een man en een kind wil wel weten van welke! Het bijzondere gisteren was dat vrienden van de wensouders besloten hadden een kindje voor hun vrienden te maken en dat later terug wilden. Nu ben ik helaas vergeten of we bij een moeder met een geïmplanteerd eitje ook van een biologische moeder spreken. Zo’n moeder heeft geen DNAverwantschap met haar kind en kan dus later ook nooit teruggevonden worden.

Schakers.

Zijn er nog lezers die bij schaken denken aan peinzende oude mannen?

Het schaken is allang een sport voor de jeugd en als je op een clubavond bij Pallas een beetje vroeg komt verdwaal je tussen de kinderen, van kleuters tot pubers. Heerlijk!

De bovenste foto maakte Ruud Merza (te zien op de derde foto) gisteravond. Links zie je zijn zoon Morris aan het eerste bord van onze club, zijn tegenstandster (lijkt nog heel jong!) is kennelijk de sterkste speler van de club Schaakmaat uit Apeldoorn.

Ook voor de wereldtop moet je bij de jeugd zijn, een van de aller sterkste schakers is de zevntienjarige Noor Magnus Carlsen.

Op de tweede foto links Koen Lambrechts als winnaar van een jeugdtoernooi met clubgenootjes die in verschillende leeftijdsgroepen wonnen. Koen en Morris zijn al een poos onze sterkste schakers. Op de eerste foto zie je Koen naast Morris.

Op de laatste foto twee speelsters van de interne jeugdcompetitie. Drie foto’s waar je ook als niet-schaker blij van wordt, toch?

Kleine Soenda-eilanden.

Vandaag 19/03/’08 ontving ik deze briefkaart die precies drie maanden geleden verzonden werd. Er zitten Nederlandse en Indonesische postzegels op. Het lijkt zowel een vakantiebriefkaart als een verhuisbericht van mijn nicht Gees die nu in Amsterdam woont, ze woonde tijdelijk in Den Haag. Haar hartenwens was onze hoofdstad. Ik weet niet het hoe en wat precies van deze leuke verhuiskaart.

Gees woont nu driehoog in de Soendastraat en vandaar deze kaart. Mijn generatie leerde op de lagere school het rijtje van de Kleine Soenda-eilanden: Bali, Flores, Lombok, Soemba, Soembawa en Timor. Graag een comment van tijdgenoten als ik het fout heb.

Deze kaart meldt veel meer Kleine Soenda-eilnden maar die leerden we niet. Ik wens Gees veel geluk in de Amsterdamse Soendastraat!
Volgens Eliane en mij is het pure nep en zal ik naar Amsterdam voor speurwerk moeten.

Kraamkamers.

Esther werd gisteren o.a. enthousiast over de sterrenhemel toen Thijlbert (in Alice Springs) haar over de ‘kraamkamers’ van de atomen waaruit wij bestaan vertelde. De Paardekopnevel in het sterrenbeeld Orion en de Krabnevel in het sterrenbeeld Stier die ik hier laat zien, zijn enorme gas en stofwolken waarin onze materie ontstaat. Het is fascinerend te bedenken dat de atomen waaruit wij bestaan miljarden jaren geleden in dit soort gaswolken zijn ontstaan. Esther vond het ook heel bijzonder dat wij in het heelal de enige bewoners zijn, daar heeft ze gelijk in en ‘de wetenschap’ denkt dan ook al een poos dat dit niet zo is. Statistisch is de kans dat wij in die miljarden sterrenstelsel de enige denkende levende wezens zijn nul komma nul.
Klik maar op die prachtige plaatjes!

Gastthuishulpblogster.

Als gastblogster mag ik een verhaaltje neerzetten.

Ik voel me dan ook zeer vereerd hehe.

Eerst maar even voorstellen dan, ik ben de thuishulp van Willem.

Ik heb het er ook erg naar mijn zin en volgens mij Willem ook wel. Even vragen ...

ja hij vindt dat ook.

Vanmorgen was hij met zijn zoon in Australië aan de praat over het universum en vandaar ook de bijpassende foto.

En aangestoken door het enthousiasme van Willem ga ik thuis ook maar eens even kijken op de site van Google sky wat zeker de moeite waard is voor hemelliefhebbers.

Ik vond het erg leuk om even hier iets neer te mogen zetten,

groetjes Esther

Domesticatie, vervolg.

Het Engelse Shire paard, volgens Eerelman (op klikken).

De Shire is het grootste ras dat we kennen. Het grootste paard ooit was de Shire ruin Sampson die in 1850 een schofthoogte van 2 meter en 19 cm had, hij woog 1524 kilo zowel in hoogte als gewicht is dit tot nu toe een wereldrecord. De Shire is een zeer geliefd werkpaard.

Misschien zijn de oorlogen, waar we door de eeuwen heen aan verslaafd zijn, wel de reden dat de mens door heel vernuftig fokken het paard van nu heeft. In de laatste eeuwen hebben de oorlogen miljoenen paarden gevraagd, paarden die altijd beter moesten presteren en boeren (vooral ook stoeterijen) die altijd weer kans zagen aan de vraag te voldoen.

Ook het rund is sinds de middeleeuwen door nauwkeurig fokken weer op een acceptabele grootte gekomen. Het middeleeuwse rund was door domesticatie een soort dwergkoe geworden. Fokken is een kunst en mensen die paarden als Bonfire en Salinero (Anky van Grunsven) kunnen fokken verdienen heel veel geld. Fokken kan ook veel ellende voor het dier meebrengen, de wandelende melkfabrieken die we in ons land bezitten zijn als dier eigenlijk zwaar ziek.

De Tibetanen proberen het laatste decennium met sperma van wilde stieren de yak weer gezonder en groter te krijgen. Dat blijkt niet gemakkelijk, de wilde yak is heel zelzaam geworden en komt alleen nog boven de 5000 meter voor. Neem daar maar eens sperma vanaf!?

Nog even een persoonlijke herinnering. Erica en ik bezochten op een zondag, op mijn verzoek, met onze vriend David, een (boeren) paardendag in Zuid–Engeland. In de middagpauze raakten we in gesprek met een familie die rondom een enorme hengst zat te lunchen. Je gaat natuurlijk niet lunchen met één lid van de familie in de trailer opgesloten. De hengst was zo mak als een schoothondje en steeds was er wel een van de (ook heel kleine) kinderen die even met hem aan het knuffelen was. De kleintjes liepen gewoon tussen de benen van de reus door. Oh wat kunnen die Engelsen gastvrij zijn en zo’n hengst lief. Ik vergeet dit tafereel nooit.

Domesticatie.

Yak, klik op de foto.
In het NRC Handelsblad van donderdag staat een artikel over het gebruik van wilde ezels in de tijd van de eerste farao’s, zo’n 5000 jaar geleden.

Over de domesticatie van ezels, paarden, runderen en de yak (tegenwoordig ook als ‘jak’ geschreven) zou ik wel meer willen weten.

Het oerrund en de wilde yak waren veel groter dan de gedomesticeerde dieren die wij nu kennen. Het oerpaard was echter kleiner en de wilde ezels waren juist weer groter dan onze tamme ezels. Mijn krant van donderdag geeft als reden voor het kleiner worden van de ezel tijdens zijn domesticatie, ‘gedomesticeerd vee wordt vaak kleiner omdat ze zich niet meer hoeven te verdedigen tegen roofdieren’. Ik heb dit argument altijd betwijfeld.

Het rund, en de yak (de wilde is bijna uitgestorven) is na domesticatie zo zwaar door de mens belast (de yak ook letterlijk), dat het dier nog nauwelijks kon groeien lijkt mij. Het oerrund had en de wilde yaks hebben (de stieren) een schofthoogte van twee meter.

De kruising van yak en rund is een hybride, de mannelijke nakomelingen zijn niet vruchtbaar. De yak heeft 14 paar ribben, het rund 13.

Gorssel - Toronto.

Otger is terug naar Toronto. De eerste foto is vanmorgen vroeg net voordat de trein naar Schiphol vertrok. De tweede op schiphol op het moment dat hij achter de douane verdwijnt en zwaaien niet meer lukte. Wat kan je nou als Canadees in ons piepkleine landje gebeuren? Nou heel wat. Je kunt er zelfs anderhalf uur kwijt zijn, dat gebeurde donderdag. Voor de familie die hem in Groningen verwachtte, voor mij als opa die hem naar de trein had gebracht, en de ouders in Toronto die via Skype alles meemaakten werd dat een slopende anderhalf uur. Net veertien en dan voor het eerst alleen vliegen met heen tweemaal en terug tweemaal overstappen vind ik ook wel heel wat.

Net op tijd.

Otger is juist op tijd van Toronto weggevlogen. Daarna viel er zoveel sneeuw dat veel vliegtuigen niet konden opstijgen of landen. Michiel moest hard werken om hun huis bereikbaar te houden. Straks komt mijn kleinzoon in Deventer aan en haal ik hem van het station. We hebben een druk programma deze week want vrijdag vertrekt hij alweer. Klik op de foto om te zien dat Orbit wel wil helpen met sneeuwruimen.

Grootmoeder.

In het boek ‘Bijna vier eeuwen “Duvekotten” in Zeeland’ blijkt op pagina 100 dat mijn grootvader in 1892 met Cornelia de Boxc trouwde en in 1894 hertrouwde met Jacomina (Mientje) Mol. Over Mientje schreef ik 19april 2006 op mijn blog.

Vanmorgen ontving ik een e-mail van Evert Ponten die gehuwd is met Mieke Duvekot (afkomstig uit de tak van Graanhandel Duvekot). Evert wijst me op genoemd boek en vraagt me naar mijn generatie en mijn kinderen en kleinkinderen. De illustraties van Eliane in de NRC brachten Evert bij mij.

Dat van de eerste vrouw van mijn grootvader en dat zij zo jong is gestorven wist ik niet. Hier een van de weinige foto’s van mijn grootmoeder Mientje Mol.

Ruim tweemaal ouder.

Op de eerste foto zien we Fransje, onze eerste pony, Thijlbert en Roebi. Roebi kreeg later gezelschap van Kadootje die je samen op de middelste foto ziet deze foto’s zijn van ’73 of ’74. De derde foto is mijn kapster vanmorgen in actie om me weer een verzorgd uiterlijk te geven. Op de eerste foto is mijn haar door Erica geknipt en ook dat van Thijlbert.

Rugieri - trio.

Vanmorgen het koffieconcert van het Rugieri-trio in het kerkje in Epse bezocht, Janny en Hella hadden mij uitgenodigd. Het trio heeft zijn naam te danken aan Rugieri, de bouwer van de viool van Jan Verheugt.
Rugieri heeft Stradivarius het vak nog geleerd, het bouwjaar van de viool van Verheugt is 1673 en deze viool is beroemd. Ik dorst hem niet aan te raken maar wel te fotograferen. Het trio bestaat verder uit Cyriel Tönisse, cello en Jacquemijn Hutter, piano.
Het programma vanmorgen: Pianotrio nr. 3 in Bes gr.t, KV 502 van Mozart en Pianotrio nr. 2 in g kl. T, opus 26 van Dvorak. Het is wonderlijk dat drie instrumenten een kerkje zo kunnen vullen met klank, dit trio had een tweemaal zo grote kerk ook gemakkelijk aan gekund. Verheugt wees mij er nog op dat zijn viool een jaar na het zogenaamde “ rampjaar” in de Nederlandse geschieden is gebouwd.

Adriaen Coorte.

Stilleven met asperges. Adriaen Coorte 1697.
Over het Mauritshuis heb ik heb ik veel op mijn blog geschreven. Erica is in 1938 in Scheveningen geboren en woonde tot 1959 in den Haag. Als het enigszins kon combineerden we onze familiebezoeken met ‘even langs’ het Mauritshuis of het Gemeentemuseum. In het Mauritshuis ging ik altijd bij Andromeda op bezoek ze hing alleen gelaten en geketend aan de rots wachtend op Perseus. Het schilderijtje van Rembrandt was in een nisje op de eerste verdieping opgehangen. In het Gemeentelijk in ieder geval langs bij Mondriaan, dat museum heeft niet voor niets de grootste collectie Mondriaans ter wereld.

Tot 8 juni is nu de tentoonstelling ‘Ode aan Coorte’ in het Mauritshuis te zien, aan Adriaen Coorte heb ik speciale herinneringen dus wil ik graag deze tentoonstelling gaan zien.

Voor de Lange Termijn!

Vanmorgen was ik voor routinecontroles bij mijn cardioloog in het Deventer ziekenhuis. Hij riep ook het hoofd Hartfalenpoli erbij waarna zij zich liet ontvallen ‘dan gaan we voor de lange termijn!’ We hebben om haar opmerking geweldig gelachen, zij vinden mijn reacties op hun therapie dus zeer goed.

Ik ben thuis onmiddellijk begonnen vrienden te waarschuwen dat ze kans lopen voorlopig nog niet van me af zijn!

Het medicijnenpakketje dat mede verantwoordelijk is voor ‘de lange termijn’ ziet u op de foto. De assistente van mijn huisarts vond dat ik wel een fraaie pillensnijder verdiende voor mijn opmerkelijke ‘gezondheid’. Een dolle dinsdag?

Flitshuwelijk?

Dinsdagmorgen 9 uur, de foto maakte ik gistermorgen om 11 uur. De computer geeft maandag aan, die staat ver ten westen van Gorssel. Janny en Hella zagen de ooievaars zaterdag voor het eerst weer terug. Hella woont naast de kerk en Janny er tegenover. De Nederlandse ooievaars trekken vooral via Gibraltar naar West Afrika. De terugkomstdatum voor dit paar moeten we op 23 februari houden denk ik, dat is echt heel vroeg.

De trek is een gevaarlijke onderneming en volgens mijn ooievaarsboek sneuvelen er veel jonge dieren die de reis voor het eerst maken. Terug in Nederland vallen er nog wel eens verkeersslachtoffers, ze vliegen dan te laag over autowegen en worden gepakt door hoge vrachtwagens.

Over het paar hier op de kerk in Gorssel gaat een verhaal waar ik alleen voor de helft voor insta. Een jaar of vier vijf geleden sneuvelde het mannetje op de weg Zutphen – Deventer zoals beschreven. Het vrouwtje had toen al jongen of eieren in de laatste dagen. Er ontstond dus een levensgevaarlijke situatie voor de jongen. Tot hiertoe sta ik in voor de waarheid. Na korte tijd vloog een groep wilde ooievaars over de kerk. Het vrouwtje steeg op en haalde een nieuw mannetje uit die groep. Als dit verhaal klopt ziet u hier dat mannetje want ooievaars hebben een relatie voor het leven

Wolven.

Bij Karel Knip in Alledaagse Wetenschap lees ik dat de hond al zeker 14 000 jaar rond en bij de mens woont. De kat “pas” 4000 jaar. De hond en de mens begrijpen alkaars geluiden en gebaren dan ook veel beter dan de mens en de kat.

Toen ik Erica leerde kennen bracht ze haar hond Madsy, een boxer, mee. Madsy en ik konden het zeer goed met elkaar vinden zolang de afstand tussen Erica en mij niet te klein was. Kwamen Erica en ik volgens Madsy te dicht bij elkaar dan werd ze vreselijk jaloers en probeerde zij zich tussen ons te dringen. Ja, honden en mensen begrijpen elkaar.

De wolf is de stamvader van de honden en was ook het favoriete dier van Erica. Mooie plaatjes van wolven verzamelde ze en wat er over hen bekend werd las ze. Toen we in 1989 Yellowstone National Park bezochten was daar een beweging gaande om de wolf weer toe te laten. We hebben die actie toen ondertekend natuurlijk. De boeren rondom het park waren fel tegen, maar de Amerikanen hebben dikwijls geweldige wetten. Voor Yellowstone zei de wet dat wanneer wolven uit zichzelf, dus zonder bemoeienis van de mens, het park in kwamen zij niet meer verjaagd mochten worden. Een jaar of vijf later trokken de wolven vanuit het noorden het park in en inmiddels leeft er tenminste een roedel.

Toen ik vannacht hierover nadacht kwam onze regering en Rouvoet in beeld. Er is slechts één zoogdier dat een hogere, en breder verspreide, sociale structuur dan de wolf heeft namelijk de mens. Misschien had Rouvoet zijn honderd dagen stage bij de wolven moeten doorbrengen. Bijvoorbeeld kindermishandeling komt bij de wolven niet voor en de kinderopvang kan niet beter. Voor de kleintjes zijn alle volwassenen verantwoordelijk en allen zorgen voor ze. Klik op de foto.

De toestand.

Deze week had ik het gevoel dat ik het druk had. Laat ik met het eind beginnen. Sorry het is me gisteravond niet gelukt ‘Deep throat’ helemaal te zien. Na een poosje kijken verveelde ik me steeds weer zo erg dat ik vijf minutenpartijtjes ging spelen bij ICC (schaakclub op Internet). Daardoor vielen er zulke grote gaten in de film dat ik hem nu weer niet gezien heb!

Wat ik wel heb gezien is de foto op blz.5 van Zaterdag &cetera in de NRC. Daarop vielen vooral Balkenende, het jongetje, de zak aardappelen, de man met oranje stropdas en de vrouw in klederdracht op. Ik beperk me tot de vrouw in klederdracht. Inderdaad blijkt het een protestante vrouw uit Zuid-Beveland. Dat hadden we op een CDA-bijeenkomst in de Grote Kerk (vroeger onze Lieve Vrouwe kerk) te Kapelle ook verwacht. Waar blijkt haar identiteit uit? Allereerst de gouden stikken halverwege het voorhoofd, ik denk dat ze door haar leeftijd inmiddels wat laag staan. De bloedkoralen, meestal 3 tot 5 strengen met het slot achter. Bij rijke vrouwen (als mijn tante Dirkje!) werd een kostbaar driedelig rondslot voor gedragen. De gouden kroonspelden op de kap naast de stikken. Misschien dat zij op zondag naar de kerk ook haar zilveren beugeltas met daarin het bijbeltje met goud op snee draagt en een koord om haar hals met daaraan een lange zilveren ketting met het horloge in haar schortenband?

Ja mijn tweelingbroer Piet en ik hebben tante Dirkje dikwijls bezig gezien bij het aankleden. Voordat die kap opging en die haarrol werd gevormd werd het haar gekamd. Je wist niet wat je zag! Die haarrol was het enige zichtbare stukje van een vloedgolf gitzwart haar tot ver over haar middel, zo iets vergeet je nooit meer.
Klik op de foto's voor een vergroting.

Slot Nijenbeek.

Op 11 september 2005 schreef ik over Slot Nijenbeek, eigenlijk de ruïne die wij hier vlakbij jaar in jaar uit verder zien vervallen. Erica en ik hebben het altijd heel erg gevonden dat wij Nederlanders zo slecht met ons erfgoed omgaan. Wij zijn niet de enigen die dat betreuren. Dat blijkt weer eens uit een comment dat ik vanmorgen ontving:

PBREYNDERS has left a new comment on your post "Slot Nijenbeek":
Nijenbeek Castle is important to me. I see it every time i have been in The netherlands over the last 35 years and it gets worse every time. Anything going on to stop the decay? It is a national scandal. Heritage conservation the Dutch way!
Peter Reynders
Canberra Australia

Drents museum.

Vandaag met Janny en Hella het Drents Museum bezocht. De Chinese beelden zijn inderdaad bijzonder mooi. En, net als wij, kwamen daar ontzettend veel mensen op af. Uiteindelijk zijn we Assen ontvlucht en hebben we in Rolde geluncht, daarna hadden we nog tijd voor een verkenning van Noord-Oost Drenthe dat we alle drie niet kenden. De foto’s spreken voor zich, er mocht niet geflitst worden. Op de terugweg hebben we, om mij wakker te houden, gezongen. Er is duidelijk genoeg talent om een trio op te richten, twee sopranen en een bariton het klonk geweldig. Autorijden heeft dus wel nut!

Huiswerk.

Gisteravond om 10 uur mocht ik het oude vak van bijles geven weer eens uitoefenen. Otger moest Polynomen ontbinden in factoren. Wij gebruiken het woord polynoom pas later en zeggen veelterm. Een voorbeeld van een Canadese huiswerkopgave:

Factor, if possible.

4x²-20x +25

de bedoeling is dat Otger dat als volgt bewerkt:

= (2x)²- 10(2x) + 5² = (2x – 5)(2x-5) = (2x – 5)²

Had je dat goed Otger?

Van het optellen of aftrekken van drie ‘termen’ maak je een vermenigvuldiging van twee termen, die hier een kwadraat vormen omdat ze gelijk zijn.

Gelukkig kwam Michiel me te hulp hij is een perfectionist in hart en nieren. Hij eiste dat we vooraf Otger het nut van dit algebraïsch gedoe heel duidelijk maakten. Dat lukte, vooral dankzij Michiel zelf, heel goed. In de techniek is geen constructieberekening denkbaar zonder polynomen. Op het plaatje ‘zie je’ de polynoom y = x²- x -2. Dit is een parabool en in al die miljoenen autolichten zit een parabool achter het lampje.

Vanmiddag sprak ik nog even met Thijlbert (in Alice Springs) en hij vertelde me dat hij dankzij het feit dat ik (via de MTS) al heel vroeg een computer had, die computer voor het uitrekenen van polynomen gebruikte. Dus Otger als je nog wat trucjes wil weten om lui te worden: zet dan Skype aan naar je oom Thijlbert!

Fagottenkwartet Phenix

Gisteren naar het Koffieconcert in de Kapel op ’t Rijsselt geweest. De keren dat ik daar een concert meemaakte waren alle zeer goed. Ook dit concert was weer volop genieten. Een Vlaamse groep van vier mannen, uniek natuurlijk, een kwartet van vier fagotten. Mijn foto’s hadden wel iets meer licht mogen hebben. (haha, hier Eliane, ik ben even naar binnen gehackt en heb de foto lichter gemaakt)
De lage tonen van de fagot krijg je alleen door een lange blaaspijp. Om het instrument hanteerbaar te houden is de fagot daarom dubbelgevouwen en de contrafagot zelfs driedubbel. Op de foto (op klikken) toont Willem van Volsem zijn contrafagot. De fagot is van esdoornhout gemaakt, hoe ouder het hout hoe beter.

Het schoolbord met krijtje.

Op de frontpagina van de Wetenschapsbijlage van mijn krant een bladvullend artikel van Margriet van der Heijden over het schoolbord. Werkelijk een heerlijk artikel. Van der Heijden ging aan de universiteiten na of en hoe het schoolbord met krijtje nog in gebruik is. Bij de wis- en natuurkundigen is het nooit weg geweest en voor velen nog altijd ‘het’ middel om met hun studenten te communiceren. Ik citeer:
Professor Herman Duparc (1918-2002, wiskundige) in Delft was ook een bordvirtuoos, zegt theoretisch-fysicus Bais. “Hij had iets heel speciaals: hij schreef met twee handen. Hij begon helemaal links met het krijtje in zijn linkerhand, pakte halverwege het bord het krijtje in zijn andere hand en werkte dan door naar helemaal rechts. Dat was heel mooi.”
In mijn herinnering was het nog mooier. Wanneer Duparc in discussie was met de zaal schreef hij met zijn rug naar het bord gewoon door en bleef de regel keurig horizontaal.
Het schoolbord in de keuken dat Erica en ik lieten aanbrengen dient alleen nog als communicatie met mijn thuishulp en als boodschappenlijstje, maar hulde aan Arne Mastenbroek onze architect in 1970-’71.
Wat Van der Heijden niet onderzocht is de rest van het onderwijs. Veel van mijn lessen, en van mijn collega’s, begonnen met elektrotechnische schema’s en bijbehorende formules op het bord. Je bouwde het schema al pratend op waardoor de leerlingen het veel beter begrepen. Voor de leek zijn de technische symbolen een raadsel maar voor de technicus vormen zij zijn tweede taal. Erica kreeg op de kweekschool nog het vak bordtekenen en reken maar dat zij en haar collega’s duizenden kunstwerken op onze schoolborden toverden. Het bord met krijtje leeft.

De rijke Russen.

Weidende Pferde III, Franz Marc 1910.
De paarden in de naam van mijn blog zitten echt wel in mijn hoofd, echter zijn er zoveel onderwerpen waarover ik me gedwongen voel te schijven dat sommigen op de wachtlijst staan. Terwijl ik zelf wachtlijsten haat. Dit schilderij staat al heel lang op mijn wachtlijst maar nu mag en moet het op mijn blog omdat het vorige week bij Sotheby’s is verkocht naar Rusland voor 16,5 miljoen euro.
Een deel van de nieuwe Russische rijken is actief bij ons in West Europa op de kunstmarkten en heeft nu geen concurrentie van de Amerikanen die bezig zijn met hun hypotheekcrisis. Is dit de tweede golf van Europese kunst die door de Russen wordt opgekocht? Catharina de Grote liet haar Franse minnaars de prachtigste kunst meebrengen heb ik begrepen en veel daarvan is sinds die tijd in St.Petersburg.

Onverwachte zet.

Gisteravond won ons team van Ugchelen. Dat waren we aan onze stand verplicht, maar toch.
Zelf was ik de eerste die won, daarom mag ik twee partijfragmenten tonen. In het bovenste diagram ben ik met zwart aan zet en heeft wit juist 24.f2-f3 gespeeld. Mijn loper op e4 staat nu aangevallen. Zonder nadenken ben je dan geneigd de loper weg te halen en b.v. naar g6 te spelen. Gelukkig speelde ik ‘de onverwachte zet’ 24…,Tc2. Ik zag duidelijk aan het gezicht van mijn tegenstander dat hij schrok.
In het tweede diagram speelde ik 26…, Txd2. Een zogenaamd kwaliteitsoffer. Je ‘offert’ de toren van 5 punten voor een loper van 3 punten. In mijn geval won ik daarna snel. Euwe leerde ons in zijn voortreffelijke schaakleerboekjes dat een pion zoals die op d3 evenveel als een toren waard is. Na 26…,Txd2 27.Txd2 Dxe3 stond wit verloren en om in schaaktermen te blijven ‘was de rest een kwestie van techniek’.

Prins Willem Adriaan.

Vriendin J werd vorige week op haar bridgeclub aangesproken: ‘Willem Duvekot heeft nu ook een vriendin hè.’ …?... ‘Ja, namelijk “de eenvoudige boekverkoopster uit Zutphen”, ze is geregeld bij hem!’.
Vriendin J liet haar twijfels merken en vertelde dat ik gelukkig een flinke schare vrienden en vriendinnen heb. Ondanks dat sloeg
’s nachts het onbestuurbare toe. J viel in een bijzonder realistische droom, zo’n droom waarvan je na het wakker worden nog een poos in het ongewisse blijft over droom en werkelijkheid. Haar droom:
‘Zij ging mij opzoeken en kwam terecht in een feest. Ze werd opengedaan door Mabel en ook Friso en Maxima waren er en bevestigden dat het erg leuk was dat ze kwam en ja wat een feest voor Willem hè en “zij” was ook al zwanger!’
Fantastisch om als oude, al 40 jaar geleden gesteriliseerde, republikein een feestje te krijgen met twee prinsessen en een prins en vader te worden.

De Friese roodbonte.

Voor de Chinese medemens leven we nu in het jaar van de rat, voor de Stichting Zeldzame Huisdierrassen is 2008 het jaar van de Friese roodbonte koe. Mijn krant had gisteren deze mooie koe op de achterpagina. Een foto van Hinke Fiona Cnossen , ik zal haar adres zien te krijgen en om meer foto’s vragen. Misschien kan ik wel een keer gaan kijken op haar(?) boerderij.
Waarom is dit een mooie (melk)koe en zie je geregeld vreselijk lelijke melkmachines in de wei lopen? De oorzaak is dat ‘we’ steeds meer melk per koe wilden.
Deze nog altijd zeldzame roodbonte heeft een rechte rug een normale uier sterke achterpoten geen uitstekende botten een prachtige koe. Het karakter van een koe als deze is ook veel aangenamer, een rustig dier waar de kinderen tussen kunnen spelen. Leve het jaar van deze koeien!

Crematie Lennerd.

Vrijdag bracht Leuntje me takjes van de azalea praecox als troost voor de dood van Lennerd. De bloemtjes gingen in het weekend al open, ze zijn prachtig.
Gistermiddag was de crematie van Lennerd een indrukwekkende gebeurtenis. Lennerd was door zijn werk o.a. als dirigent van meerdere koren bekend en zeer geliefd. De Veluwe zaal in Dieren was overladen en er is veel gezongen, zijn dochter Roos speelde gitaar voor haar vader. Leuntje en ik zongen An die Musik van Schubert terwijl Leuntje ook de pianobegeleiding deed. Leuntje las daarna het gedicht ‘Het doodsbericht’ van Ida Gerhardt voor:
Langzaam zie ik hen gaan
die ik nog bij mij had,
de bocht om van het pad.
Wat gouddoorschenen stof,
dan wordt het in de hof
nog stiller dan voorheen.
De liefsten, - Eén voor één

Voorjaar en winter.

Gisteren schreef ik op verzoek van Ruud Merza een (klein)stukje over Fischer voor ons clubblad Palladium. Automatisch zette ik dat op mijn blog, zo gewend ben ik dat kennelijk.
Hier is het ’s nachts winter en overdag voorjaar. Voor de Toverhazelaar, Winterakoniet, het Sneeuwklokje en de Bonte krokus is dat duidelijk geen probleem. Het zijn vooral de eerste en de laatste die de aandacht trekken vandaar deze foto’s.

Wereldkampioenen.

Wilhelm Steinitz. De eerste wereldkampioen.
Bobby Fischer werd in 1972 wereldkampioen schaken. Hij was een genie en een van de sterkste schakers uit de geschiedenis, maar werd een historische figuur voor de westerse wereld doordat hij de eerste Amerikaanse wereldkampioen was.
Voor een goed begrip ga ik terug in de geschiedenis. In 1886 won Steinitz de eerste match om het wereldkampioenschap. Eigenlijk riep Steinitz zichzelf na die match tegen de Oostenrijker Zukertort uit tot wereldkampioen. Hij had de plicht om zijn titel te verdedigen tegen reële uitdagers. Men, de schaakwereld, was het eens met Steinitz dat hij de sterkste schaker van die tijd was.
In het tijdperk vóór Steinitz waren er ook beroemde schakers die als de sterkste van hun tijd beschouwd werden. Ik noem er enkele:
Ruy Lopez (Spanjaard) 1530-’80, Philidor (Fransman) 1726-’95, Andersen (Duitser)1818-’79, Morphy (Amerikaan) 1837-’84.
Let op, dus één Amerikaan maar die moest naar Europa komen om beroemd te worden. In Europa bestond een schaakcultuur in Amerika nog zeker niet. De wereldkampioenen tot Fischer:
Steinitz (Oostenrijker) 1886-’94, Lasker (Duitser) 1894-1921, Capablanca (Cubaan) 1921-’27, Aljechin (Rus) 1927-’35, Euwe (Nederlander) 1935-’37, Aljechin 1937 tot aan zijn dood in ’46, Botwinnik (Rus) 1948-’57, Smyslov (Rus) 1957-’58, Botwinnik 1958-’60, Tal (Let) 1960-’61, Botwinnik 1961-’63, Petrosian (Rus) 1963-’69, Spassky (Rus) 1969-’72.
In 1972 won Fischer op IJsland de beroemde match om de wereldtitel van Spassky en toen hij tijdens het Corustoernooi in januari stierf werd dat wereldnieuws.

Lennerd Oosthoek.

Vanmorgen ontving ik het bericht dat Lennerd is overleden. Lennerd was meer dan 15 jaar voor Erica en mij niet alleen onze zangleraar maar was ook een vriend waar wij veel van hielden.

Waarom zijn we gek geworden?

“Met de Visa GreenCard worden al uw uitgaven CO2-neutraal” zegt de reclamefolder.
De ‘eenvoudige boekverkoopster uit Zutphen’ vroeg me de wetenschappelijke verklaring van het wonder van de CreenCard onder het motto ‘jij weet toch alles!?'.
Waarom zijn we gek geworden betreffende het milieu? Ik denk omdat “ze” er geld mee verdienen. In een artikel laatst in mijn krant werd de verwachting uitgesproken dat ongeveer 10 000 mensen binnenkort hun geld verdienen met de handel in emissierechten. De bank Fortis loopt daarin wereldwijd voorop. Bij de voormalige ABN Amro doet de emissierechtendeskundige een schipperstrui aan in de werkuren om zich duidelijk te onderscheiden van zijn collega’s in het pak.
In de wereld van de biobrandstof zet de directeur breed glimlachend zijn diesel van ruim een ton voor de pomp om te laten zien hoe hij het milieu spaart. De mensen op wier grond nu biobrandstof verbouwd wordt om de dieselmotor te eten te geven kunnen hun echte eten niet meer betalen.
Om de handel in emissierechten in de hand te houden willen “ze” een veiling in Europa invoeren, een veiling in lucht dus.
Ja, we zijn gek geworden. Nu het geld zich van het milieu heeft meester gemaakt zullen de armen onder ons armer worden. Dat laatste is een natuurwet: ‘geld beweegt altijd naar de rijken toe en van de armen weg’. De armen en het milieu zijn de slachtoffers van de schipperstruien.
Met deze trieste conclusie zal ik me bij de boekverkoopster moeten vervoegen.

Het weekend.

De foto geeft goed de situatie op de werkvloer weer vindt mijn thuiszorg Esther. Dit was gistermiddag in het jachthuis dat Prins Hendrik cadeau kreeg van de Noorse koning in het begin van de vorige eeuw. Later werd het een jeugdherberg en gisteren vierde de Lochemse schaakclub er haar jaarlijkse feestje. Kees had problemen met zijn laptop maar kon toch de eerste en de tweedeprijswinnaar aanwijzen, zij eindigden met 7 uit 8 en 6 uit 8, de rest van de ranglijst zit nog in de laptop. Kees maak je geen zorgen iedereen weet zelf zijn score wel van mij was dat 5 uit 8. Maria deelde, met kus, de twee prijzen uit. Natuurlijk hoop ik volgend jaar weer mee te mogen doen en Kees dankjewel voor al je goeie zorgen.
Zaterdag volgde ik een workshop van Niki, Yiddish zingen. Voor mijn doen echt een druk weekend.

Creatief, vervolg.

Victor Vasarely, Schaak.
Hersenonderzoekers hebben nu ook onze creativiteit te pakken. Ze denken een onderscheid te zien tussen twee denkmethoden.
Bij de creatieve denkmethode wordt half onbewust gedacht in losse associaties waardoor de oplossing van een probleem vaak in één keer verschijnt het ‘Aha Erlebnis’.
Bij de analytische denkmethode gaat we systematisch en bewust zoeken, de oplossing komt geleidelijk en in gedeelten tot stand.
Aldus, volgens mijn krant, het tijdschrift Neuropsychologia van 2008, de onderzoekers werkten met proefpersonen die hersenelektroden kregen opgeplakt.
Ik voel wel veel voor deze theorie. Dan begrijp ik nu tenminste waarom je in de ene schaakpartij moeizaam zit te ploeteren en je de zetten als het ware uit je hersenen moet persen en een andere partij zich als het ware vanzelf speelt.
Bij de proefpersonen bleek bij de creatieve methode de rechterhersenhelft actiever dan bij de analytische methode. Zondag ben ik uitgenodigd op een feestdag van de Schaakclub Lochem.
Ik hoop natuurlijk op de creatieve methode.