De prinses, Duchamp en Max Ernst.

De prinses.
Gisteren bezocht de prinses Gorssel. Ook zij ontkomt niet aan de problematiek van de kredietcrisis. Op foto 2 vroeg ze zich of haar spaarcentjes in dat grote varken veilig waren voor het graaien van die bankiers.
Haar favoriete spelletje is lopen in dat grote bed en zich dan achterover laten vallen, foto 3. Klik op de foto’s voor een vergroting.
Algemeen.
In een comment op mijn vorige blog schrijf Foxx over het bord van Max Ernst. Iedere schaker struikelt natuurlijk onmiddellijk over de ligging van het bord. De foto is uit The World of Chess, Random House 1974. Max Ernst ontwierp dit bord en stukken voor een tentoonstelling in Yew York in 1944. Kunstsammlung Nordrein- Westfalen bezit een prachtige foto waarin Ernst in 1948 met dit bord en stukken tegen Dorothea Tanning speelt.
Over het schaken van Duchamp hoeft Foxx niet te twijfelen, Hij speelde eind jaren twintig in de vorige eeuw aan het tweede bord van Frankrijk, direct achter wereldkampioen Aljechin.
Ik beloofde maandag 17 aug. het gedicht van de stadsdichter over het Deventer Ziekenhuis op mijn blog te zetten. Dat komt nog.

Twee vrienden en een vriendin.

Gistermiddag kwamen Carla, Gerard en Stephan de grijze massa in mijn hoofd weer op orde brengen. Ze hebben dat heel goed gedaan en ik ben hen daar dankbaar voor.
Eerst een bespreking van de actualiteit naar aanleiding van de snor en het sikje voor de Mona Lisa waar ik donderdag over schreef.
Daarna schaken dubbelrondig 10 min.p.p.p. Carla won met 4 punten, Gerard en ik 3 punten en Stephan 2. De mooiste partij ging naar Stephan voor zijn winstpartij met wit tegen mij.
Een heerlijke middag.
Voor mij een goeie reden voor deze foto van Duchamp, hij zit hier achter het bord en stukken die zijn vriend Max Ernst voor hem maakte. Ook Max Ernst was een sterke schaker.
Klik op de foto.

Ontheiligen.

In het hoofdredactioneel commentaar schreef het NRC Handelsblad gisteren onder de kop “Macht der Mona Lisa” over de grote topstukken in de kunst. Deze ‘onontkoombare kunst’veroorzaakt bij een aantal mensen agressie en woede is de stelling van de hoofdredactie en zij gaat dan ook in op de aanvallen die gekken pleegden op de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, op Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue van Barnett Newman enz.
Een mooi voorbeeld is de tekening van een snor en sikje die Marcel Duchamp aanbracht op een reproductie van de Mona Lisa die je hier ziet. Dat was in begin vorige eeuw al wereldwijd een enorm schandaal en Duchamp werd daarmee nog bekender dan hij al was. Voor de onschuldige lezer: Duchamp was naast een groot kunstenaar en schaker ook een ontheiliger pur sang.
Maar nu het waarom van dit blog. Wat overkomt me vanmorgen? Gerard stuurt me het volgende mailtje:
Hallo Willem,
De NRC is ook niet meer wat het is geweest...
Zo staat vandaag in het hoofdartikel over de Mona Lisa dat Marcel Duchamp in 1930 op (een reproductie van ) de Mona Lisa een snor heeft getekend.
Dat is echter onjuist en onvolledig. Een beetje Googelen leerde me dat het jaartal 1919 was, en dat het niet alleen ging om een snor, maar ook om een geitensik.
Ik denk dat ook in jouw dikke boek over Duchamp hierover wel het e.e.a. staat.
Tot vrijdag, Gerard
Beste lezer, kritiek op mijn krant het komt voor maar kritiek op het hoofdredactioneel commentaar dan moet je lef hebben! U moet zich realiseren dat deze krant het intellectuele ijkpunt van de ontwikkelde Nederlander is en het dagelijkse commentaar van de hoofdredactie op pagina 5 of 7 de absolute top van dit hooggebergte.
Wat moet er van Nederland worden waar advocaten en rechters dagelijks onder vuur liggen en nu dus ook pagina 5 of 7 van de NRC?
Misschien kon ik zojuist dankzij de bloedtransfusie van dinsdag de 2,6 kilo wegende bijbel over Duchamp in deze enorme hitte uit de kast tillen?
Dit boek laat gelukkig Gerard en de NRC onbeschadigd. Duchamp was een kunstenaar die altijd weer een nieuwe versie of veranderingen in zijn werk aanbracht, zo ontstonden vele zogenaamde L.H.O.O.Q tekeningen. In 1919 maakte hij de eersten, maar pas in 1930 werden ze echt bekend.
Deze hier was nog in 2008 te zien op de tentoonstelling
Duchamp, Man Ray, Picabia, Tate Modern, London
Klik op de reproductie voor een vergroting.

Hoopgevend.

Vorigeweek maakte Jeremy op mijn verzoek deze foto van het schilderij ‘Port- en – Bessin, 1884’. De schilderijen van Signac bekoren mij altijd vanwege de prachtige kleuren, het zijn bijna altijd ‘lieve’ landschappen, havengezichten en dergelijke, Het Kröller Müller heeft meerdere werken van hem in haar vaste collectie.
Ik koos dit schilderij omdat ook aan mij gewerkt en afgebroken wordt. Gistermorgen was ik bij mijn internist mevrouw Kessels. Een technisch nogal flink verhaal, maar positief in die zin dat ik de laatste weken niet achteruit ga. Je zou kunnen zeggen dat in mijn toestand, dus met mijn conditie het laatste aneurysma aan mijn rechterbeen een te zware belasting van mijn lichaam was en ik die klap niet goed te boven kom. Om te proberen mij toch uit het dal te halen krijg ik vanmorgen een bloedtransfusie (2 zakjes). Clementine is zo lief me gister en vandaag heen en weer te brengen, ze komt me straks halen. Ik schrijf dit dinsdagmorgen vroeg.
Over het ziekenhuis:
Let op, volgende week dinsdag 25 augustus bestaat het ziekenhuis 1 jaar. Voor die gelegenheid maakte de stadsdichter van Deventer, Heleen Bosma een gedicht. Het is een van de mooiste gedichten die ik de laatste jaren las. Het lijkt een beschrijving (voor mij) van wat ik de afgelopen 10 jaar meemaakte, Heleen stuurde me het gedicht gister toen ik net uit het ziekenhuis thuis kwam. Ik zat het huilend te lezen, een geweldig gedicht! Jullie moeten nog een week wachten tot het embargo er af is.
Klik op de foto.
Volgende week zal ik het gedicht op mijn blog plaatsen.

Jeremy.

Dinsdag kwam Jeremy en vanmorgen vertrekt hij weer naar Londen.
Dinsdagavond maakte hij gelijk een heerlijke maaltijd voor Wil en mij en woensdag gingen we lunchen in eetcafé De kribbe waarvan hier twee foto’s van de heenreis (ca.1 km).
Enkele heerlijke dagen met voor mij 100% verzorging. Afgezien van zijn werk. advocaat/strafpleiter in Londen kan hij goed schaken, (bijna?) professioneel fotograferen en is hij vogelspotter. Genoeg lof voor Jeremy?
Voor vogelspotters heb ik een enorme bewondering. Ze horen iets, wij niet, en wijzen naar een bosje waar wij niets zien. In dat bosje zit dan het betreffende zeldzame vogeltje. In 1998 logeerde Jeremy een week bij Erica en mij in Ierland. Aan het eind van die week had hij een lijst ven 35 soorten 20 gezien en 15 alleen gehoord. Hier een foto van gister op 100 m afstand aan de Sparrenlaan en een foto van mij in het Kröller Müller gistermiddag “Willem in green”.
Klik op de foto's voor groter en scherper beeld.

De prinses, engelen sirenen en heksen.

Artis werd dit weekend vereerd met een bezoek van de prinses. De directie bood haar dit statieportret aan. Je ziet de prinses met haar grote broer, haar ouders en haar oma. De prinses liet zich ook vooral uitvoerig informeren over de andere zoogdieren.
De mysterieuze bloem van eergisteren is de Datura en inderdaad mysterieus. Indianenstammen gebruiken hem om hallucinaties op te wekken. De werkzame stof is zeer giftig en bij 50mg dodelijk. De bloem heet ook wel Engelentrompet en wij weten natuurlijk van de Grieken al dat wanneer de goden Engelen en of Sirenen op ons af sturen we in ernstig gevaar zijn. Ook de moderne hekserij gebruikt de Datura

Over alles maar weer.

Deze week zag ik hem voor het eerst, Janny heeft de naam genoemd maar die ben ik vergeten. Dit is de tweede bloem al en er zitten nog knoppen voor vijf stuks.
Een nieuwe prachtig bloeiende plant dus. Hoe kom ik er aan en hoe heet ie?
Ook nieuw is het Museumcafé De Krippe aan de andere kant van de IJssel op ca. 1000 meter van ons voetveer. Tweemaal al geluncht daar, gister met Janny en Hella en het is zeer goed! Voor een eetcafé echt uitzonderlijk goed.
Nog meer reclame? Ik ben Maurise de Hond niet!
Misschien voor mijn opvouwbare scootmobiel? Hella heeft een iets anderen en ze is nu al jaloers op die van mij. Die van mij vindt ze mooier, is iets sneller en is ook nog veel goedkoper. Ik heb dat toch aan een speurtocht op Internet te danken en dat is een wereld die zij niet kent en wil kennen.
Geen ongezondheidsnieuws deze keer. Ik zal nog minstens een week moeten wachten voor ik (misschien) iets zinnigs te horen krijg.
Ik weet al lang geen antwoord op de vraag “hoe gaat het met je?”. Het gaat er bij mij al jaren om mijn ongezondheid te beperken en in toom te houden. De medici zijn experts hierin en ik heb veel aan hen te danken.
Hoe verloopt de schaal van ongezondheid? Is het een lineaire of een logaritmische schaal. Welk getal moeten we een pasgeborene geven en welk getal een net gestorvene? Hier ligt nog een leuk stukje filosofie!

Records en Serendipiteit

Op last van Hartfalen ging ik gister een personenweegschaal kopen. Ik had voldoende informatie verzameld om te weten waar dat kan: Blokker.
Op naar Zutphen met mijn opvouwbare scootmobiel in de kofferbak. Het was daar zo heet dat ik geen kans zag om mijn vierwieler in elkaar te zetten. Geen nood een man kwam me onmiddellijk helpen.
Bij Blokker zocht ik een geschikt lijkende van ca.30 euro uit, er waren ook goedkopere. Bij de kassa meldde het meisje 3 euro! Ik vroeg of dat geen vergissing was? Nee, nee het was uitverkoop en korting en dan nog een extra korting. Voor zover mijn herinneringen teruggaan heb ik nog nooit 90% korting voor iets gekregen! Eerste record dus.
Voor het uit elkaar laten vallen en in de kofferbak doen van mijn minivoertuigje schoten onmiddellijk twee lieve meisjes toe.
Vanmorgen bracht Wil me voor een driemaandelijkse controle naar de Trombosedienst, ze controleren dan of ikzelf mijn INR wel goed gemeten heb. Alles is opgeslagen in de computer van het meetinstrument.
Voor het eerst sloeg vanmorgen mijn apparaat op tilt, alarm en knipperen met de mededeling INR >7,5 idem op het instrument van de verpleegster. Mijn INR behoort tussen de 2,5 en 4,0 te liggen, boven de 7,5 kan het apparaat niet meer meten. Ik wist onmiddellijk wat de oorzaak is en heb na mijn operatie op last van dokter Kessels de Trombosediest ook gewaarschuwd.
Voor de leek: mijn bloed is dus nu zo (dun) vloeibaar dat enz. Tweede persoonlijke record dus.
Maar nu het leukste: serendipiteit.
Je koopt een scootmobieltje om mobieler te zijn en je krijgt daarmee een enorme schare vriendjes en vriendinnetjes! Ja, sinds ik op hun niveau of zelfs dikwijls daaronder ben terecht gekomen kijken en lachen de kinderen op fietsen en in wagentjes naar me. Ik ben een van hen geworden!! Ik wist niet dat er zo’n solidariteit onder hen heerst!

McDonald’s

Wat doe je als ‘scootmobieler’ wanneer het de hele dag blijft regenen zoals gisteren, je geen eten meer in huis hebt en al je vriendinnen je in de steek laten? Zielig of actie? Ik koos voor het laatste natuurlijk.
Je krijgt dan fantasieën van auto rijden en Drive In Restaurants!
Na ruim twee maanden weer auto rijden, heerlijk. Ja, ook wij hebben hier bij Deventer een McDonald’s: bestelling: 1 zakje frites mediun- zonder mayonaise – geen zout.
’s Avonds zomergasten. Tot nu toe juich ik niet. Margriet van der Linden kan ook geen ijzer met handen breken. Drie uur lang een orkaan van geluid, nee herrie! Wat maakt die man een lawaai, ze hadden hem moeten ondertitelen dan had het geluid uit gekund!
Vorige week hadden we volgens mij twee poppen die een enorme schop onder hun kont moeten krijgen om mens te worden. Toch blijf ik nog even vertrouwen op Margriet van der Linden.
Oh ja: prima frietjes!

Mobiel.

Dit is de opvouwbare scootmobiel die ik deze week kocht.
Kort voor de foto, die mijn buurman maakte, heb ik hem inderdaad “opgevouwen”. Hij viel daarbij in vijf stukken die gemakkelijk in de kofferbak van elke auto passen. Hiermee ben ik dus niet meer afhankelijk van iemand die mijn rolstoel moet duwen. Inclusief verzekering, nummerplaatje enz. 1450,- euro. Op de achtergrond de scootmobiel van Janny die ik van haar te leen heb voor de grotere afstanden. Deze kleine is in de supermarkt inderdaad veel handiger dan zo’n grotere.
Klik op de foto voor Theo en de bloemen!

DE BUREN.

Eliane op haar blog:
“I think my neighbours might have a problem. Mommy and daddy were waiting underneath the deck while their young were playing. Until bed time”.

Michiel kocht een nieuw fototoestel, dan moet je ook wat laten zien. Wat is Gorssel dan saai ik woon hier al sinds 1971 met wisselende buren en dan moesten we zelf de hond, de katten, de pony’s en het paard leveren.

Café De Avonden.

Zojuist geluncht op het terras van het nieuwe café De Avonden midden in ons dorp.
Van boven naar beneden vanuit mijn stoel: gezicht naar links, gezicht rechtuit en gezicht loodrecht omhoog. Het terras is deze zomer sterk afhankelijk van de regenbuien natuurlijk.
Café De Avonden ligt naast Trea. Trea is een begrip in Gorssel zij houdt stand tegen Het Kruitvat. Erica en ik hebben nooit een stap in Het Kruitvat gedaan en ik zal die ook nooit doen. Wij waren bang dat we dan bij het Laatste Oordeel in Rijssen onmiddellijk naar beneden in het vagevuur zouden belanden. Die plek in Rijssen is trouwens goed te vinden en natuurlijk ook die immens grote kerk waar we allemaal in kunnen.

Verschillen.

Misverstand? Veel bezoek denkt dat het moeilijk of vervelend is dat ik soms wel vier verschillende verpleegsters per dag heb. Dat dacht ik vooraf ook, maar eerder het tegendeel blijkt.
Dit weekend gaan er weer twee op vakantie dus krijg ik nog nieuwe gezichten.
De een is, bij wijze van spreken, ongeruster over het welzijn van mijn katten Theo en Carel dan over mijn gezondheid. De ander ziet veel meer werk dan in haar taakomschrijving staat en gaat ook dat werk onmiddellijk doen enz. Gisteren ontfermde de (jonge en mooie) nachtzuster zich zelfs over mijn van Janny geleende scootmobiel.
Zij gaat vandaag naar Zuid Frankrijk op vakantie maar de zuster voor de warme maaltijd vertrekt vandaag naar De Wieden inderdaad een van onze mooiste natuurgebieden zij denkt er niet aan op vakantie naar het buitenland te gaan . De zuster voor het douchen vanmorgen had eigenlijk antropologe willen worden, maar gelukkig brengt haar werk natuurlijk ook veel kennis over de mens met zich mee.
Inmiddels weet de lezer meer over mijn verpleegsters dan over mij. Zo is het ook voor mij hoor. De radiologe gistermorgen vertelde me wel wat ze zag maar daar zijn nog geen conclusies uit te trekken. In ieder geval is mijn milt niet vergroot. Maandagmorgen 17 augustus ben ik de eerste patiënt van mijn internist mevr. Kessels en weten we misschien iets meer.
Klik op de foto’s van De Wieden voor een vergroting.
N.B. Het woord nachtzuster is hierboven niet juist. Een nachtzuster is een verpleegster voor de nacht. Ik bedoel de zuster die mij in bed helpt en de dingen daar omheen doet.

Wordt vervolgd.

Vanmiddag de “uitslag” van de beenmergpunctie om duidelijkheid te scheppen in mijn toestand.
Mijn beenmerg maakt wel rode en witte bloedlichaampjes en ook bloedplaatjes aan, maar mijn lichaam breekt die ook weer af. Ook zijn er in mijn beenmerg Hairy Cells gevonden. Ik ben in ’99 voor HCL (Hairy Cell Leukemie) behandeld.
Op dit moment richt de internist mevrouw Kessels zich op nader onderzoek naar het hoe en waarom van de afbraak van mijn bloedlichaampjes. De naweeën van het aneurysma in mijn rechterbeen. Volgende week vrijdag krijg ik dan ook een onderzoek van mijn milt.
Omdat mijn immuunsysteem door de hierboven geschetste problemen zo goed als afgebroken is ga ik ook weer uitgebreider aan de medicijnen.
Vanmiddag liet ze ook een echo maken van mijn rechterbeen.
Klik op de kopie voor leesbaarheid.

Sahara.

Zondag ontstond bij het bezoek en mij een zelfreflectie over onze relatie met onze volwassen kinderen. Bij ons allen had op een belangrijk moment de oudste zoon/dochter de regie overgenomen. Wij allen hadden ervaren dat zij het inderdaad, inmiddels, beter kunnen!
Wat voel je dan? Nu ik er nog eens over nadenk overheerst bij mij vooral de ontspanning. Een heerlijk relaxed gevoel, soms gaan dingen zoals de natuur die heeft gemaakt.
Wat heeft dit met Isabelle te maken?
Gisteravond keek ik naar het nieuws waarin de plannen ter sprake kwamen over het grootste energieproject tot nu toe. De Sahara onder zonnecollectoren om West Europa van energie te voorzien. Daarna ging ik achter de computer en prompt kreeg ik deze foto van de prinses waar ze de Sahara opzoekt. Weer kreeg ik dat ontspannen gevoel dat ik beschreef. Als iemand dat enorme project aankan in de toekomst is zij het. Ik hoef me nergens meer ongerust over te maken.

Zonsondergang.

Janny fietst ’s avonds nogal eens een kilometer westwaarts voor de zonsondergang. Voor de komende week worden er prachtige zonsondergangen verwacht. Misschien kan Janny met mijn digitale camera een foto voor mijn weblog maken? Deze foto pik ik van de Bilt die zeer veel fraaie vergezichten krijgt toegezonden.
Gisteren verwend met bezoek van vrienden. Vrijdag hoop ik wat meer over mijn toestand van dokter Kessels te horen.
Klik op de foto voor een vergroting.

Lieg eventueel!

Vanmorgen de beenmergpunctie waar ik al tweekeer over schreef. Alles liep als een trein. We hadden afgesproken om 9 uur en om 10 uur zat ik alweer in de auto. Wanneer ik als ervaringsdeskundige (hoe lang bestaat dat woord?) een goeie raad mag geven: ‘als het enigszins kan, zeur niet over pijn’. Het humeur van de dokter en de verplegers blijft dan goed en vrolijk en ook van jezelf. Lieg eventueel, en zeg dat het geweldig meevalt. Ook vanmorgen weer vrolijke en vriendelijke gezichten en later een aardig gesprek met de laborant die me bloed afnam. Resultaat: prima monsters!
Thuis de kachel aan, want ik verrek van de kou bij dit weer. Nu lieg ik niet!
Oh ja, tweemaal liegen per dag is het gemiddelde hebben de psychologen ontdekt. Ik heb er nog een tegoed vandaag.

Goed bericht.

Vanmorgen goed bericht van Dr. Kessels. Zij was tevreden over mijn INR-waarde van 1.6 die ik mat. Morgenochtend 8.45 uur zijn Michiel en ik bij deze internist die een heel sympathieke indruk op ons maakte. Ik verwacht geen complicatie en voor 12 uur alweer thuis te zijn. Volgende week vrijdag 17 juli hoor ik op de polikliniek de uitslag verwacht ik.

UITSTEL

Bij deze foto schreef de vrouwelijke patiënt in 2003:
‘Hieronder staan enkele foto's van de laatste beenmergpunctie die ik gehad heb. Bij deze punctie werd naast beenmerg ook een stukje bot afgenomen’.
Precies dezelfde “operatie”zou ik vanmorgen ondergaan, maar dat is verschoven naar hopelijk donderdag aanstaande. Morgen zal ik dr. Kessels bellen en mijn INR waarde van dat moment doorgeven. Het INR geeft de stollingstijd van het bloed aan en dr. Kessels wilde mij niet helpen met een INR van 2.0. Gelukkig maar want anders was ik weer in het ziekenhuis beland.
In de afgelopen week heb ik mijn bloedverdunnner fenprocoumon niet meer ingenomen maar kennelijk breekt die bij mij te langzaam af. Ik moet naar een INR van 1.5.
Omdat er ook mij een stukje bot wordt onderzocht zal de uitslag minstens een week duren.

Geduld?

Waarom de Koala beer? Omdat ook hij het grootste deel van de dag slaapt en traag beweegt. Ook hij beweegt op ‘handen en voeten’ net als ik, als knuffel werd hij vroeger door Michiel en Thijlbert rondgedragen. Nu word ik door Michiel rondgereden in auto of rolstoel. Wel lijkt de koala beer veel geduld te hebben en dat mis ik, vooral nu. Dinsdag krijg ik een beenmergpunctie en zal daarna (hoe lang?) op de uitslag moeten wachten. Die uitslag is cruciaal: kan ik nog genezen of niet? Lieve lezers, bedankt voor de prachtige bloemen en vele bezoeken. Ik ga nog even oefenen in geduld, tot dan.
Toelichting: dat been waar velen naar vragen geneest wel. Het gaat nu om mijn bloed dat is niet in orde en dat werd pas ontdekt in het ziekenhuis toen ik heel ziek werd.