1935-2009

Willem is overleden.

Gelegenheid tot afscheid nemen thuis op woensdag 11 november tussen 19.00 en 21.00 uur.
De afscheidsbijeenkomst zal plaatsvinden op donderdag 12 november om 12.15 uur in Crematorium Steenbrugge, Raalterweg 29, 7431 PA Diepenveen.
Na afloop ontmoeten wij elkaar in restaurant NuNu, Raalterweg 22,7433 RA Schalkhaar.

bald ruhest du auch

Dit is de laatse strofe van het gedicht van Goethe, Wanderer's
Nachtlied, getoonzet door Schubert dat hij voor Erica zong bij haar
crematie:

Über allen Gipfeln
Ist Ruh;
In allen Wipfeln
Spürest du
Kaum einen Hauch;
Die Vögelein schweigen im Walde.
Warte nur, balde
Ruhest du auch.

en de eerste versie van het nachtlied eindigt zo:

Der du von dem Himmel bist,
Alles Leid und Schmerzen stillest,
Den, der doppelt elend ist,
Doppeld mit Erquickung füllest,
Ach, ich bin des Treibens müde!
Was soll all der Schmerz und Lust?
Süßer Friede,
Komm, ach komm in meine Brust!

my body moves

Willem kreeg een brief van Mirte die Michiel hem nog heeft voorgelezen. Ze
beschrijft daarin zes schilderijen: Meisje aan het venster van
Rembrandt, Las Meninas van Velasquez, De Mona Lisa, De Dansklas van
Degas, Northam Castle, Sunset van Turner en Brandende Giraf van Dali.
Ze houdt het meest van Turner, want 'het is wel een schilderij, maar je
maakt er je eigen schilderij van'. Jij zal er iets anders in zien dan
ik, schrijft ze.

Ik weet bijna zeker dat Willem het schilderij van Turner in de
National Gallery gezien moet hebben, en hij vond het vast prachtig.

Mirte vraagt ook nog welk schilderij Willem dan het mooiste vindt. Dat
weet ik niet zeker, maar Willem hield heel veel van het werk van
Marcel Duchamp, en heeft diens schilderij 'naakt dat de trap afdaalt'
ooit gebruikt als illustratie in een van zijn wiskundeboeken. Net als
in het schilderij van Degas, zoals Mirte zei, lijkt het daarin alsof
alles beweegt.

Dat doet me dan weer denken aan een van de laatste dingen die Willem
nog heeft gezegd (in het Engels, net nadat ik hem Jeremy's brief heb
voorgelezen): "My body moves".

zaterdagochtend, saturday morning

Willem heeft de nacht rustig doorgebracht. Hij heeft nog koorts, ademt snel en oppervlakkig maar wel regelmatig. Hij praatte veel vanmorgen, is moeilijk te verstaan, maar glimlacht als hij "Piffin" en "Otger" hoort. Michiel denkt dat hij op Thijlbert, die er nu bijna is, wacht. Willem geeft aan dat hij pijn heeft. Hij krijgt daarvoor een injectie met morfine.

Willem had a quiet night. He still has a fever, breathes fast en superficially, but regularly. He talked a lot this morning, he is hard to understand, but he smiles when he hears "Piffin" and "Otger". Michiel thinks he is waiting for Thijlbert, who is almost there. Willem is in pain now, they gave him a morphine injection.

Update (2:00 PM): Thijlbert is aangekomen! Thijlbert has arrived from Australia!

Update 2 (7:00 PM): Michiel vroeg me om Willems mobiele nummer op dit blog te zetten, zijn Canadese iPhone gebruikt hij liever niet: 0649743330

het zeeuwse strand

Het is nu vrijdagavond, Willem is rustig, ademt alleen snel. Af en toe gaan zijn ogen open. Hij probeerde eerder vandaag nog wat tegen Piffin te zeggen aan de telefoon, maar we hoorden eigenlijk alleen adem. Hij wordt toch nog steeds een beetje gelukkig van zulke momenten. Hij knapt ook telkens gek genoeg een beetje op als hij bezoek heeft gehad. Willem heeft nog steeds graag iedereen om zich heen. We durven bijna te hopen dat hij Thijlberts komst morgenochtend nog meemaakt.

It is Friday night now, Willem is calm, he just breathes really quickly. Every now and then his eyes open. Earlier today he tried to say something to Piffin on the phone, but we really only heard his breath. Those moments still make him a little happy. And oddly enough he seems to bounce back a little after he has had visitors. Willem still really enjoys company. We have some hope he will still be there when Thijlbert arrives tomorrow morning.

het einde nadert

Willem is erg verslechterd. Michiel is aangekomen, Willem zegt dat hij hallucineert dat Michiel er is. Hij kan niet meer alleen drinken. Hij neemt afscheid van vrienden die langskomen. We hopen erg dat hij nog op Thijlbert zal wachten, die komt morgen.

Willem is weakening rapidly. Michiel arrived, Willem says he is hallucinating that Michiel is there. He can't drink by himself anymore. He is saying his goodbyes to visiting friends. We really hope he will wait for Thijlbert, who will be there tomorrow.

bange dagen

Het gaat helemaal niet goed met Willem, en hij vroeg me om het volgende hier op te schrijven.

Gisterochtend besloot hij voor zichzelf dat hij te ziek is, hij heeft inderdaad longontsteking. Zijn medicijnen zijn wat gereduceerd in de hoop het aantal bijwerkingen te verkleinen. Hij neemt nog wel antibiotica. We hopen natuurlijk, en dat kan ook nog steeds, dat het daardoor snel beter zal gaan. Maar als er maandag nog steeds geen verbetering is dan is het in Willems eigen woorden "finito", en wil hij alleen nog pijnbestrijding en houdt hij op met eten. Hij drinkt nog wel bier, om maar met een vrolijke noot af te sluiten.

Michiel en Thijlbert zijn trouwens onderweg.

longontsteking?

Als ik -Eliane- een blogpost voor Willem schrijf weet de lezer wel hoe laat het is. En ja, hij ligt weer in het ziekenhuis. Hij kreeg gisteren flinke koorts, en is onmiddellijk opgenomen. Willem had eerder deze week met zijn internist afgesproken dat hij zich zou laten opnemen mocht hij koorts krijgen. Misschien heeft hij longontsteking, maar dat hoort hij pas later vandaag. Hij heeft veel geslapen en dat heeft hem goed gedaan, want ik geloof dat hij de laatste tijd veel te weinig sliep vanwege de jeuk. Zijn koorts is wat gezakt, en hij is nu goed aanspreekbaar. Op zijn verzoek dus maar weer zijn telefoonnummer: 0570-711297

Plaatje hier gevonden.

Uit Gorssel, Amsterdam en Harfsen.

De vis die ik in het ziekenhuis van Wil kreeg is aangekomen bij de Prinses en dat is de beste bestemming zo te zien.
Het lukt me de laatste dagen niet mijn lichaam als autonoom object met rust te laten, ik was te veel voor controles in het ziekenhuis. Door een val heb ik er nu twee wonden bij die ’s morgens en ’s avonds verzorgd worden door de zusters van Sensire, die kan ik voorlopig niet missen.
Tegen de jeuk tijdens een allergieaanval heb ik nu een piepklein pilletje, Hydroxyzine HCL 25 mg. Ik mag er 5 per etmaal maar gebruik er hoogstens 1 of 2 per nacht, het pilletje maakt mij bijna bewusteloos.
De Beatrixschool in Harfsen start weer met twee plusgroepen, Maaike de coördinatrice neemt mijn les over tot december en dan hoop ik zelf weer iets echts te doen.

De VIS won bijna.

Vanmiddag in Epse weer een mooi concert gehoord. De sprookjes van Maurice Ravel vond ik het leukste, het meest sprankelend. Ze werden eerst in het Frans en daarna in het Nederlands voorgedragen. De belangstelling was groot er moesten veel stoelen bij.
De eerste foto is van de vis die Wil voor me meebracht bij haar bezoek maandag in het ziekenhuis, die had ook succes bij alle zusters. Zondagavond werd ik opgenomen in het ziekenhuis en vrijdag mocht naar huis omdat de zusters me komen verzorgen.
Ik krijg nu driemaal per dag wondverzorging van het team zusters van Sensire, een geweldig team.
Dankzij deze vrouwen kan ik zelfstandig blijven wonen, er is dus ook veel goed geregeld in ons land.
De vis van Wil moet naar de prinses in Amsterdam, voorlopig hangt ie hier en ook nu is hij weer een succes bij alle zusters. Klik op de foto's en het programma.

betere berichten

Een wat prettiger plaatje bij een prettiger bericht. Willem voelt zich stukken beter dan gisteren, hij heeft drie zakjes bloed gehad, en dat scheelt enorm. Hij kan zijn vingers bewegen, zijn hand is niet meer opgezet, en de wond geneest goed. Hij hoopt stiekem dat hij dit weekend naar huis mag.

Dringend Verzoek

Op verzoek van Willem een zo gruwelijk mogelijk plaatje. Willem belt me gelukkig vaak met verzoekjes, zo heb ik ook nog het gevoel dat ik wat doen kan. Zijn tweede verzoek van vandaag willig ik dan ook graag in. Het is een oproep. Een Zeer Dringende Oproep, in zijn woorden. De Dringende Oproep ging met krachttermen gepaard, dus het is hem ernst. Als jullie hem bellen, of als jullie bij hem op bezoek gaan in het ziekenhuis, wat allebei zeer gewaardeerd wordt, zeg dan NIET, NIET, ik herhaal NIET, dat hij zo goed of opgewekt klinkt, of er goed uitziet!! Willem zei, ik ben (krachtterm) bijna dood, en dan gaan ze zeggen dat ik er goed uitzie!

Plaatje: Francisco Goya, Saturnus die zijn zoon verslindt.

Pietermanvergiftiging

Deze blogpost is niet door Willem geschreven, want hij ligt in het ziekenhuis. Ik ben Willems schoondochter Eliane. De Pietermanvergiftiging blijkt ernstiger dan we hoopten. Willems hand zag er al niet fraai uit, dat hebben jullie op dit blog kunnen zien, maar dit weekend begon zijn lichaam ook te zwellen, en de thuiszorg vertrouwde het niet. Hij was ook erg ziek van de vergiftiging, en hij kon zijn evenwicht niet meer goed houden, dus dat was geen doen. Hij ligt nu met zijn hand omhoog in een soort mitella en hij wordt goed in de gaten gehouden. Willem is altijd blij met telefoon als hij in het ziekenhuis ligt: 0570711669.

Esther, Peters en het ongelooflijke.

Nadat ik over de Pietermannen had geschreven werd ik heel beroerd en werd mijn linkerhand dikker en dikker en pijnlijker. Peters, huisarts in opleiding, liet mijn bloed onderzoeken constateerde een forse infectie en startte een antibioticumkuur.
Maar… toen kwam vrijdagmorgen mijn thuiszorg Esther. Als brandweervrouw ging ze bij het zien van mijn hand op zoek naar de brandhaard en toen Peters kwam werd hij bedolven onder documentatie over de gevaren van de Pietermannen tot en met amputaties van de vergiftigde ledematen. Peters belde het gifcentrum en ja hoor de (dode) Pietermannen hebben me op drie plaatsen te pakken gehad.
Nu begrijp ik waarom ik deze vis nog nooit gezien had. Hij mag alleen gefileerd (met rubber handschoenen!) verkocht worden en dat wist onze visboer hier niet.
Die twee Pietermannen zijn inmiddels de duurste vissen die ik ooit gekocht heb, gelukkig betaalt Menzis de rekening.

Pietermannen.

Gistermiddag op de markt zag ik bij de visboer twee vissen liggen die ik niet kende. ‘Wat zijn dit voor vissen?’ vroeg ik. Na onderling beraad besloten de drie vrouwen van de kraam tot “Pietermannen”. Twee mooie slanke vissen van ca. 40cm lang, samen ruim 500 gram, voor 5 euro, ik kocht ze onmiddellijk.
Wikipedia: De grote pieterman of gewone pieterman (Trachinus draco) is een vis van de familie van de pietermannen die vooral voorkomt in de Middellandse Zee.
Ik heb ze met verse rozemarijn en thijm in aluminiumfolie ingepakt en 10 á 15 in de oven gebraden.
Prachtig stevig, heel sappig vlees en heel lekker! Voor de Pietermannen laat ik de bekende vissoorten staan in het vervolg.

Oud?

Eindelijk weer eens een schaakdiagram.
Gisteravond na een lange schaakstilte (van mij) gingen Gerard, Eric en ik als de nieuwe kopgroep van het derde team van Pallas naar Almen. Hebben wij als eens in een derde team van een club gespeeld? Worden we oud? In ieder geval neemt onze leeftijd toe en daalt onze rating.
Wij speelden gedrieën tegen een gemiddelde leeftijd van 75 en waren zelf gemiddeld 69. Gerard mocht tegen Van Rikxoort die 89 is (speelt dam, schaak en bridge, zwemt, fietst) en ziet eruit als iemand in de zeventig.
Ik had de eer aan het eerste bord te spelen, Gerard aan het tweedebord won snel en overtuigend, Eric aan het derde bord was geen moment in gevaar en gebruikte zijn bedenktijd, zoals we hem kennen voor het archiveren van de partijen van zijn teamgenoten.
Zelf moest ik wachten tot ik (diagram) 32. Te1-e7, … kon spelen en won. Alleen ons zesde bord verloor, zodat we met 5-1 wonnen.

Mantelzorg.

Klik op de brief voor leesbaarheid.
Zojuist ontving ik van de Sociale Verzekeringsbank een brief, waarvan hier de aanvang. Ik moest onmiddellijk aan de (mislukte?) opa en omaregeling denken waarbij die betaald werden voor het op de kleinkinderen passen.
Dit vind ik echter nog veel onaangenamer. Ik heb geen mantelzorg en ik wil die ook niet. Met een beetje ander karakter is het een klein kunstje om een vriendin 250 euro te bezorgen, ook als je de rest van de brief en voorwaarden leest. Het is moeilijk te geloven dat niemand hier mee zal frauderen.

Gorssel op de schop.

Vandaag vertrok ik 7.30 uur van huis.
Dat huis ligt nu geregeld achter putten en zandbergen, heel Gorssel lijkt op de schop te gaan. Het regenwater in Gorssel komt op een aparte riolering en dat is beter voor het milieu.
Het milieu op de weg naar Deventer was niet geweldig, ik had een afspraak om 8.00 uur voor het aanmeten van steunkousen, maar kwam om 9.00 uur aan.
De afstand zal 7 km zijn, dat komt op een snelheid van 4,6 km/uur!
Ze wilden me toch onmiddellijk helpen, volgende week krijg ik de steunkousen, zodat ik nog een poos de zusters alleen al voor die kousen ’s morgens en ’s avonds nodig zal hebben.
Het team zusters van Sensire dat voor me zorgt is geweldig en ik prijs me zeer gelukkig met hen.
Morgen en overmorgen zal ik ook nog even met mijn fysieke toestand bezig zijn en ik hoop dat cardiologie me iets wijzer kan maken, maar dat wordt wel steeds moeilijker.
Gelukkig ga ik vanavond met Marian uit eten en zal ik een heerlijke avond hebben.

Een operatie.

Woensdagmorgen bracht Clementine me naar Zwolle. In mijn rolstoel werd ik door haar naar alle onderzoeken gereden die vooraf gaan aan een operatie, in dit geval het vervangen van mijn ICD+pacemaker. Dankjewel Clementine, ik hoop dat je nu geniet van je vakantie bij je vrienden in Domborg.
Hoe verging het mij daarna?
Na het intakegesprek en de planning, ik zou om 13.30 geopereerd worden, kwam de chirurg.
Onmiddellijk zag ik dat er iets mis was. Hij was woedend.
Eigenlijk wou hij zeggen/schreeuwen:
“Hoe krijgen jullie het daar in Deventer in je malle hoofden om deze patiënt naar mij te sturen om te opereren?”
In werkelijkheid zei hij: “meneer Duvekot, weet u dat u ernstige bloedarmoede heeft en de cijfers van uw bloedcellen veel te laag te laag zijn?” Ja, dat wist ik maar al tegoed! “Onder zulke omstandigheden opereren wij niet, hebt u dit allang?”
Ik heb hem toen mijn geschiedenis geschetst en hij is met mijn internist dr. Kessels gaan bellen, om 16 uur werd ik geopereerd.
Het is voor velen een beetje vreemd en ongeloofwaardig, maar ik vind zo’n operatie, met een plaatselijke verdoving, meestal interessant en zelfs leuk om mee te maken en zeker niet vervelend.
Zo ook deze van woensdag.
Een perfecte operatie. Rechts van me een vrouwelijke technicus van Guidant die de oude en nieuwe ICD/pacemaker regelde via haar computer. Zij deed dat zo goed dat ik de overgang van de oude naar de nieuwe niet heb gevoeld. Dat was de vorige keren niet zo.
Links van me de chirurg en daar omheen de assistenten. Alles liep optimaal en om vijf uur was ik alweer op zaal. De eerst foto is gemaakt tijdens bezoekuur ’s avonds en op de ander zie je mijn oude machientje en mijn nieuwe pasje dat ik altijd bij me draag.
Donderdagmiddag kreeg ik een uitbundig welkom thuis van Wil en Janny met grote boeketten bloemen.

Concert in Epse met kleren aan.

Vanmorgen met Janny het Koffie Concert in het kerkje in Epse bezocht. Die concerten zijn altijd mooi, de organisatie heeft een uitstekende neus om iets goeds aan te trekken,
Deze keer hadden zij het Doré Dubbelkwartet met als extra harpiste Rosanne Reitsema. Door de felle zon zijn mijn foto’s niet geweldig maar deze, met een van de glas in lood ramen er ook op, kan wel vind ik. Twee mensen uit het gezelschap kende ik, mijn clubgenoot Eric Goedhart (tenor) van onze schaakclub Pallas, de ander is Marjolijn Bekema een van de twee sopranen. Geregeld zit ik hier ’s morgens of ’s avonds tegenover haar in mijn blootje. Zij doet dan de verzorging van mijn huidige allergie terwijl ik haar inlicht over mijn medische toestand, maar ook over de egeltjes en dergelijke. Nu heeft ze mij ook eens in de kleren met zijden overhemd en colbert gezien!
Wat we vanmorgen te horen kregen was heel divers. Enerzijds bekenden als Mozart, Bach, Purcell, maar ook Ierse, Schotse, Spaanse en Italiaanse volksmuziek.
Klik op de foto voor een goed beeld.