DE BUREN.

Eliane op haar blog:
“I think my neighbours might have a problem. Mommy and daddy were waiting underneath the deck while their young were playing. Until bed time”.

Michiel kocht een nieuw fototoestel, dan moet je ook wat laten zien. Wat is Gorssel dan saai ik woon hier al sinds 1971 met wisselende buren en dan moesten we zelf de hond, de katten, de pony’s en het paard leveren.

Café De Avonden.

Zojuist geluncht op het terras van het nieuwe café De Avonden midden in ons dorp.
Van boven naar beneden vanuit mijn stoel: gezicht naar links, gezicht rechtuit en gezicht loodrecht omhoog. Het terras is deze zomer sterk afhankelijk van de regenbuien natuurlijk.
Café De Avonden ligt naast Trea. Trea is een begrip in Gorssel zij houdt stand tegen Het Kruitvat. Erica en ik hebben nooit een stap in Het Kruitvat gedaan en ik zal die ook nooit doen. Wij waren bang dat we dan bij het Laatste Oordeel in Rijssen onmiddellijk naar beneden in het vagevuur zouden belanden. Die plek in Rijssen is trouwens goed te vinden en natuurlijk ook die immens grote kerk waar we allemaal in kunnen.

Verschillen.

Misverstand? Veel bezoek denkt dat het moeilijk of vervelend is dat ik soms wel vier verschillende verpleegsters per dag heb. Dat dacht ik vooraf ook, maar eerder het tegendeel blijkt.
Dit weekend gaan er weer twee op vakantie dus krijg ik nog nieuwe gezichten.
De een is, bij wijze van spreken, ongeruster over het welzijn van mijn katten Theo en Carel dan over mijn gezondheid. De ander ziet veel meer werk dan in haar taakomschrijving staat en gaat ook dat werk onmiddellijk doen enz. Gisteren ontfermde de (jonge en mooie) nachtzuster zich zelfs over mijn van Janny geleende scootmobiel.
Zij gaat vandaag naar Zuid Frankrijk op vakantie maar de zuster voor de warme maaltijd vertrekt vandaag naar De Wieden inderdaad een van onze mooiste natuurgebieden zij denkt er niet aan op vakantie naar het buitenland te gaan . De zuster voor het douchen vanmorgen had eigenlijk antropologe willen worden, maar gelukkig brengt haar werk natuurlijk ook veel kennis over de mens met zich mee.
Inmiddels weet de lezer meer over mijn verpleegsters dan over mij. Zo is het ook voor mij hoor. De radiologe gistermorgen vertelde me wel wat ze zag maar daar zijn nog geen conclusies uit te trekken. In ieder geval is mijn milt niet vergroot. Maandagmorgen 17 augustus ben ik de eerste patiënt van mijn internist mevr. Kessels en weten we misschien iets meer.
Klik op de foto’s van De Wieden voor een vergroting.
N.B. Het woord nachtzuster is hierboven niet juist. Een nachtzuster is een verpleegster voor de nacht. Ik bedoel de zuster die mij in bed helpt en de dingen daar omheen doet.

Wordt vervolgd.

Vanmiddag de “uitslag” van de beenmergpunctie om duidelijkheid te scheppen in mijn toestand.
Mijn beenmerg maakt wel rode en witte bloedlichaampjes en ook bloedplaatjes aan, maar mijn lichaam breekt die ook weer af. Ook zijn er in mijn beenmerg Hairy Cells gevonden. Ik ben in ’99 voor HCL (Hairy Cell Leukemie) behandeld.
Op dit moment richt de internist mevrouw Kessels zich op nader onderzoek naar het hoe en waarom van de afbraak van mijn bloedlichaampjes. De naweeën van het aneurysma in mijn rechterbeen. Volgende week vrijdag krijg ik dan ook een onderzoek van mijn milt.
Omdat mijn immuunsysteem door de hierboven geschetste problemen zo goed als afgebroken is ga ik ook weer uitgebreider aan de medicijnen.
Vanmiddag liet ze ook een echo maken van mijn rechterbeen.
Klik op de kopie voor leesbaarheid.

Sahara.

Zondag ontstond bij het bezoek en mij een zelfreflectie over onze relatie met onze volwassen kinderen. Bij ons allen had op een belangrijk moment de oudste zoon/dochter de regie overgenomen. Wij allen hadden ervaren dat zij het inderdaad, inmiddels, beter kunnen!
Wat voel je dan? Nu ik er nog eens over nadenk overheerst bij mij vooral de ontspanning. Een heerlijk relaxed gevoel, soms gaan dingen zoals de natuur die heeft gemaakt.
Wat heeft dit met Isabelle te maken?
Gisteravond keek ik naar het nieuws waarin de plannen ter sprake kwamen over het grootste energieproject tot nu toe. De Sahara onder zonnecollectoren om West Europa van energie te voorzien. Daarna ging ik achter de computer en prompt kreeg ik deze foto van de prinses waar ze de Sahara opzoekt. Weer kreeg ik dat ontspannen gevoel dat ik beschreef. Als iemand dat enorme project aankan in de toekomst is zij het. Ik hoef me nergens meer ongerust over te maken.

Zonsondergang.

Janny fietst ’s avonds nogal eens een kilometer westwaarts voor de zonsondergang. Voor de komende week worden er prachtige zonsondergangen verwacht. Misschien kan Janny met mijn digitale camera een foto voor mijn weblog maken? Deze foto pik ik van de Bilt die zeer veel fraaie vergezichten krijgt toegezonden.
Gisteren verwend met bezoek van vrienden. Vrijdag hoop ik wat meer over mijn toestand van dokter Kessels te horen.
Klik op de foto voor een vergroting.

Lieg eventueel!

Vanmorgen de beenmergpunctie waar ik al tweekeer over schreef. Alles liep als een trein. We hadden afgesproken om 9 uur en om 10 uur zat ik alweer in de auto. Wanneer ik als ervaringsdeskundige (hoe lang bestaat dat woord?) een goeie raad mag geven: ‘als het enigszins kan, zeur niet over pijn’. Het humeur van de dokter en de verplegers blijft dan goed en vrolijk en ook van jezelf. Lieg eventueel, en zeg dat het geweldig meevalt. Ook vanmorgen weer vrolijke en vriendelijke gezichten en later een aardig gesprek met de laborant die me bloed afnam. Resultaat: prima monsters!
Thuis de kachel aan, want ik verrek van de kou bij dit weer. Nu lieg ik niet!
Oh ja, tweemaal liegen per dag is het gemiddelde hebben de psychologen ontdekt. Ik heb er nog een tegoed vandaag.

Goed bericht.

Vanmorgen goed bericht van Dr. Kessels. Zij was tevreden over mijn INR-waarde van 1.6 die ik mat. Morgenochtend 8.45 uur zijn Michiel en ik bij deze internist die een heel sympathieke indruk op ons maakte. Ik verwacht geen complicatie en voor 12 uur alweer thuis te zijn. Volgende week vrijdag 17 juli hoor ik op de polikliniek de uitslag verwacht ik.

UITSTEL

Bij deze foto schreef de vrouwelijke patiënt in 2003:
‘Hieronder staan enkele foto's van de laatste beenmergpunctie die ik gehad heb. Bij deze punctie werd naast beenmerg ook een stukje bot afgenomen’.
Precies dezelfde “operatie”zou ik vanmorgen ondergaan, maar dat is verschoven naar hopelijk donderdag aanstaande. Morgen zal ik dr. Kessels bellen en mijn INR waarde van dat moment doorgeven. Het INR geeft de stollingstijd van het bloed aan en dr. Kessels wilde mij niet helpen met een INR van 2.0. Gelukkig maar want anders was ik weer in het ziekenhuis beland.
In de afgelopen week heb ik mijn bloedverdunnner fenprocoumon niet meer ingenomen maar kennelijk breekt die bij mij te langzaam af. Ik moet naar een INR van 1.5.
Omdat er ook mij een stukje bot wordt onderzocht zal de uitslag minstens een week duren.

Geduld?

Waarom de Koala beer? Omdat ook hij het grootste deel van de dag slaapt en traag beweegt. Ook hij beweegt op ‘handen en voeten’ net als ik, als knuffel werd hij vroeger door Michiel en Thijlbert rondgedragen. Nu word ik door Michiel rondgereden in auto of rolstoel. Wel lijkt de koala beer veel geduld te hebben en dat mis ik, vooral nu. Dinsdag krijg ik een beenmergpunctie en zal daarna (hoe lang?) op de uitslag moeten wachten. Die uitslag is cruciaal: kan ik nog genezen of niet? Lieve lezers, bedankt voor de prachtige bloemen en vele bezoeken. Ik ga nog even oefenen in geduld, tot dan.
Toelichting: dat been waar velen naar vragen geneest wel. Het gaat nu om mijn bloed dat is niet in orde en dat werd pas ontdekt in het ziekenhuis toen ik heel ziek werd.

De ideale school.

Vrijdag werd Isabelle 1 jaar. Ik kreeg foto’s van haar moeder waarmee ik op afstand kon genieten. Volgens mij is nu ook het abstracte denken begonnen. Je bent er maar je doet, met kiekeboe, alsof je er niet bent.
Zelf mocht ik gister naar huis dat viel me moeilijker dan verwacht. Esther, Michiel en de huisarts hebben me geweldig opgevangen, de eersten ook letterlijk. Nee, ik ben nog niet zonder moeilijkheden.
Michiel nam vanmorgen mijn les aan de plusgroep in Harfsen over met computeranimatie. Van Judith ontving ik al een e-mail dat het heel leuk was.
Ook Michiel was onder de indruk van deze school. Plasterk moet daar maar eens op stage dan weet hij daarna precies hoe de ideale school is.

Deventer Ziekenhuis 22 Juni 2009

Sinds mijn oudste zoon donderdag uit Torornto aankwam is alles weer onder controle. Doctoren, zusters, bloeddruk, enz. allen werken samen om mij woendsdag naar huis te sturen. Afgezien van Michiel zitten er nog twee draagraketten achter dit proces: de kinderen van de plusgroepen en mijn "beste" vriendinnen.

Van de eerste groep ontving ik ontroerende, hartverwarmende brieven, nee, kunstwerken!



Van de tweede ontvang ik hartverwarmende bezoeken en telefoontjes.

De discussie vorig jaar van de filosofen en hersenonderzoekers over het bestaan van de vrije wil kan ik na het bovenstaande in een klap beslissen: 'nee, de vrije wil bestaat niet' of ik het wil of niet: ik houd van ze.

PS. Voor de geinteresseerden, de bacterie die Willem te pakken had was Haemophilus Influenzae.

De prinses drinkt met een rietje

Vandaag, 19 Juni is de prinses jarig, 1 jaar! Ze kan nu ook door een rietje drinken. LANG ZAL ZE LEVEN!

Over mezelf: toch weer iets nieuws in mijn ziekenhuiscarriere: drie specialisten aan mijn bed, tegelijkertijd, en toch nog lachen met z'n allen. Vlak voordat zij weer opstapten gistermorgen zei ik "Kijk, mijn kamergenoten hebben lekker ontbeten en ik heb niks gekregen". De vaatchirurg: "Dat is een nieuwe regeling, in een nieuw ziekenhuis ook nieuwe regels. Een patient als U die nog zieker wordt dan hij al was krijgt nu straf. We beginnen met geen ontbijt."

Terwijl ik eergisteren in een heel moeilijk moment dacht dat het wel eens afgelopen zou kunnen zijn hielden die drie me in leven! Sinds ik in 1999 voor acute HCL (een vorm van leukemie) en darmkanker in dit ziekenhuis kwam leef ik in de "verlenging". De medici die ik nu hier ken zijn specialisten daarin. Misschien iets voor het Nederlands elftal?

Willem in het ziekenhuis

Het is weer eens zover, Willem ligt in het Deventer ziekenhuis. Gelukkig was ik, schoondochter Eliane, net te logeren dus kon hij me vanmorgen in alle vroegte wakker roepen. Willem lag op de grond in zijn slaapkamer en hij wist precies wat er aan de hand was, want wat hij twee jaar geleden aan zijn linkerbeen had, een aneurysma, heeft hij nu rechts. Dus hup, met de ambulance naar het ziekenhuis, en vanmiddag al geopereerd. Het is goed gegaan, al zijn er nog wat stolseltjes blijven zitten. Ik ga straks langs, maar eerst eet ik de asperges op die we voor vandaag in huis hadden. Veel te zonde om te laten liggen!

Het oog van God en de Vogelspin.

In de Wetenschapsbijlage van de NRC stond vorig weekend een twee pagina’s groot artikel over het ‘Stof tussen de sterren’.
Het stuk gaat over het zogenaamde ALMA-project. Onder leiding van de Nederlandse astronoom Thijs de Graauw bouwt daar Amerika, Japan en Europa de grootste telescoop tot nu toe. Zesenzestig antennes, zoals op de oplegger, gaan daar samen één variabele telescoop vormen voor ontvangst van de millimetergolven uit het heelal. Variabel omdat voor de 66 antennes 192 platforms worden gebouwd zodat ze in verschillende formaties opgesteld kunnen worden. Het Alma-project (Atacama Large Millimeter Array) is in aanbouw op de 5000 meter hoge Chajnantor-vlakte in Chili.
Wat kunnen we verwachten, nog mooiere foto’s dan deze? Het gaat de astronomen om meer inzicht in de opbouw van de gaswolken zoals je hier ziet. De eerste is van de Helixnevel in het sterrenbeeld Waterman. De naam Helix omdat er van bovenaf een schroefdraadvorm, zoals bij DNA structuur, in te zien is. Maar door de prachtige groenblauwe kleur noemt men hem dikwijls “het oog van God”! Interessant is vooral dat deze kleur afkomstig is van de zuurstofatomen in de kern. De belangrijkste atomen waarop wij leven! Zie ook het toepasselijk gedichtje van Erica.
De andere foto is van de Tarantulanevel uit de De Grote Magelhaanse Wolk die te zien is vanaf het Zuidelijk halfrond.Klik vooral op de laatste twee foto's voor een vergroting dan zie je waarom het gaat

Mirre, lakenvelders en een kwartet.

1. Het Wiskundekwartet begint vorm te krijgen. Ik ben al voorbij het minimum aantal kwartetten per spel, dat is 6x4 dus 24 kaarten. Hier kaart 4, De Hyperbool, van de KEGELSNEDEN.
2. Een niet te controleren bericht over “onze” wei middenin ons dorp. De foto is gisteravond gemaakt (schaduwen), na een verlengde borreltijd op het nieuwe terras middenin de Hoofdstraat. Dat terras is een aanwinst voor ons dorp. Het bericht betreft de toekomst van deze prachtwei. De eigenaresse verblijft al lang in een bejaardenhuis én zij is al ver over de honderd. Het (roddel?)bericht is dat de erfgenamen bij overlijden van de oude vrouw misschien op geld uitzijn enz. Nou ja, zo is er altijd wel wat, vergeet het.
3. Van Mirre (10 jaar) kreeg ik een prachtige brief met een bouwtekening voor een regelmatig viervlak, dat heb ik gelijk uitgeknipt en geplakt. U ziet het linksboven aan de monitor. Mirre had een goede zin voor mij uit het Filosofisch boek “Het geheim van de kaarten”:
“Als ons brein zo eenvoudig was dat we het konden begrijpen, zouden we zo dom zijn dat we het toch niet zouden begrijpen”. Dankjewel Mirre.

Het toverstokje.

Gister bezocht prinses Isabel met haar mammie en oma mijn huis.
Ik mag dan een atheïst en een republikein zijn als zo iemand tegenover je staat ben je gewoon een onderdaan en je kunt hooguit in bewondering wachten op wat er gaat gebeuren. Ineens wordt de loop van de geschiedenis je uit handen genomen.
Een mooi voorbeeld is de koninklijke kushand: de prinses steekt haar wijsvinger in haar mond en wijst de gelukkige aan. Duidelijkheid daar gaat het haar om, je bent de gelukkige of je hebt verschrikkelijk pech gehad.
Koninklijk is ook, uiteraard, het royale gebaar. Ze krijgt het toverstokje en laat dan eerst de tekenaar Jan Jutte voor haar oma een mooi huisje toveren.

Kwartetten

In het gedicht “De man in huis” vraagt Erica zich af ‘Wat denkt hij dan als hij de koffie voor mij zet, …’. Meestal denk ik alleen aan onbenullige dingen tijdens het koffiezetten. De interessantere zaken komen hooguit bij me op als ik ’s nachts wakker lig.
Vanmorgen bedacht ik bij het koffiezetten: -een wiskunde kwartet! – dat moet er komen en dan maar zelf maken. Bijvoorbeeld voor de kleintjes: 'Anique, mag ik van jou de golf', maar voor de groten (zelfde plaatje) ‘Mirre, mag ik van jou de sinus’.
De kegelsneden maken het mij heel gemakkelijk:
‘Mariette, mag ik van jou de ellips, ja en dan ook de parabool, ja en dan moet je ook de hyperbool hebben, mooi dan heb ik een kwartet want de cirkel heb ik zelf’.
Een klein probleempje geven de regelmatige veelvlakken. Daar bestaan er vijf van hoe stop ik die in één kwartet?
Sinds Euclides, de Griekse wiskundige (265-200 v.Chr.), weten we dat er precies vijf regelmatige veelvlakken bestaan.

De prinses naar Frankrijk?

Mijn ouders hebben een rijschool dus ik wil wel al beginnen. Frankrijk is mooi staat er “C’est bien ça” dus dat is leuk voor de vakantie. Sorry dat jullie me een poos niet zagen, mijn moeder had het heel druk

Een Upside-Down gans.

Eliane stuurde me dit uit de Belfast Telegraph.
This is the moment a goose was caught performing an extraordinary upside-down contortion as it battled to land in heavy winds.
The bird was captured by a wildlife photographer flying with its neck twisted 180 degrees and its body seemingly facing the wrong way.
The manoeuvre may look painful but it is a known tried and tested way of braking, called whiffling.
In amazing twists and turns, birds spill air out of their wings and can slow down rapidly and reduce height. The results, however, are not usually this extreme.
This bird, a greylag goose, was photographed as it came in to land on a freshwater lake at an RSPB reserve in Strumpshaw, Norfolk. It was captured by wildlife photographer Brian McFarlane (73) who said he couldn’t believe his eyes.