depaarden

1935-2009

2009-11-07T11:46:00.000-08:00

Willem is overleden.

Gelegenheid tot afscheid nemen thuis op woensdag 11 november tussen 19.00 en 21.00 uur.
De afscheidsbijeenkomst zal plaatsvinden op donderdag 12 november om 12.15 uur in Crematorium Steenbrugge, Raalterweg 29, 7431 PA Diepenveen.
Na afloop ontmoeten wij elkaar in restaurant NuNu, Raalterweg 22,7433 RA Schalkhaar.

bald ruhest du auch

2009-11-07T11:31:00.000-08:00

Dit is de laatse strofe van het gedicht van Goethe, Wanderer's
Nachtlied, getoonzet door Schubert dat hij voor Erica zong bij haar
crematie:

Über allen Gipfeln
Ist Ruh;
In allen Wipfeln
Spürest du
Kaum einen Hauch;
Die Vögelein schweigen im Walde.
Warte nur, balde
Ruhest du auch.

en de eerste versie van het nachtlied eindigt zo:

Der du von dem Himmel bist,
Alles Leid und Schmerzen stillest,
Den, der doppelt elend ist,
Doppeld mit Erquickung füllest,
Ach, ich bin des Treibens müde!
Was soll all der Schmerz und Lust?
Süßer Friede,
Komm, ach komm in meine Brust!

my body moves

2009-11-07T11:27:00.000-08:00

Willem kreeg een brief van Mirte die Michiel hem nog heeft voorgelezen. Ze
beschrijft daarin zes schilderijen: Meisje aan het venster van
Rembrandt, Las Meninas van Velasquez, De Mona Lisa, De Dansklas van
Degas, Northam Castle, Sunset van Turner en Brandende Giraf van Dali.
Ze houdt het meest van Turner, want 'het is wel een schilderij, maar je
maakt er je eigen schilderij van'. Jij zal er iets anders in zien dan
ik, schrijft ze.

Ik weet bijna zeker dat Willem het schilderij van Turner in de
National Gallery gezien moet hebben, en hij vond het vast prachtig.

Mirte vraagt ook nog welk schilderij Willem dan het mooiste vindt. Dat
weet ik niet zeker, maar Willem hield heel veel van het werk van
Marcel Duchamp, en heeft diens schilderij 'naakt dat de trap afdaalt'
ooit gebruikt als illustratie in een van zijn wiskundeboeken. Net als
in het schilderij van Degas, zoals Mirte zei, lijkt het daarin alsof
alles beweegt.

Dat doet me dan weer denken aan een van de laatste dingen die Willem
nog heeft gezegd (in het Engels, net nadat ik hem Jeremy's brief heb
voorgelezen): "My body moves".

zaterdagochtend, saturday morning

2009-11-07T01:42:00.000-08:00

Willem heeft de nacht rustig doorgebracht. Hij heeft nog koorts, ademt snel en oppervlakkig maar wel regelmatig. Hij praatte veel vanmorgen, is moeilijk te verstaan, maar glimlacht als hij "Piffin" en "Otger" hoort. Michiel denkt dat hij op Thijlbert, die er nu bijna is, wacht. Willem geeft aan dat hij pijn heeft. Hij krijgt daarvoor een injectie met morfine.

Willem had a quiet night. He still has a fever, breathes fast en superficially, but regularly. He talked a lot this morning, he is hard to understand, but he smiles when he hears "Piffin" and "Otger". Michiel thinks he is waiting for Thijlbert, who is almost there. Willem is in pain now, they gave him a morphine injection.

Update (2:00 PM): Thijlbert is aangekomen! Thijlbert has arrived from Australia!

Update 2 (7:00 PM): Michiel vroeg me om Willems mobiele nummer op dit blog te zetten, zijn Canadese iPhone gebruikt hij liever niet: 0649743330

het zeeuwse strand

2009-11-06T12:34:00.000-08:00

Het is nu vrijdagavond, Willem is rustig, ademt alleen snel. Af en toe gaan zijn ogen open. Hij probeerde eerder vandaag nog wat tegen Piffin te zeggen aan de telefoon, maar we hoorden eigenlijk alleen adem. Hij wordt toch nog steeds een beetje gelukkig van zulke momenten. Hij knapt ook telkens gek genoeg een beetje op als hij bezoek heeft gehad. Willem heeft nog steeds graag iedereen om zich heen. We durven bijna te hopen dat hij Thijlberts komst morgenochtend nog meemaakt.

It is Friday night now, Willem is calm, he just breathes really quickly. Every now and then his eyes open. Earlier today he tried to say something to Piffin on the phone, but we really only heard his breath. Those moments still make him a little happy. And oddly enough he seems to bounce back a little after he has had visitors. Willem still really enjoys company. We have some hope he will still be there when Thijlbert arrives tomorrow morning.

het einde nadert

2009-11-06T02:28:00.000-08:00

Willem is erg verslechterd. Michiel is aangekomen, Willem zegt dat hij hallucineert dat Michiel er is. Hij kan niet meer alleen drinken. Hij neemt afscheid van vrienden die langskomen. We hopen erg dat hij nog op Thijlbert zal wachten, die komt morgen.

Willem is weakening rapidly. Michiel arrived, Willem says he is hallucinating that Michiel is there. He can't drink by himself anymore. He is saying his goodbyes to visiting friends. We really hope he will wait for Thijlbert, who will be there tomorrow.

bange dagen

2009-11-05T11:24:00.000-08:00

Het gaat helemaal niet goed met Willem, en hij vroeg me om het volgende hier op te schrijven.

Gisterochtend besloot hij voor zichzelf dat hij te ziek is, hij heeft inderdaad longontsteking. Zijn medicijnen zijn wat gereduceerd in de hoop het aantal bijwerkingen te verkleinen. Hij neemt nog wel antibiotica. We hopen natuurlijk, en dat kan ook nog steeds, dat het daardoor snel beter zal gaan. Maar als er maandag nog steeds geen verbetering is dan is het in Willems eigen woorden "finito", en wil hij alleen nog pijnbestrijding en houdt hij op met eten. Hij drinkt nog wel bier, om maar met een vrolijke noot af te sluiten.

Michiel en Thijlbert zijn trouwens onderweg.

longontsteking?

2009-11-04T07:08:00.000-08:00

Als ik -Eliane- een blogpost voor Willem schrijf weet de lezer wel hoe laat het is. En ja, hij ligt weer in het ziekenhuis. Hij kreeg gisteren flinke koorts, en is onmiddellijk opgenomen. Willem had eerder deze week met zijn internist afgesproken dat hij zich zou laten opnemen mocht hij koorts krijgen. Misschien heeft hij longontsteking, maar dat hoort hij pas later vandaag. Hij heeft veel geslapen en dat heeft hem goed gedaan, want ik geloof dat hij de laatste tijd veel te weinig sliep vanwege de jeuk. Zijn koorts is wat gezakt, en hij is nu goed aanspreekbaar. Op zijn verzoek dus maar weer zijn telefoonnummer: 0570-711297

Plaatje hier gevonden.

Uit Gorssel, Amsterdam en Harfsen.

2009-10-31T04:17:00.000-07:00

De vis die ik in het ziekenhuis van Wil kreeg is aangekomen bij de Prinses en dat is de beste bestemming zo te zien.
Het lukt me de laatste dagen niet mijn lichaam als autonoom object met rust te laten, ik was te veel voor controles in het ziekenhuis. Door een val heb ik er nu twee wonden bij die ’s morgens en ’s avonds verzorgd worden door de zusters van Sensire, die kan ik voorlopig niet missen.
Tegen de jeuk tijdens een allergieaanval heb ik nu een piepklein pilletje, Hydroxyzine HCL 25 mg. Ik mag er 5 per etmaal maar gebruik er hoogstens 1 of 2 per nacht, het pilletje maakt mij bijna bewusteloos.
De Beatrixschool in Harfsen start weer met twee plusgroepen, Maaike de coördinatrice neemt mijn les over tot december en dan hoop ik zelf weer iets echts te doen.

De VIS won bijna.

2009-10-25T08:23:00.001-07:00

Vanmiddag in Epse weer een mooi concert gehoord. De sprookjes van Maurice Ravel vond ik het leukste, het meest sprankelend. Ze werden eerst in het Frans en daarna in het Nederlands voorgedragen. De belangstelling was groot er moesten veel stoelen bij.
De eerste foto is van de vis die Wil voor me meebracht bij haar bezoek maandag in het ziekenhuis, die had ook succes bij alle zusters. Zondagavond werd ik opgenomen in het ziekenhuis en vrijdag mocht naar huis omdat de zusters me komen verzorgen.
Ik krijg nu driemaal per dag wondverzorging van het team zusters van Sensire, een geweldig team.
Dankzij deze vrouwen kan ik zelfstandig blijven wonen, er is dus ook veel goed geregeld in ons land.
De vis van Wil moet naar de prinses in Amsterdam, voorlopig hangt ie hier en ook nu is hij weer een succes bij alle zusters. Klik op de foto's en het programma.

betere berichten

2009-10-21T12:07:00.000-07:00

Een wat prettiger plaatje bij een prettiger bericht. Willem voelt zich stukken beter dan gisteren, hij heeft drie zakjes bloed gehad, en dat scheelt enorm. Hij kan zijn vingers bewegen, zijn hand is niet meer opgezet, en de wond geneest goed. Hij hoopt stiekem dat hij dit weekend naar huis mag.

Dringend Verzoek

2009-10-20T06:34:00.000-07:00

Op verzoek van Willem een zo gruwelijk mogelijk plaatje. Willem belt me gelukkig vaak met verzoekjes, zo heb ik ook nog het gevoel dat ik wat doen kan. Zijn tweede verzoek van vandaag willig ik dan ook graag in. Het is een oproep. Een Zeer Dringende Oproep, in zijn woorden. De Dringende Oproep ging met krachttermen gepaard, dus het is hem ernst. Als jullie hem bellen, of als jullie bij hem op bezoek gaan in het ziekenhuis, wat allebei zeer gewaardeerd wordt, zeg dan NIET, NIET, ik herhaal NIET, dat hij zo goed of opgewekt klinkt, of er goed uitziet!! Willem zei, ik ben (krachtterm) bijna dood, en dan gaan ze zeggen dat ik er goed uitzie!

Plaatje: Francisco Goya, Saturnus die zijn zoon verslindt.

Pietermanvergiftiging

2009-10-19T07:09:00.000-07:00

Deze blogpost is niet door Willem geschreven, want hij ligt in het ziekenhuis. Ik ben Willems schoondochter Eliane. De Pietermanvergiftiging blijkt ernstiger dan we hoopten. Willems hand zag er al niet fraai uit, dat hebben jullie op dit blog kunnen zien, maar dit weekend begon zijn lichaam ook te zwellen, en de thuiszorg vertrouwde het niet. Hij was ook erg ziek van de vergiftiging, en hij kon zijn evenwicht niet meer goed houden, dus dat was geen doen. Hij ligt nu met zijn hand omhoog in een soort mitella en hij wordt goed in de gaten gehouden. Willem is altijd blij met telefoon als hij in het ziekenhuis ligt: 0570711669.

Esther, Peters en het ongelooflijke.

2009-10-17T08:40:00.000-07:00

Nadat ik over de Pietermannen had geschreven werd ik heel beroerd en werd mijn linkerhand dikker en dikker en pijnlijker. Peters, huisarts in opleiding, liet mijn bloed onderzoeken constateerde een forse infectie en startte een antibioticumkuur.
Maar… toen kwam vrijdagmorgen mijn thuiszorg Esther. Als brandweervrouw ging ze bij het zien van mijn hand op zoek naar de brandhaard en toen Peters kwam werd hij bedolven onder documentatie over de gevaren van de Pietermannen tot en met amputaties van de vergiftigde ledematen. Peters belde het gifcentrum en ja hoor de (dode) Pietermannen hebben me op drie plaatsen te pakken gehad.
Nu begrijp ik waarom ik deze vis nog nooit gezien had. Hij mag alleen gefileerd (met rubber handschoenen!) verkocht worden en dat wist onze visboer hier niet.
Die twee Pietermannen zijn inmiddels de duurste vissen die ik ooit gekocht heb, gelukkig betaalt Menzis de rekening.

Pietermannen.

2009-10-15T01:00:00.001-07:00

Gistermiddag op de markt zag ik bij de visboer twee vissen liggen die ik niet kende. ‘Wat zijn dit voor vissen?’ vroeg ik. Na onderling beraad besloten de drie vrouwen van de kraam tot “Pietermannen”. Twee mooie slanke vissen van ca. 40cm lang, samen ruim 500 gram, voor 5 euro, ik kocht ze onmiddellijk.
Wikipedia: De grote pieterman of gewone pieterman (Trachinus draco) is een vis van de familie van de pietermannen die vooral voorkomt in de Middellandse Zee.
Ik heb ze met verse rozemarijn en thijm in aluminiumfolie ingepakt en 10 á 15 in de oven gebraden.
Prachtig stevig, heel sappig vlees en heel lekker! Voor de Pietermannen laat ik de bekende vissoorten staan in het vervolg.

Oud?

2009-10-13T04:30:00.000-07:00

Eindelijk weer eens een schaakdiagram.
Gisteravond na een lange schaakstilte (van mij) gingen Gerard, Eric en ik als de nieuwe kopgroep van het derde team van Pallas naar Almen. Hebben wij als eens in een derde team van een club gespeeld? Worden we oud? In ieder geval neemt onze leeftijd toe en daalt onze rating.
Wij speelden gedrieën tegen een gemiddelde leeftijd van 75 en waren zelf gemiddeld 69. Gerard mocht tegen Van Rikxoort die 89 is (speelt dam, schaak en bridge, zwemt, fietst) en ziet eruit als iemand in de zeventig.
Ik had de eer aan het eerste bord te spelen, Gerard aan het tweedebord won snel en overtuigend, Eric aan het derde bord was geen moment in gevaar en gebruikte zijn bedenktijd, zoals we hem kennen voor het archiveren van de partijen van zijn teamgenoten.
Zelf moest ik wachten tot ik (diagram) 32. Te1-e7, … kon spelen en won. Alleen ons zesde bord verloor, zodat we met 5-1 wonnen.

Mantelzorg.

2009-10-08T06:33:00.000-07:00

Klik op de brief voor leesbaarheid.
Zojuist ontving ik van de Sociale Verzekeringsbank een brief, waarvan hier de aanvang. Ik moest onmiddellijk aan de (mislukte?) opa en omaregeling denken waarbij die betaald werden voor het op de kleinkinderen passen.
Dit vind ik echter nog veel onaangenamer. Ik heb geen mantelzorg en ik wil die ook niet. Met een beetje ander karakter is het een klein kunstje om een vriendin 250 euro te bezorgen, ook als je de rest van de brief en voorwaarden leest. Het is moeilijk te geloven dat niemand hier mee zal frauderen.

Gorssel op de schop.

2009-10-06T07:56:00.000-07:00

Vandaag vertrok ik 7.30 uur van huis.
Dat huis ligt nu geregeld achter putten en zandbergen, heel Gorssel lijkt op de schop te gaan. Het regenwater in Gorssel komt op een aparte riolering en dat is beter voor het milieu.
Het milieu op de weg naar Deventer was niet geweldig, ik had een afspraak om 8.00 uur voor het aanmeten van steunkousen, maar kwam om 9.00 uur aan.
De afstand zal 7 km zijn, dat komt op een snelheid van 4,6 km/uur!
Ze wilden me toch onmiddellijk helpen, volgende week krijg ik de steunkousen, zodat ik nog een poos de zusters alleen al voor die kousen ’s morgens en ’s avonds nodig zal hebben.
Het team zusters van Sensire dat voor me zorgt is geweldig en ik prijs me zeer gelukkig met hen.
Morgen en overmorgen zal ik ook nog even met mijn fysieke toestand bezig zijn en ik hoop dat cardiologie me iets wijzer kan maken, maar dat wordt wel steeds moeilijker.
Gelukkig ga ik vanavond met Marian uit eten en zal ik een heerlijke avond hebben.

Een operatie.

2009-10-01T21:35:00.001-07:00

Woensdagmorgen bracht Clementine me naar Zwolle. In mijn rolstoel werd ik door haar naar alle onderzoeken gereden die vooraf gaan aan een operatie, in dit geval het vervangen van mijn ICD+pacemaker. Dankjewel Clementine, ik hoop dat je nu geniet van je vakantie bij je vrienden in Domborg.
Hoe verging het mij daarna?
Na het intakegesprek en de planning, ik zou om 13.30 geopereerd worden, kwam de chirurg.
Onmiddellijk zag ik dat er iets mis was. Hij was woedend.
Eigenlijk wou hij zeggen/schreeuwen:
“Hoe krijgen jullie het daar in Deventer in je malle hoofden om deze patiënt naar mij te sturen om te opereren?”
In werkelijkheid zei hij: “meneer Duvekot, weet u dat u ernstige bloedarmoede heeft en de cijfers van uw bloedcellen veel te laag te laag zijn?” Ja, dat wist ik maar al tegoed! “Onder zulke omstandigheden opereren wij niet, hebt u dit allang?”
Ik heb hem toen mijn geschiedenis geschetst en hij is met mijn internist dr. Kessels gaan bellen, om 16 uur werd ik geopereerd.
Het is voor velen een beetje vreemd en ongeloofwaardig, maar ik vind zo’n operatie, met een plaatselijke verdoving, meestal interessant en zelfs leuk om mee te maken en zeker niet vervelend.
Zo ook deze van woensdag.
Een perfecte operatie. Rechts van me een vrouwelijke technicus van Guidant die de oude en nieuwe ICD/pacemaker regelde via haar computer. Zij deed dat zo goed dat ik de overgang van de oude naar de nieuwe niet heb gevoeld. Dat was de vorige keren niet zo.
Links van me de chirurg en daar omheen de assistenten. Alles liep optimaal en om vijf uur was ik alweer op zaal. De eerst foto is gemaakt tijdens bezoekuur ’s avonds en op de ander zie je mijn oude machientje en mijn nieuwe pasje dat ik altijd bij me draag.
Donderdagmiddag kreeg ik een uitbundig welkom thuis van Wil en Janny met grote boeketten bloemen.

Concert in Epse met kleren aan.

2009-09-27T07:35:00.001-07:00

Vanmorgen met Janny het Koffie Concert in het kerkje in Epse bezocht. Die concerten zijn altijd mooi, de organisatie heeft een uitstekende neus om iets goeds aan te trekken,
Deze keer hadden zij het Doré Dubbelkwartet met als extra harpiste Rosanne Reitsema. Door de felle zon zijn mijn foto’s niet geweldig maar deze, met een van de glas in lood ramen er ook op, kan wel vind ik. Twee mensen uit het gezelschap kende ik, mijn clubgenoot Eric Goedhart (tenor) van onze schaakclub Pallas, de ander is Marjolijn Bekema een van de twee sopranen. Geregeld zit ik hier ’s morgens of ’s avonds tegenover haar in mijn blootje. Zij doet dan de verzorging van mijn huidige allergie terwijl ik haar inlicht over mijn medische toestand, maar ook over de egeltjes en dergelijke. Nu heeft ze mij ook eens in de kleren met zijden overhemd en colbert gezien!
Wat we vanmorgen te horen kregen was heel divers. Enerzijds bekenden als Mozart, Bach, Purcell, maar ook Ierse, Schotse, Spaanse en Italiaanse volksmuziek.
Klik op de foto voor een goed beeld.

De dermatoloog, de wasmachine, het pontje en de Cannenburgh.

2009-09-25T23:41:00.000-07:00

De dermatoloog begon gisternacht in mijn gedachten om 04.00 uur, de jeuk was/is terug.
In werkelijkheid belde hij me om 11 uur. Helaas ben ik nu weer terug op de volle medicatie, je kunt ook zeggen op vol vergif.
Inmiddels kondigde de wasmachine een foutmelding C3, dat heeft Esther overgenomen, woensdag komt een monteur. Doordat ’s morgens en ’s avonds die lieve zusters mijn jeuk met giftige zalf aanpakken (ze hebben latex handschoenen aan) deed ik dagelijks ’s avonds alles in de was. Dat is nu even onmogelijk.
Leuntje redde me om 12.30 uur door met mij de IJssel over te steken met het pontje, en te gaan lunchen in “De Kribbe”.
In de middag kwam Suze en reden we langs de westkant van de IJssel naar de Cannenburgh. In het Koetshuis hebben we heerlijk gegeten.
Nu niet jaloers zijn, met pech moet ik nog een uur wachten tot een zuster me komt verlossen van de brandnetels.
Dit is zaterdagmorgen en niet vrijdag zoals de computer van Blogger denkt.

In touw.

2009-09-23T07:57:00.000-07:00

Drie weken nadat de prinses mijn laatste witte druiven opat plukte ik vandaag deze eerste heerlijke rijpe tros blauwe in mijn kas. Ik hoop hiermee de prinses ook te kunnen verleiden. Vandaag vanaf 06.00 “in touw” geweest dus ik laat al het andere voor morgen en later. Straks alweer een etentje, wat een leven heb ik!

Het nieuws.

2009-09-21T13:01:00.000-07:00

Sinds ik in 2005 in het Mauritshuis voor het eerst een schaaltje aardbeien van Adriaen Coorte zag ben ik een echte liefhebber van deze schilder. Vandaag is dan ook voor mij het belangrijkste nieuws dat Martine Lambrechtsen van Sotheby in Amsterdam twee onbekende werken van Coorte heeft ontdekt. Ze staan op bijna ware grootte in de NRC vandaag.
Het tweede nieuws is dat gisteren Anish Giri waar ik zaterdag over schreef Nederlands kampioen werd. Als je bedenkt dat Max Euwe in 1921 als 20 jarige Nederlands kampioen werd en tot nu toe niemand dat verbeterde, dan slaat Anish met 5 jaar jonger wel een heel groot gat in die prestatie.

Een dag alleen.

2009-09-20T10:00:00.000-07:00

Vandaag wou ik alleen zijn. Daarom ging ik naar het Kröller Müller, vooral voor de beeldentuin maar ook wilde ik veel oefenen om mijn opvouwbare scootmobiel gemakkelijk in en uit de kofferbak van de auto te laden. Tot nu zocht ik dikwijls hulp van voorbijgangers maar die heb ik nu niet meer nodig, ik kan het nu efficiënt en snel.
Toen ik van het museum de beeldentuin inreed zat hij midden op het pad te knabbelen op een nootje. Eerst een foto en toen overleg met het toegestroomde publiek en vooral de kinderen. Het was daar te gevaarlijke, hij is met noot en al weer in het struweel gezet.
In de tuin is Maillol met l’air (1939) niet te negeren vandaar deze foto ik vind het ook een prachtig beeld. In het museum heb ik al diverse keren een mislukte foto van Rebecca gemaakt. Het is een groot wel 3m hoog beeld van appelhout van Zadkine (1927) heel mooi en nu eindelijk een goeie foto. Tenslotte voor mijn weblog “depaarden” deze prachtige Chinese paarden uit de Tang dynastie (618-906 voor Chr.). Ook deze foto is voor de eerste keer gelukt. Vandaag kennelijk een echt goeie dag!
Klik op de foto's voor een vergroting.

2005-2009.

2009-09-20T01:41:00.001-07:00

Gisteravond een mooie foto van twee “wilde”zoogdieren in mijn tuin. Ik zag ze pas toen ze beiden al druk aan het eten waren en deden alsof ze de ander niet zagen.
Mijn “wilde” buitenkat Carel is vernoemd naar Carel Willink. Op een van Willinks schilderijen van zijn eerste vrouw heeft ze de kat in haar armen. Die kat heeft dezelfde tekening en snorharen als Carel.
Ook heb ik gisteravond nog meegedaan aan de landelijke egeltelling.
Vanmorgen heb ik een poos naar de zonsopkomst zitten kijken. Om dezelfde tijd in 2005 kwam na een afschuwelijke nacht de ambulance Erica halen en reed ik achter hen aan. Het was die nacht (met Skype aan, waardoor Michiel en Eliane meeluisterden en spraken) niet gelukt om de vrouwelijke arts van de huisartsen post te overtuigen dat Erica naar het ziekenhuis moest. Om halfacht ’s avonds was ze dood.
Klik op de foto's voor een vergroting.

Anish Giri

2009-09-19T01:30:00.001-07:00

Sinds het Corus toernooi in januari in Wijk aan Zee is de toen 14 jarige Anish Giris 's werelds jongstegrootmeester.
Gisteren nam hij de leiding in het Nederlands kampioenschap in Haaksbergen door Friso Nijboer te verslaan. Hij is inmiddels 15 jaar oud en woont in ons land.
Ik geef wat Susan Polgar over hem op haar weblog schreef:
- Anish's father, Sanjay Giri, is of Nepalese origin. His mother is a Russian. Anish himself was born in St. Petersburg, the beautiful city that already boasts of famous names.
- Anish's father was working in Russia. They recently moved to The Netherlands.- His hero is the legend Garry Kasparov.
- Started playing chess at the age of 7, sparring with his mom and later improved by reading Chess books and playing on the internet.
- Anish stresses a lot on his school studies and tries to maintain a fine balance between Chess and School. No doubt this habit has been inherited from his Scientist father. He has earned the highest grades at school.
- Loves sports in general, Football and Table Tennis in particular.

Rosa.

2009-09-16T03:43:00.000-07:00

Gister was Rosa jarig. Tante Wil wist precies wat Rosa graag voor haar verjaardag wilde. Dus kreeg ze van ons “De brief voor de koning”en “Geheimen van het Wilde Woud”van Tonke Dragt. Na een heerlijke maaltijd, muziek. Alleen aan de piano, en à Quatre Mains met zusje Emma. Rosa en Emma leerde ik schaken, we hebben gister niet meer gespeeld.
’s Middags was een van de egels al om vijf uur het katte eten aan het inspecteren en toen ik van de verjaardag terug kwam waren ze met z’n drieën. Dit is die van vijf uur. Ik zal extra veel katte eten moeten kopen.

Bolchrysant, of Chrysanthemums!

2009-09-15T00:55:00.000-07:00

Terecht gewezen uit eigen land en uit Engeland:
1. Lieve Opa Willem,
Als u op de bijlage drukt dan ziet u mij op de step, ziet hij er niet mooi uit?
Ik heb hem helemaal opgepoetst samen met mijn vader. Mooi hé?
Van mama moet ik zeggen dat de bloemen niet dahlia’s maar bolchrysant heten, het blijven de zelfde mooie bloemen hoe ze ook heten.
En heel erg bedankt voor de leuke step, wij noemen hem “de step van opa Willem”
Groetjes, Laura en ook van mama en papa.
*De step bleef achter in Gorssel toen Michiel met Eliane en kleinkinderen naar Canada vertrok. Aan de foto zien we dat ie nu een goeie bestemming heeft gevonden.
2. Dear Willem,
I am very jealous of your three hedgehogs. I have none in my garden. yesterday we saw a very lovely little mouse. He was collecting seeds that had fallen from the bird feeder and storing them in a whole in the wall.
Your flowers (on your blog) are chrysanthemums - surely not dahlias!
Today we went to buy dahlias from a lovely old man in Kent. We bought two big bunches for £2.50. We are waiting for the first chrysanthemums.
I send you a photo I took this afternoon of a rose in the garden of a castle. I've never seen one with these two colours in stripes. Very unusual?
I hope that you are finding some relief for your itch. It must be very hard for you. It makes me feel itchy just looking at the photographs.
Enjoy the rose! With best wishes, Jeremy
Klik vooral op de foto's voor een vergroting.

Familie Egel.

2009-09-14T03:41:00.001-07:00

Als de zuster ’s avonds komt voor de verzorging van mijn allergie die ik i.v. met mijn verzameling medicijnen heb, vindt ze meestal de egel op haar pad. De zusters nemen nu hun zaklamp mee om niet op hen(dikwijls twee, ik denk moeder en kind) te trappen.Dit is de kleine, het is al een lekker rond bolletje dat moet ook om straks de winter door te komen. Op foto 1 bleef hij/zij nog zitten, op foto 2 loopt ie al weg en op foto 3 denkt hij misschien dat ie al veilig is? In de voormalige stal van ons paard Kitty kan de egel, of beiden, zeker een veilige plek voor de winter vinden. Volgens de egelkenners is het kattenvoer prima eten voor een egel.
Klik op de foto's voor een duidelijke vergroting.
Het laatste nieuws van de avondzuster met zaklamp: drie egels vanavond om negen uur!!

Warhol, Beatrix, Ellian en Luther.

2009-09-13T09:27:00.001-07:00

Jeder Konsequenz fürt zum Teufel.
Deze uitspraak is van Maarten Luther, Martin Luther 1483-1546.
Luther geeft me de vrijheid om over het nieuws uit de krant te schrijven en deze keer niet over de prinses maar over de koningin.
Dit portret van Beatrix is een van de vier die Andy Warhol van haar maakte, waarschijnlijk ook het kostbaarste. Het verdient een plaats op mijn blog omdat deze week bekend werd dat in Los Angeles elf portretten, kleuren drukken, van Andy Warhol zijn gestolen. Het gaat om een miljoenen collectie en u krijgt van de politie een miljoen dollar voor de gouden tip.
Meer Warhol vindt u op You Tube, veel video’s
Over Beatrix citeer ik uit de column van Afsin Ellian uit het NRC Handelsblad van gisteren.
Mr.dr. Afshin Ellian, geboren te Teheran (Iran), 27 februari 1966. Hij is Universitair hoofddocent encyclopedie van de rechtswetenschap aan de Universiteit van Leiden (2003 - )
Ellian:
… De sprookjesfamilie werd op 30 april wakker - niet in een Efteling waar de prinsessen wakker gekust worden – maar in een land waar soms de dreiging van terreur en geweld zonder aanzien des persoons de overhand neemt.
Ja, lieve Oranjes, jullie leven in een land waar niet alleen politici en opiniemakers, maar ook de monarch kan worden gedood. Inderdaad dat is heel eng.
Vergeef mij mijn cynische ondertoon. Het ware Hare Majesteit Koningin Beatrix die indirect na de moord op Fortuyn, en met name na de moord op Van Gogh, niet de daders maar de slachtoffers bekritiseerde. Want als de vermoorden een beetje respect hadden getoond voor anderen, dan had al die narigheid niet hoeven plaatsvinden, zo luidde toen de boodschap. De majesteit zag de ongebreidelde vrijheid van meningsuiting als de oorzaak van al die ellende met agressieve moslims. Als er een familie in Nederland is die bijna nooit iets schokkends en serieus te berde brengt, dan is dat de familie van Oranje. Vrijwillig hebben ze, omwille van een eerdbiedwaardig sprookje en grote rijkdom, hun recht op vrije meningsuiting opgegeven. En toch wilde een Karst deze aardige jetsetfamilie op een gewelddadige wijze ombrengen. Soms doet het niet ter zake wat je zegt – ze komen toch wel achter je aan.
Het ergste is dat Karst niet op instructies van buitenlandse vijanden of ideologieën heeft gehandeld. Karst vond de Oranjes te duur. Misschien zag hij zijn afschuwelijke daad als een postmoderne vorm van bezuiniging. We weten het gewoon niet. En dit maakt het nog erger voor de Oranjes. …
De gehele column van Ellian vind u in Opinie&Debat in de NRC van gisteren.

Laura, v.d.Scheur en de zusters.

2009-09-12T03:55:00.001-07:00

Laura bracht me gisteren dit boeket dahlia’s. Dank je wel Laura. Dit jaar was ik te laat met dahliaknollen te planten in de tuin. Hoop op volgend jaar maar moet dan wel tijdig de slakken vernietigen.
Ik wacht nu op een mooie actie foto van Laura op de step die ze van me kreeg. Het is een step voor volwassenen die zich snel in het moderne stadsverkeer willen verplaatsen. Dus Joop, stuur me een mooie foto.
Een lintje voor van der Scheur, de dermatoloog waar ik gister over schreef. Vanmorgen werd ik verdoofd en versuft wakker, ik kan me de tijd niet heugen dat ik zo sliep. Het brandnetelbed was flink platgeslagen na de zalf en pillen die ik heb meegekregen. Leve van der Scheur, de kuur gaat 10 dagen duren hopen we. Elke morgen en avond komen de zusters me helpen. Leve de zusters!

Overval.

2009-09-11T12:56:00.000-07:00

Vanmiddag bij dermatoloog van der Scheur geweest. Vorige week vrijdag was ik ook op de poli dermatologie. In die tussentijd ben ik overvallen door wat je op de foto’s ziet en werd ik gek van de jeuk en pijn. Van der Scheur had met me te doen en heeft zijn zwaarste geschut ingezet. Tweemaal per dag komt een zuster me insmeren met een hormoon crème, een zogenaamd corticosteroïd , waarvan de bijsluiter zegt “dit middel hoort bij de zeer sterk werkende middelen”. De zusters moeten handschoenen dragen en ik moet mijn handen wassen. We gaan ook via de andere kant van de huid de aanval inzetten met 2 soorten tabletten.
De foto’s spreken voor zich, het bijbehorende gevoel lijkt op een brandnetel behandeling. Nee, brandnetel kun je beter opeten!
Deze foto’s kun je willekeurig nemen tussen mijn nek en knieën.
Deze allergie is een gevolg van een combinatie van meerdere medicijnen en is dus geen schurft waar de doktoren ook nog aan dachten.
Welke combinatie van medicijnen de boosdoener is gaan ze proberen te vinden. Voorlopig houden we het op symptoom bestrijding.
N.B. het is best mogelijk dat de medicijnen die ik al jaren zonder problemen gebruik nu ineens dit veroorzaken.

Koniklijk werkbezoek en wijze lessen.

2009-09-08T04:02:00.000-07:00

Koninklijk.
Zojuist bezocht de prinses op werkbezoek mijn kas. Ze inspecteerde de witte druiven. Niet alleen goed gekeurd maar ook heel lekker bevonden. Mijn kas mag nu dus het predikaat koninklijk voeren. Met nog een paar dagen warmte en zon heb ik binnenkort ook een grote oogst van de blauwe druiven.
Wijze les.
De verpleegster die mij vanmorgen kwam helpen leerde me een wijze les.
Zij had van haar man geleerd:”zet de tas met boodschappen nooit op de grond, ook thuis niet op de vloer, er zit eten in”. Dat is nou net wat ik niet meer doe, met mijn scootmobieltje komt die tas tegenwoordig op de treeplank daarvan.
Het tweede is “drink nooit staande, ga eerst zitten”. Ook deze wijze les breng ik al lang in praktijk doordat ik invalide ben. Ook de omgekeerde route ken ik goed: je zult mij nooit staande zien plassen. Natuurlijk kun je als man met een beetje macho in je lijf niet zittend plassen, dat weet ik heel goed en dat deed ik zelf ook nooit. Maar zielig is het wel voor mijn soortgenoten want het is heerlijk om ontspannen zittend te plassen.
Verlicht ben ik nog lang niet, maar wel gelukkig met een prinses die mijn druiven eet!

Signalen uit de ruimte.

2009-09-05T20:50:00.001-07:00

Je wordt wakker en hoort kortbij piepsignalen. Omdat ik wist waar de piepzender was probeerde ik het geluid te lokaliseren. Dat lukte zelfs mij, als bionische mens, niet. Is het geluid nu boven, onder of opzij van je?
Dit is echt een soort “buikspreken” avant la lettre.
De piepsignalen geven aan dat ik op termijn mijn inwendige robot moet laten vervangen. Ik zal de technici bellen.
Mijn robot heeft ook menselijke trekjes: natuurlijk doet hij zoiets in het weekend!

Op zijdejacht.

2009-09-05T13:48:00.001-07:00

De laatste dagen stonden weer eens in het teken van mijn fysieke ongemakken. Waarschijnlijk is de grote verscheidenheid van medicijnen de oorzaak van een forse allergie die ik in de laatste drie weken ontwikkelde. Toen dokter Kessels, mijn internist, twee soorten antibiotica voorschreef om me te beschermen tegen het wegvallen van mijn immuunsysteem reageerde ik allergische. Inmiddels is dat mijn op romp en nek. In de nacht is het om gek van de jeuk te worden. Mijn huisarts probeerde alles maar niets hielp. Dan bel je ten einde raad de dermatoloog en kan je ineens als spoed ook nu komen. Dat was gisterochtend. Hij heeft een stukje huid van mijn rug genomen en hoopt over veertien dagen meer te weten. Estsher is nu zeer bedreven in het mij naar het ziekenhuis brengen, heeft een hoog wachtgehalte opgebouwd en kent de weg.
Één persoon moet ik met haar vermijden, dat is een stoere knappe jonge man, echt “een stuk”. Bij hem krijg ik haar niet meer weg en dat is niet de bedoeling zelfs niet in dit nieuwe ziekenhuis!
Zelf startte ik de jacht op niet jeukende kleren. In Deventer vond ik één herenmodezaak die zijden overhemden heeft, ja prachtige kleren en een geweldige service met een overeenkomstige prijs die te hoog is om te kunnen onthouden!
Het zijden colbert kocht ik met Erica in 1989 in San Francisco, het overhemd dus vanmiddag in Deventer, Janny maakte de foto (op klikken).
Voor ’s nachts heb ik nu een zalf die verkoelend werkt.

Een eerste verjaardag in Deventer.

2009-08-31T22:44:00.000-07:00

Gister maakte ik deze foto van het nieuwe Deventer ziekenhuis. Nou ja, een deel ervan het is te groot voor mijn camera. De poliklinieken zijn vandaag, 1 september, een jaar aan het werk en stadsdichter Heleen Bosma maakte een gedicht voor de jarige. Als ik goed geïnformeerd ben wordt haar gedicht vandaag in het ziekenhuis uitgedeeld.

Een jaar Deventer Ziekenhuis

Zo kom ik aan:
over het Mensinksdijkje of de Bolkesteinlaan
met sirenes of muisstil
omdat ik moet of omdat ik wil
in mijn eentje of met mijn lief
in mijn hand de brief
met adres, routes, cryptische termen,
een naam om over te ontfermen
Ik kom sprakeloos, ik kom met vragen
ik kom op afspraak of onverwacht
ik kom driehonderdvijfenzestig dagen
ik kom middenin de nacht
ik kom door regen, zon, mist, wind
ik kom voor vader, moeder, mijzelf, mijn kind
Ik kom per buik, ik kom met rollator
ik kom acuut, ik kom wat later
Ik blijf maar even, ben zo weer weg
of heb pech, blijf een nachtje
of zelfs langer
ben zorgeloos of banger
dan ik dacht dat ik zou zijn
hoop op cijfers en Latijn
hoop en wens
zie mij leven
zie mij, een mens

©2009 Heleen Bosma

N.B. De centrale computer van Blogger staat in het westen van de VS, vandaar het datum en tijdsverschil.

Paulus Potter en Adriaen Coorte.

2009-08-30T00:53:00.001-07:00

Ook vandaag doe ik de naam van mijn blog weer eer aan.
Hier de panterbonte hengst van Paulus Potter waar ik 2 juni 2005 over schreef, Michiel vond hem hij hangt in het Getty Museum (The Piebald Horse) in Los Angeles.
De hele collectie van het Mauritshuis in den Haag is nu ook met de computer bereikbaar, geweldig! Daarom dit prachtige ‘Stilleven met bosaardbeien’ van Adriaen Coorte waar ik ook op 2 juni 2005 over schreef. Je kunt dit schilderijtje, het is heel klein, ook via de website van het Mauritshuis bekijken. Als je dan even doorzet krijg je op je cursor een loepje(!) om het in detail te bekijken.
Nu nog het Concertgebouworkest dat alle uitvoeringen van het laatste jaar op het net zet.
Vergeet niet op de foto's te klikken.

Van Pipi Langkous tot Heleen Bosma enEinstein.

2009-08-29T01:22:00.000-07:00

Panterbont.
Weer terug in de gewone wereld. Medische perikelen waren de oorzaak dat ik een paar dagen de kluts kwijt was, s.v.p. niet naar vragen.
Ik ben er weer en met een beroemd paard vooral bekend voor de volwassenen die toen kind waren: de Knabstruper het paard van Pipi Langkous.
Eigenlijk was ik op zoek naar het schilderij van Paulus Potter van een Panterbonte hengst dat veel mooier is als die stier, ik schreef daar juni 2005 op mijn blog over. Maar deze Panterbonte/ Tijgerbonte of Knabstruper is toch prachtig?
Waarom de mooie Knabstruper? Omdat ik bedacht dat ik in de jaren negentig van de vorige eeuw ieder voorjaar nieuw leven bracht aan de Dommerholtsweg hier in Gorssel. Ik had twee pony’s Liesje (panterbont) en Suzy (zwartbont) en daarbij behoorden de “ponymeisjes” Marian voor Liesje en Margot voor Suzy.
Elk voorjaar liet ik daar via een hengstenhouder het panterbonte hengstje Sunny Boy een week bij lopen. Dat was grootfeest tot zelfs in donker ’s avonds stonden mensen te kijken wat er in de wei gebeurde, dikwijls ook moeders met hun kinderen, hoe een hengst dat doet in de vrije natuur. Dat krijgt de moderne mens niet meer te zien tegenwoordig. Sunny Boy wist hoe de natuur van een merrie is. Eten vooral de eerste dagen kon hij niet er was maar een doel: zolang de merries met zijn aanwezigheid confronteren tot zij hengstig werden. Dat duurde een of twee dagen, zolang liep hij continu, dag en nacht, achter de dames net buiten bereik van hun achterhoeven. Heel leuk was een keer toen het hengstje op een avond teruggehaald werd er stonden veel mensen langs de draad. Ik hield Liesje, de leidende merrie, vast zodat de twee mannen die Sunny Boy kwamen halen hem konden pakken. Liesje zou dat heel moeilijk hebben gemaakt, maar er gebeurde iets anders. Tot groot enthousiasme van het publiek liet de hengst zich niet pakken maar rende naar Suzy en gaf een pracht demonstratie van zijn kunnen! Nu Liesje vast zat hadden die twee eindelijk vrij spel!
Het volgende voorjaar waren er weer twee veulentjes. Dikwijls lagen die dezelfde dag nog bij de meisjes te knuffelen, ik had hen geleerd vooral de laatste weken voor de geboorte tegen die veulentjes te praten en reken maar dat die hun stemmen herkenden.
Belofte.
Het gedicht van de Deventer stadsdichter Heleen Bosma dat ik beloofde plaats ik dinsdag aanstaande. Heleen schreef me
“Hij wordt op 1 september in het ziekenhuis uitgedeeld, dat is de officiële datum waarop de poli's werden geopend. Dus dan kan hij de ether in.”
Ik had eerder op mijn blog dinsdag 25 aug. genoemd, dat was dus fout.
De algemene uitdrukking “de ether in” die Heleen gebruikt is interessant. De ether was een natuurkundig begrip van Lorentz, Nobelprijs winnaar en de grootste Nederlandse natuurkundige eind 19de eeuw en eerste helft vorige eeuw. Zelfs Einstein had ontzag voor hem en dat was heel zeldzaam. Lorentz had het begrip ether nodig voor de voorplanting van de elektromagnetische golven (radiogolven, licht enz.). Einstein heeft aan de ether een eind gemaakt, hij bewees dat ie niet bestaat.

De prinses, Duchamp en Max Ernst.

2009-08-26T02:12:00.000-07:00

De prinses.
Gisteren bezocht de prinses Gorssel. Ook zij ontkomt niet aan de problematiek van de kredietcrisis. Op foto 2 vroeg ze zich of haar spaarcentjes in dat grote varken veilig waren voor het graaien van die bankiers.
Haar favoriete spelletje is lopen in dat grote bed en zich dan achterover laten vallen, foto 3. Klik op de foto’s voor een vergroting.
Algemeen.
In een comment op mijn vorige blog schrijf Foxx over het bord van Max Ernst. Iedere schaker struikelt natuurlijk onmiddellijk over de ligging van het bord. De foto is uit The World of Chess, Random House 1974. Max Ernst ontwierp dit bord en stukken voor een tentoonstelling in Yew York in 1944. Kunstsammlung Nordrein- Westfalen bezit een prachtige foto waarin Ernst in 1948 met dit bord en stukken tegen Dorothea Tanning speelt.
Over het schaken van Duchamp hoeft Foxx niet te twijfelen, Hij speelde eind jaren twintig in de vorige eeuw aan het tweede bord van Frankrijk, direct achter wereldkampioen Aljechin.
Ik beloofde maandag 17 aug. het gedicht van de stadsdichter over het Deventer Ziekenhuis op mijn blog te zetten. Dat komt nog.

Twee vrienden en een vriendin.

2009-08-22T01:06:00.000-07:00

Gistermiddag kwamen Carla, Gerard en Stephan de grijze massa in mijn hoofd weer op orde brengen. Ze hebben dat heel goed gedaan en ik ben hen daar dankbaar voor.
Eerst een bespreking van de actualiteit naar aanleiding van de snor en het sikje voor de Mona Lisa waar ik donderdag over schreef.
Daarna schaken dubbelrondig 10 min.p.p.p. Carla won met 4 punten, Gerard en ik 3 punten en Stephan 2. De mooiste partij ging naar Stephan voor zijn winstpartij met wit tegen mij.
Een heerlijke middag.
Voor mij een goeie reden voor deze foto van Duchamp, hij zit hier achter het bord en stukken die zijn vriend Max Ernst voor hem maakte. Ook Max Ernst was een sterke schaker.
Klik op de foto.

Ontheiligen.

2009-08-20T07:07:00.001-07:00

In het hoofdredactioneel commentaar schreef het NRC Handelsblad gisteren onder de kop “Macht der Mona Lisa” over de grote topstukken in de kunst. Deze ‘onontkoombare kunst’veroorzaakt bij een aantal mensen agressie en woede is de stelling van de hoofdredactie en zij gaat dan ook in op de aanvallen die gekken pleegden op de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, op Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue van Barnett Newman enz.
Een mooi voorbeeld is de tekening van een snor en sikje die Marcel Duchamp aanbracht op een reproductie van de Mona Lisa die je hier ziet. Dat was in begin vorige eeuw al wereldwijd een enorm schandaal en Duchamp werd daarmee nog bekender dan hij al was. Voor de onschuldige lezer: Duchamp was naast een groot kunstenaar en schaker ook een ontheiliger pur sang.
Maar nu het waarom van dit blog. Wat overkomt me vanmorgen? Gerard stuurt me het volgende mailtje:
Hallo Willem,
De NRC is ook niet meer wat het is geweest...
Zo staat vandaag in het hoofdartikel over de Mona Lisa dat Marcel Duchamp in 1930 op (een reproductie van ) de Mona Lisa een snor heeft getekend.
Dat is echter onjuist en onvolledig. Een beetje Googelen leerde me dat het jaartal 1919 was, en dat het niet alleen ging om een snor, maar ook om een geitensik.
Ik denk dat ook in jouw dikke boek over Duchamp hierover wel het e.e.a. staat.
Tot vrijdag, Gerard
Beste lezer, kritiek op mijn krant het komt voor maar kritiek op het hoofdredactioneel commentaar dan moet je lef hebben! U moet zich realiseren dat deze krant het intellectuele ijkpunt van de ontwikkelde Nederlander is en het dagelijkse commentaar van de hoofdredactie op pagina 5 of 7 de absolute top van dit hooggebergte.
Wat moet er van Nederland worden waar advocaten en rechters dagelijks onder vuur liggen en nu dus ook pagina 5 of 7 van de NRC?
Misschien kon ik zojuist dankzij de bloedtransfusie van dinsdag de 2,6 kilo wegende bijbel over Duchamp in deze enorme hitte uit de kast tillen?
Dit boek laat gelukkig Gerard en de NRC onbeschadigd. Duchamp was een kunstenaar die altijd weer een nieuwe versie of veranderingen in zijn werk aanbracht, zo ontstonden vele zogenaamde L.H.O.O.Q tekeningen. In 1919 maakte hij de eersten, maar pas in 1930 werden ze echt bekend.
Deze hier was nog in 2008 te zien op de tentoonstelling
Duchamp, Man Ray, Picabia, Tate Modern, London
Klik op de reproductie voor een vergroting.

Hoopgevend.

2009-08-17T22:23:00.001-07:00

Vorigeweek maakte Jeremy op mijn verzoek deze foto van het schilderij ‘Port- en – Bessin, 1884’. De schilderijen van Signac bekoren mij altijd vanwege de prachtige kleuren, het zijn bijna altijd ‘lieve’ landschappen, havengezichten en dergelijke, Het Kröller Müller heeft meerdere werken van hem in haar vaste collectie.
Ik koos dit schilderij omdat ook aan mij gewerkt en afgebroken wordt. Gistermorgen was ik bij mijn internist mevrouw Kessels. Een technisch nogal flink verhaal, maar positief in die zin dat ik de laatste weken niet achteruit ga. Je zou kunnen zeggen dat in mijn toestand, dus met mijn conditie het laatste aneurysma aan mijn rechterbeen een te zware belasting van mijn lichaam was en ik die klap niet goed te boven kom. Om te proberen mij toch uit het dal te halen krijg ik vanmorgen een bloedtransfusie (2 zakjes). Clementine is zo lief me gister en vandaag heen en weer te brengen, ze komt me straks halen. Ik schrijf dit dinsdagmorgen vroeg.
Over het ziekenhuis:
Let op, volgende week dinsdag 25 augustus bestaat het ziekenhuis 1 jaar. Voor die gelegenheid maakte de stadsdichter van Deventer, Heleen Bosma een gedicht. Het is een van de mooiste gedichten die ik de laatste jaren las. Het lijkt een beschrijving (voor mij) van wat ik de afgelopen 10 jaar meemaakte, Heleen stuurde me het gedicht gister toen ik net uit het ziekenhuis thuis kwam. Ik zat het huilend te lezen, een geweldig gedicht! Jullie moeten nog een week wachten tot het embargo er af is.
Klik op de foto.
Volgende week zal ik het gedicht op mijn blog plaatsen.

Jeremy.

2009-08-13T23:33:00.000-07:00

Dinsdag kwam Jeremy en vanmorgen vertrekt hij weer naar Londen.
Dinsdagavond maakte hij gelijk een heerlijke maaltijd voor Wil en mij en woensdag gingen we lunchen in eetcafé De kribbe waarvan hier twee foto’s van de heenreis (ca.1 km).
Enkele heerlijke dagen met voor mij 100% verzorging. Afgezien van zijn werk. advocaat/strafpleiter in Londen kan hij goed schaken, (bijna?) professioneel fotograferen en is hij vogelspotter. Genoeg lof voor Jeremy?
Voor vogelspotters heb ik een enorme bewondering. Ze horen iets, wij niet, en wijzen naar een bosje waar wij niets zien. In dat bosje zit dan het betreffende zeldzame vogeltje. In 1998 logeerde Jeremy een week bij Erica en mij in Ierland. Aan het eind van die week had hij een lijst ven 35 soorten 20 gezien en 15 alleen gehoord. Hier een foto van gister op 100 m afstand aan de Sparrenlaan en een foto van mij in het Kröller Müller gistermiddag “Willem in green”.
Klik op de foto's voor groter en scherper beeld.

De prinses, engelen sirenen en heksen.

2009-08-11T04:26:00.000-07:00

Artis werd dit weekend vereerd met een bezoek van de prinses. De directie bood haar dit statieportret aan. Je ziet de prinses met haar grote broer, haar ouders en haar oma. De prinses liet zich ook vooral uitvoerig informeren over de andere zoogdieren.
De mysterieuze bloem van eergisteren is de Datura en inderdaad mysterieus. Indianenstammen gebruiken hem om hallucinaties op te wekken. De werkzame stof is zeer giftig en bij 50mg dodelijk. De bloem heet ook wel Engelentrompet en wij weten natuurlijk van de Grieken al dat wanneer de goden Engelen en of Sirenen op ons af sturen we in ernstig gevaar zijn. Ook de moderne hekserij gebruikt de Datura

Over alles maar weer.

2009-08-09T02:56:00.001-07:00

Deze week zag ik hem voor het eerst, Janny heeft de naam genoemd maar die ben ik vergeten. Dit is de tweede bloem al en er zitten nog knoppen voor vijf stuks.
Een nieuwe prachtig bloeiende plant dus. Hoe kom ik er aan en hoe heet ie?
Ook nieuw is het Museumcafé De Krippe aan de andere kant van de IJssel op ca. 1000 meter van ons voetveer. Tweemaal al geluncht daar, gister met Janny en Hella en het is zeer goed! Voor een eetcafé echt uitzonderlijk goed.
Nog meer reclame? Ik ben Maurise de Hond niet!
Misschien voor mijn opvouwbare scootmobiel? Hella heeft een iets anderen en ze is nu al jaloers op die van mij. Die van mij vindt ze mooier, is iets sneller en is ook nog veel goedkoper. Ik heb dat toch aan een speurtocht op Internet te danken en dat is een wereld die zij niet kent en wil kennen.
Geen ongezondheidsnieuws deze keer. Ik zal nog minstens een week moeten wachten voor ik (misschien) iets zinnigs te horen krijg.
Ik weet al lang geen antwoord op de vraag “hoe gaat het met je?”. Het gaat er bij mij al jaren om mijn ongezondheid te beperken en in toom te houden. De medici zijn experts hierin en ik heb veel aan hen te danken.
Hoe verloopt de schaal van ongezondheid? Is het een lineaire of een logaritmische schaal. Welk getal moeten we een pasgeborene geven en welk getal een net gestorvene? Hier ligt nog een leuk stukje filosofie!

Records en Serendipiteit

2009-08-04T06:23:00.000-07:00

Op last van Hartfalen ging ik gister een personenweegschaal kopen. Ik had voldoende informatie verzameld om te weten waar dat kan: Blokker.
Op naar Zutphen met mijn opvouwbare scootmobiel in de kofferbak. Het was daar zo heet dat ik geen kans zag om mijn vierwieler in elkaar te zetten. Geen nood een man kwam me onmiddellijk helpen.
Bij Blokker zocht ik een geschikt lijkende van ca.30 euro uit, er waren ook goedkopere. Bij de kassa meldde het meisje 3 euro! Ik vroeg of dat geen vergissing was? Nee, nee het was uitverkoop en korting en dan nog een extra korting. Voor zover mijn herinneringen teruggaan heb ik nog nooit 90% korting voor iets gekregen! Eerste record dus.
Voor het uit elkaar laten vallen en in de kofferbak doen van mijn minivoertuigje schoten onmiddellijk twee lieve meisjes toe.
Vanmorgen bracht Wil me voor een driemaandelijkse controle naar de Trombosedienst, ze controleren dan of ikzelf mijn INR wel goed gemeten heb. Alles is opgeslagen in de computer van het meetinstrument.
Voor het eerst sloeg vanmorgen mijn apparaat op tilt, alarm en knipperen met de mededeling INR >7,5 idem op het instrument van de verpleegster. Mijn INR behoort tussen de 2,5 en 4,0 te liggen, boven de 7,5 kan het apparaat niet meer meten. Ik wist onmiddellijk wat de oorzaak is en heb na mijn operatie op last van dokter Kessels de Trombosediest ook gewaarschuwd.
Voor de leek: mijn bloed is dus nu zo (dun) vloeibaar dat enz. Tweede persoonlijke record dus.
Maar nu het leukste: serendipiteit.
Je koopt een scootmobieltje om mobieler te zijn en je krijgt daarmee een enorme schare vriendjes en vriendinnetjes! Ja, sinds ik op hun niveau of zelfs dikwijls daaronder ben terecht gekomen kijken en lachen de kinderen op fietsen en in wagentjes naar me. Ik ben een van hen geworden!! Ik wist niet dat er zo’n solidariteit onder hen heerst!

McDonald’s

2009-08-03T02:15:00.001-07:00

Wat doe je als ‘scootmobieler’ wanneer het de hele dag blijft regenen zoals gisteren, je geen eten meer in huis hebt en al je vriendinnen je in de steek laten? Zielig of actie? Ik koos voor het laatste natuurlijk.
Je krijgt dan fantasieën van auto rijden en Drive In Restaurants!
Na ruim twee maanden weer auto rijden, heerlijk. Ja, ook wij hebben hier bij Deventer een McDonald’s: bestelling: 1 zakje frites mediun- zonder mayonaise – geen zout.
’s Avonds zomergasten. Tot nu toe juich ik niet. Margriet van der Linden kan ook geen ijzer met handen breken. Drie uur lang een orkaan van geluid, nee herrie! Wat maakt die man een lawaai, ze hadden hem moeten ondertitelen dan had het geluid uit gekund!
Vorige week hadden we volgens mij twee poppen die een enorme schop onder hun kont moeten krijgen om mens te worden. Toch blijf ik nog even vertrouwen op Margriet van der Linden.
Oh ja: prima frietjes!

Mobiel.

2009-08-01T11:56:00.000-07:00

Dit is de opvouwbare scootmobiel die ik deze week kocht.
Kort voor de foto, die mijn buurman maakte, heb ik hem inderdaad “opgevouwen”. Hij viel daarbij in vijf stukken die gemakkelijk in de kofferbak van elke auto passen. Hiermee ben ik dus niet meer afhankelijk van iemand die mijn rolstoel moet duwen. Inclusief verzekering, nummerplaatje enz. 1450,- euro. Op de achtergrond de scootmobiel van Janny die ik van haar te leen heb voor de grotere afstanden. Deze kleine is in de supermarkt inderdaad veel handiger dan zo’n grotere.
Klik op de foto voor Theo en de bloemen!

DE BUREN.

2009-07-27T07:15:00.001-07:00

Eliane op haar blog:
“I think my neighbours might have a problem. Mommy and daddy were waiting underneath the deck while their young were playing. Until bed time”.

Michiel kocht een nieuw fototoestel, dan moet je ook wat laten zien. Wat is Gorssel dan saai ik woon hier al sinds 1971 met wisselende buren en dan moesten we zelf de hond, de katten, de pony’s en het paard leveren.

Café De Avonden.

2009-07-26T05:21:00.000-07:00

Zojuist geluncht op het terras van het nieuwe café De Avonden midden in ons dorp.
Van boven naar beneden vanuit mijn stoel: gezicht naar links, gezicht rechtuit en gezicht loodrecht omhoog. Het terras is deze zomer sterk afhankelijk van de regenbuien natuurlijk.
Café De Avonden ligt naast Trea. Trea is een begrip in Gorssel zij houdt stand tegen Het Kruitvat. Erica en ik hebben nooit een stap in Het Kruitvat gedaan en ik zal die ook nooit doen. Wij waren bang dat we dan bij het Laatste Oordeel in Rijssen onmiddellijk naar beneden in het vagevuur zouden belanden. Die plek in Rijssen is trouwens goed te vinden en natuurlijk ook die immens grote kerk waar we allemaal in kunnen.

Verschillen.

2009-07-25T04:00:00.000-07:00

Misverstand? Veel bezoek denkt dat het moeilijk of vervelend is dat ik soms wel vier verschillende verpleegsters per dag heb. Dat dacht ik vooraf ook, maar eerder het tegendeel blijkt.
Dit weekend gaan er weer twee op vakantie dus krijg ik nog nieuwe gezichten.
De een is, bij wijze van spreken, ongeruster over het welzijn van mijn katten Theo en Carel dan over mijn gezondheid. De ander ziet veel meer werk dan in haar taakomschrijving staat en gaat ook dat werk onmiddellijk doen enz. Gisteren ontfermde de (jonge en mooie) nachtzuster zich zelfs over mijn van Janny geleende scootmobiel.
Zij gaat vandaag naar Zuid Frankrijk op vakantie maar de zuster voor de warme maaltijd vertrekt vandaag naar De Wieden inderdaad een van onze mooiste natuurgebieden zij denkt er niet aan op vakantie naar het buitenland te gaan . De zuster voor het douchen vanmorgen had eigenlijk antropologe willen worden, maar gelukkig brengt haar werk natuurlijk ook veel kennis over de mens met zich mee.
Inmiddels weet de lezer meer over mijn verpleegsters dan over mij. Zo is het ook voor mij hoor. De radiologe gistermorgen vertelde me wel wat ze zag maar daar zijn nog geen conclusies uit te trekken. In ieder geval is mijn milt niet vergroot. Maandagmorgen 17 augustus ben ik de eerste patiënt van mijn internist mevr. Kessels en weten we misschien iets meer.
Klik op de foto’s van De Wieden voor een vergroting.
N.B. Het woord nachtzuster is hierboven niet juist. Een nachtzuster is een verpleegster voor de nacht. Ik bedoel de zuster die mij in bed helpt en de dingen daar omheen doet.

Wordt vervolgd.

2009-07-17T10:12:00.000-07:00

Vanmiddag de “uitslag” van de beenmergpunctie om duidelijkheid te scheppen in mijn toestand.
Mijn beenmerg maakt wel rode en witte bloedlichaampjes en ook bloedplaatjes aan, maar mijn lichaam breekt die ook weer af. Ook zijn er in mijn beenmerg Hairy Cells gevonden. Ik ben in ’99 voor HCL (Hairy Cell Leukemie) behandeld.
Op dit moment richt de internist mevrouw Kessels zich op nader onderzoek naar het hoe en waarom van de afbraak van mijn bloedlichaampjes. De naweeën van het aneurysma in mijn rechterbeen. Volgende week vrijdag krijg ik dan ook een onderzoek van mijn milt.
Omdat mijn immuunsysteem door de hierboven geschetste problemen zo goed als afgebroken is ga ik ook weer uitgebreider aan de medicijnen.
Vanmiddag liet ze ook een echo maken van mijn rechterbeen.
Klik op de kopie voor leesbaarheid.

Sahara.

2009-07-14T06:11:00.000-07:00

Zondag ontstond bij het bezoek en mij een zelfreflectie over onze relatie met onze volwassen kinderen. Bij ons allen had op een belangrijk moment de oudste zoon/dochter de regie overgenomen. Wij allen hadden ervaren dat zij het inderdaad, inmiddels, beter kunnen!
Wat voel je dan? Nu ik er nog eens over nadenk overheerst bij mij vooral de ontspanning. Een heerlijk relaxed gevoel, soms gaan dingen zoals de natuur die heeft gemaakt.
Wat heeft dit met Isabelle te maken?
Gisteravond keek ik naar het nieuws waarin de plannen ter sprake kwamen over het grootste energieproject tot nu toe. De Sahara onder zonnecollectoren om West Europa van energie te voorzien. Daarna ging ik achter de computer en prompt kreeg ik deze foto van de prinses waar ze de Sahara opzoekt. Weer kreeg ik dat ontspannen gevoel dat ik beschreef. Als iemand dat enorme project aankan in de toekomst is zij het. Ik hoef me nergens meer ongerust over te maken.

Zonsondergang.

2009-07-13T01:01:00.001-07:00

Janny fietst ’s avonds nogal eens een kilometer westwaarts voor de zonsondergang. Voor de komende week worden er prachtige zonsondergangen verwacht. Misschien kan Janny met mijn digitale camera een foto voor mijn weblog maken? Deze foto pik ik van de Bilt die zeer veel fraaie vergezichten krijgt toegezonden.
Gisteren verwend met bezoek van vrienden. Vrijdag hoop ik wat meer over mijn toestand van dokter Kessels te horen.
Klik op de foto voor een vergroting.

Lieg eventueel!

2009-07-09T04:44:00.000-07:00

Vanmorgen de beenmergpunctie waar ik al tweekeer over schreef. Alles liep als een trein. We hadden afgesproken om 9 uur en om 10 uur zat ik alweer in de auto. Wanneer ik als ervaringsdeskundige (hoe lang bestaat dat woord?) een goeie raad mag geven: ‘als het enigszins kan, zeur niet over pijn’. Het humeur van de dokter en de verplegers blijft dan goed en vrolijk en ook van jezelf. Lieg eventueel, en zeg dat het geweldig meevalt. Ook vanmorgen weer vrolijke en vriendelijke gezichten en later een aardig gesprek met de laborant die me bloed afnam. Resultaat: prima monsters!
Thuis de kachel aan, want ik verrek van de kou bij dit weer. Nu lieg ik niet!
Oh ja, tweemaal liegen per dag is het gemiddelde hebben de psychologen ontdekt. Ik heb er nog een tegoed vandaag.

Goed bericht.

2009-07-08T08:54:00.001-07:00

Vanmorgen goed bericht van Dr. Kessels. Zij was tevreden over mijn INR-waarde van 1.6 die ik mat. Morgenochtend 8.45 uur zijn Michiel en ik bij deze internist die een heel sympathieke indruk op ons maakte. Ik verwacht geen complicatie en voor 12 uur alweer thuis te zijn. Volgende week vrijdag 17 juli hoor ik op de polikliniek de uitslag verwacht ik.

UITSTEL

2009-07-07T01:40:00.000-07:00

Bij deze foto schreef de vrouwelijke patiënt in 2003:
‘Hieronder staan enkele foto's van de laatste beenmergpunctie die ik gehad heb. Bij deze punctie werd naast beenmerg ook een stukje bot afgenomen’.
Precies dezelfde “operatie”zou ik vanmorgen ondergaan, maar dat is verschoven naar hopelijk donderdag aanstaande. Morgen zal ik dr. Kessels bellen en mijn INR waarde van dat moment doorgeven. Het INR geeft de stollingstijd van het bloed aan en dr. Kessels wilde mij niet helpen met een INR van 2.0. Gelukkig maar want anders was ik weer in het ziekenhuis beland.
In de afgelopen week heb ik mijn bloedverdunnner fenprocoumon niet meer ingenomen maar kennelijk breekt die bij mij te langzaam af. Ik moet naar een INR van 1.5.
Omdat er ook mij een stukje bot wordt onderzocht zal de uitslag minstens een week duren.

Geduld?

2009-07-05T03:31:00.000-07:00

Waarom de Koala beer? Omdat ook hij het grootste deel van de dag slaapt en traag beweegt. Ook hij beweegt op ‘handen en voeten’ net als ik, als knuffel werd hij vroeger door Michiel en Thijlbert rondgedragen. Nu word ik door Michiel rondgereden in auto of rolstoel. Wel lijkt de koala beer veel geduld te hebben en dat mis ik, vooral nu. Dinsdag krijg ik een beenmergpunctie en zal daarna (hoe lang?) op de uitslag moeten wachten. Die uitslag is cruciaal: kan ik nog genezen of niet? Lieve lezers, bedankt voor de prachtige bloemen en vele bezoeken. Ik ga nog even oefenen in geduld, tot dan.
Toelichting: dat been waar velen naar vragen geneest wel. Het gaat nu om mijn bloed dat is niet in orde en dat werd pas ontdekt in het ziekenhuis toen ik heel ziek werd.

De ideale school.

2009-06-25T13:09:00.000-07:00

Vrijdag werd Isabelle 1 jaar. Ik kreeg foto’s van haar moeder waarmee ik op afstand kon genieten. Volgens mij is nu ook het abstracte denken begonnen. Je bent er maar je doet, met kiekeboe, alsof je er niet bent.
Zelf mocht ik gister naar huis dat viel me moeilijker dan verwacht. Esther, Michiel en de huisarts hebben me geweldig opgevangen, de eersten ook letterlijk. Nee, ik ben nog niet zonder moeilijkheden.
Michiel nam vanmorgen mijn les aan de plusgroep in Harfsen over met computeranimatie. Van Judith ontving ik al een e-mail dat het heel leuk was.
Ook Michiel was onder de indruk van deze school. Plasterk moet daar maar eens op stage dan weet hij daarna precies hoe de ideale school is.

2009-06-22T11:54:00.000-07:00

Deventer Ziekenhuis 22 Juni 2009

Sinds mijn oudste zoon donderdag uit Torornto aankwam is alles weer onder controle. Doctoren, zusters, bloeddruk, enz. allen werken samen om mij woendsdag naar huis te sturen. Afgezien van Michiel zitten er nog twee draagraketten achter dit proces: de kinderen van de plusgroepen en mijn "beste" vriendinnen.

Van de eerste groep ontving ik ontroerende, hartverwarmende brieven, nee, kunstwerken!

Van de tweede ontvang ik hartverwarmende bezoeken en telefoontjes.

De discussie vorig jaar van de filosofen en hersenonderzoekers over het bestaan van de vrije wil kan ik na het bovenstaande in een klap beslissen: 'nee, de vrije wil bestaat niet' of ik het wil of niet: ik houd van ze.

PS. Voor de geinteresseerden, de bacterie die Willem te pakken had was Haemophilus Influenzae.

De prinses drinkt met een rietje

2009-06-19T02:19:00.000-07:00

Vandaag, 19 Juni is de prinses jarig, 1 jaar! Ze kan nu ook door een rietje drinken. LANG ZAL ZE LEVEN!

Over mezelf: toch weer iets nieuws in mijn ziekenhuiscarriere: drie specialisten aan mijn bed, tegelijkertijd, en toch nog lachen met z'n allen. Vlak voordat zij weer opstapten gistermorgen zei ik "Kijk, mijn kamergenoten hebben lekker ontbeten en ik heb niks gekregen". De vaatchirurg: "Dat is een nieuwe regeling, in een nieuw ziekenhuis ook nieuwe regels. Een patient als U die nog zieker wordt dan hij al was krijgt nu straf. We beginnen met geen ontbijt."

Terwijl ik eergisteren in een heel moeilijk moment dacht dat het wel eens afgelopen zou kunnen zijn hielden die drie me in leven! Sinds ik in 1999 voor acute HCL (een vorm van leukemie) en darmkanker in dit ziekenhuis kwam leef ik in de "verlenging". De medici die ik nu hier ken zijn specialisten daarin. Misschien iets voor het Nederlands elftal?

Willem in het ziekenhuis

2009-06-07T08:45:00.000-07:00

Het is weer eens zover, Willem ligt in het Deventer ziekenhuis. Gelukkig was ik, schoondochter Eliane, net te logeren dus kon hij me vanmorgen in alle vroegte wakker roepen. Willem lag op de grond in zijn slaapkamer en hij wist precies wat er aan de hand was, want wat hij twee jaar geleden aan zijn linkerbeen had, een aneurysma, heeft hij nu rechts. Dus hup, met de ambulance naar het ziekenhuis, en vanmiddag al geopereerd. Het is goed gegaan, al zijn er nog wat stolseltjes blijven zitten. Ik ga straks langs, maar eerst eet ik de asperges op die we voor vandaag in huis hadden. Veel te zonde om te laten liggen!

Het oog van God en de Vogelspin.

2009-06-04T10:41:00.000-07:00

In de Wetenschapsbijlage van de NRC stond vorig weekend een twee pagina’s groot artikel over het ‘Stof tussen de sterren’.
Het stuk gaat over het zogenaamde ALMA-project. Onder leiding van de Nederlandse astronoom Thijs de Graauw bouwt daar Amerika, Japan en Europa de grootste telescoop tot nu toe. Zesenzestig antennes, zoals op de oplegger, gaan daar samen één variabele telescoop vormen voor ontvangst van de millimetergolven uit het heelal. Variabel omdat voor de 66 antennes 192 platforms worden gebouwd zodat ze in verschillende formaties opgesteld kunnen worden. Het Alma-project (Atacama Large Millimeter Array) is in aanbouw op de 5000 meter hoge Chajnantor-vlakte in Chili.
Wat kunnen we verwachten, nog mooiere foto’s dan deze? Het gaat de astronomen om meer inzicht in de opbouw van de gaswolken zoals je hier ziet. De eerste is van de Helixnevel in het sterrenbeeld Waterman. De naam Helix omdat er van bovenaf een schroefdraadvorm, zoals bij DNA structuur, in te zien is. Maar door de prachtige groenblauwe kleur noemt men hem dikwijls “het oog van God”! Interessant is vooral dat deze kleur afkomstig is van de zuurstofatomen in de kern. De belangrijkste atomen waarop wij leven! Zie ook het toepasselijk gedichtje van Erica.
De andere foto is van de Tarantulanevel uit de De Grote Magelhaanse Wolk die te zien is vanaf het Zuidelijk halfrond.Klik vooral op de laatste twee foto's voor een vergroting dan zie je waarom het gaat

Mirre, lakenvelders en een kwartet.

2009-06-01T01:55:00.000-07:00

1. Het Wiskundekwartet begint vorm te krijgen. Ik ben al voorbij het minimum aantal kwartetten per spel, dat is 6x4 dus 24 kaarten. Hier kaart 4, De Hyperbool, van de KEGELSNEDEN.
2. Een niet te controleren bericht over “onze” wei middenin ons dorp. De foto is gisteravond gemaakt (schaduwen), na een verlengde borreltijd op het nieuwe terras middenin de Hoofdstraat. Dat terras is een aanwinst voor ons dorp. Het bericht betreft de toekomst van deze prachtwei. De eigenaresse verblijft al lang in een bejaardenhuis én zij is al ver over de honderd. Het (roddel?)bericht is dat de erfgenamen bij overlijden van de oude vrouw misschien op geld uitzijn enz. Nou ja, zo is er altijd wel wat, vergeet het.
3. Van Mirre (10 jaar) kreeg ik een prachtige brief met een bouwtekening voor een regelmatig viervlak, dat heb ik gelijk uitgeknipt en geplakt. U ziet het linksboven aan de monitor. Mirre had een goede zin voor mij uit het Filosofisch boek “Het geheim van de kaarten”:
“Als ons brein zo eenvoudig was dat we het konden begrijpen, zouden we zo dom zijn dat we het toch niet zouden begrijpen”. Dankjewel Mirre.

Het toverstokje.

2009-05-29T11:44:00.000-07:00

Gister bezocht prinses Isabel met haar mammie en oma mijn huis.
Ik mag dan een atheïst en een republikein zijn als zo iemand tegenover je staat ben je gewoon een onderdaan en je kunt hooguit in bewondering wachten op wat er gaat gebeuren. Ineens wordt de loop van de geschiedenis je uit handen genomen.
Een mooi voorbeeld is de koninklijke kushand: de prinses steekt haar wijsvinger in haar mond en wijst de gelukkige aan. Duidelijkheid daar gaat het haar om, je bent de gelukkige of je hebt verschrikkelijk pech gehad.
Koninklijk is ook, uiteraard, het royale gebaar. Ze krijgt het toverstokje en laat dan eerst de tekenaar Jan Jutte voor haar oma een mooi huisje toveren.

Kwartetten

2009-05-26T05:35:00.000-07:00

In het gedicht “De man in huis” vraagt Erica zich af ‘Wat denkt hij dan als hij de koffie voor mij zet, …’. Meestal denk ik alleen aan onbenullige dingen tijdens het koffiezetten. De interessantere zaken komen hooguit bij me op als ik ’s nachts wakker lig.
Vanmorgen bedacht ik bij het koffiezetten: -een wiskunde kwartet! – dat moet er komen en dan maar zelf maken. Bijvoorbeeld voor de kleintjes: 'Anique, mag ik van jou de golf', maar voor de groten (zelfde plaatje) ‘Mirre, mag ik van jou de sinus’.
De kegelsneden maken het mij heel gemakkelijk:
‘Mariette, mag ik van jou de ellips, ja en dan ook de parabool, ja en dan moet je ook de hyperbool hebben, mooi dan heb ik een kwartet want de cirkel heb ik zelf’.
Een klein probleempje geven de regelmatige veelvlakken. Daar bestaan er vijf van hoe stop ik die in één kwartet?
Sinds Euclides, de Griekse wiskundige (265-200 v.Chr.), weten we dat er precies vijf regelmatige veelvlakken bestaan.

De prinses naar Frankrijk?

2009-05-22T00:40:00.000-07:00

Mijn ouders hebben een rijschool dus ik wil wel al beginnen. Frankrijk is mooi staat er “C’est bien ça” dus dat is leuk voor de vakantie. Sorry dat jullie me een poos niet zagen, mijn moeder had het heel druk

Een Upside-Down gans.

2009-05-21T01:52:00.000-07:00

Eliane stuurde me dit uit de Belfast Telegraph.
This is the moment a goose was caught performing an extraordinary upside-down contortion as it battled to land in heavy winds.
The bird was captured by a wildlife photographer flying with its neck twisted 180 degrees and its body seemingly facing the wrong way.
The manoeuvre may look painful but it is a known tried and tested way of braking, called whiffling.
In amazing twists and turns, birds spill air out of their wings and can slow down rapidly and reduce height. The results, however, are not usually this extreme.
This bird, a greylag goose, was photographed as it came in to land on a freshwater lake at an RSPB reserve in Strumpshaw, Norfolk. It was captured by wildlife photographer Brian McFarlane (73) who said he couldn’t believe his eyes.

Naar Goor geweest.

2009-05-20T09:05:00.001-07:00

Gister kwam Leuntje me halen voor een excursie naar het industrieterrein van Goor en wel om kennis te maken met dit gebouw “Aan de Stegge Bouw & Werktuigbouw”.
Is het Gaudi, is het Hundertwassr? Nee, het is B. Scherpbier van Beltman Architecten & Ingenieurs b.v.
Binnen en buiten tot en met de steentjes waar je op loopt alles is ontworpen in deze kleuren en vormen.

Twee boeken.

2009-05-16T01:44:00.000-07:00

Gister kocht ik deze beide boeken. Bij Praamstra lag het boek van Tommy Wieringa in stapels op verschillende tafels en in de etalage. Het boek van Bregje Boonstra was zeker in voorraad, maar waar was het? Ik was al een flink stuk in Caesarion toen het me gebracht werd. In 2005 las ik van Tommy Wieringa zijn roman Joe Speedboot in een paar dagen uit. Ook Caesarion is moeilijk weg te leggen. Als ik er over nadenk is niet alleen de inhoud de oorzaak daarvan, maar ook de zinnen. Sommige zinnen zijn zo mooi/lekker dat ik ze nog eens over lees.
‘Wat een mooite’ kocht ik in eerste instantie vanwege het omslag van Eliane, maar ook daarin bleef ik lezen omdat het heel veel leuke informatie geeft over de wereld van de kinderboeken die ik niet ken.

Wiskunde in Harfsen.

2009-05-15T03:59:00.000-07:00

Woensdag werd ik opgehaald door mijn nicht Hanneke en haar man voor een tocht langs de IJssel en een etentje in hun zomerhuis bij Schaveren. Nee, ik had nog nooit van Schaveren gehoord. Toen we eenmaal met een glas wijn voor hun boshuis zaten kwam dit dikbilkalfje ons begroeten. De Belgische dikbil is even nieuwsgierig als alle andere koeien, het is een vleeskoe en de kalfjes kunnen lekker bij hun moeder blijven.
Langs de IJssel zagen we pa en ma Grauwe Gans met negen kleintjes. Dat is iets van de laatste tijd, een aantal ganzen blijft ’s zomers in ons land en gaat niet meer naar Siberië om te broeden. Vroeger moest de vogelspotter naar het hoge noorden om de jonge gansjes te zien. Waarom blijven sommigen nu hier?
Gistermorgen hadden we in Harfsen voor de twee “plusgroepen”een “wiskundeworkshop”georganiseerd. Het was een idee van Mariette Tromp en mij. Wij hebben elkaar leren kennen in Utrecht bij de colleges van prof. Frans Oort waar ik al eens over schreef.
Mariette was tot haar pensioen lerares wiskunde in het VWO.
Samen met de juf die de plusgroep natuur en scheikunde van de Beatrixschool doet werd de workshop een feest. We hebben echt genoten van het enthousiasme en de werklust van de kinderen. Mariette had een prima programma opgesteld.
De geodriehoek is een geweldig stuk gereedschap waar ook gisteren alles mee gedaan werd.
De geodriehoek bestond nog niet in mijn schooltijd en een hoek meten als op de foto konden we toen nog niet. Op de foto(op klikken) blijkt hoek B 65,5 graden, weet u nog?

Ouderwets.

2009-05-09T06:05:00.000-07:00

Vanmorgen moest ik met Janny naar de jaarlijkse rommelmarkt van de kerk in Gorssel.
En ja, bij het kraam met speelgoed hadden ze nog een “ouderwets” kwartet voor mij.
Tien eurocent voor een landenkwartet met 6x4 steden van België, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Oostenrijk en Zwitserland.
“Ouderwets” omdat het kwartetspel niet meer door uitgevers wordt gemaakt. Wij spelen het niet meer volgens “de markt”. Vorig jaar kon ik het in Deventer en Zutphen al niet meer kopen.
Ik ben een voorstander van het kwartetspel. Het scherpt vooral het geheugen en combinatievermogen, maar ook het sociale aspect lijkt me heel belangrijk. We worden gedwongen aandacht aan de kinderen te geven. Spelenderwijs leren we hier vier steden van zes landen.
Misschien is kwartetten gezonder dan voetballen?

Verleden en toekomst.

2009-05-05T05:35:00.001-07:00

Dit is letterlijk “een kat in de zak”. Theo ligt nu, onzichtbaar precies op mijn weg van keuken naar kamer. Leven, doen en laten van de kat staan wij geheel buiten. Ik zorg voor zijn eten doe overdag zowel als ’s nachts de deur voor hem open, haal teken weg en aai hem wanneer hij dat wil en dat is het. De koning van de dieren is niet voor niets een grote kat.

De gesprekken met vrienden en kennissen gingen de laatste dagen voornamelijk over de tweede wereldoorlog. Veel historie en ook wel vragen over de toekomst.
In de afgelopen twee maanden ging het in de cursus astronomie in Nijmegen ook over verleden en toekomst en wel in het bijzonder over dat van sterren. Sterren van ongeveer de grootte van onze zon hebben een lang leven en hebben een rustige oude dag als zogenaamde “witte dwerg”. Natuurkundig is zo’n witte dwerg zeker niet eenvoudig en ik heb daar in acht colleges van twee uur ook veel over te verwerken gekregen.
Het hoofdthema was de toekomst van sterren. Grofweg kun je stellen dat sterren tot ongeveer 1,5 maal de grootte van onze zon een witte dwerg worden. Grotere sterren leven veel korter en eindigen na eerst als Super Nova geschitterd te hebben als neutronenster of als zwart gat.
Neutronenster moet je letterlijk nemen en van een zwart gat kregen we van prof. Groot een prachtige definitie: ‘een zwart gat is een lichaam waarvan de ontsnappingssnelheid groter is dan de lichtsnelheid’.
Voordat onze zon een witte dwerg wordt gaat het nog een keer heel heftig toe bij ons. We komen dan binnen de hete gasbol van de zon te liggen zeeën enz. verdampen en de aarde blijft als een verschroeid lichaam achter, zie het plaatje.
Ik ontving een mailtje van Mirre. Zij is het buurmeisje van vriendin Marian en vraagt me precies wat neutronen zijn en wat een zwart gat. Ik geef mezelf 24 uur voor de goede antwoorden aan dit bijzondere meisje van negen(?) jaar. Jammer dat kleindochter Piffin met vakantie in Vancouver is, zij weet veel en heeft meer verstand van meisjes dan ik

2009-05-02T07:39:00.000-07:00

Wat je niet wil.

2009-05-01T06:21:00.001-07:00

Gisteren was het even oorlog bedacht ik vannacht. Mensen die van het ene moment op het andere plotseling dood zijn. Je had naast hen kunnen staan.
Alles in je lichaam en geest verzet zich tegen de werkelijkheid maar je kunt niets aan die werkelijkheid veranderen. In mijn herinnering was het soms ook zo in de oorlog. Kort voor de bevrijding van Zuid-Beveland eind november 1944 kwam mijn vader uit het ziekenhuis weer thuis. De volgende ochtend gaf ik de koeien op stal hooi toen ik de Spitfires hoorde. Kort voor het dorp doken ze omlaag en begonnen hun mitrailleurs. Ik hoorde een kogel in de staldeur slaan. Direct daarna rende ik naar huis om voordat ze draaiden en hun tweede (en altijd laatste) salvo zouden afvuren veilig te zijn. Mijn ouders en mijn tweelingbroer stonden bij de achterdeur te wachten. We haalden de kelder niet meer. We moesten in de gang op de grond. Mijn moeder ging op mijn broertje liggen en mijn vader op mij. Maar dit wilden we niet zag ik ook aan gezicht van broer Piet. Wat moet je in godsnaam als kind als je ouders, ter bescherming van jou, boven je doodgeschoten zijn?
Op de foto een Friese zwartbond zoals mijn vader fokte. Ik heb nog een doos met medailles!

Olifantjes en schaken.

2009-04-26T03:18:00.000-07:00

Vrijdag mee met Laura en haar ouders naar het Dierenpark in Emmen. De show werd gestolen door de Olifanten en vooral door de baby’s (kleuters). Het lukte me niet om een goeie foto te maken van hun zand en waterpartijen. Gelukkig moet zelfs een olifantje even uitrusten en toen kon ik een foto maken. Klik op de foto om de baby beter te zien.
Gisteren geschaakt in het Vierde Tuinkamerschaaktoernooi in Heerde. Voor mij is dat hèt jaarlijkse Rapidtoernooi van de NO-Veluwe, in 2008 schreef ik daar al over.
Vorig jaar won Henk Abels en nu won ik. Aan mijn overwinning gaat een anekdote vooraf: donderdagavond speelde ik in Elburg voor Pallas onze laatste externe competitiewedstrijd. Of eigenlijk speelde ik niet!? We moesten deze wedstrijd winnen wilden we buiten degradatiegevaar zijn. Ik had aan het vierdebord wit en na
1.e4, c5 2.Pf3,Pc6 3.d4, cxd4 4.Pxd4, Pxd4 5.Dxd4, Dc7 6.Pc3, e5 7.Le3
keek ik verdwaasd naar deze stelling. Mijn tegenstander keek even verbaasd naar mij en ik gaf hem een hand en ging weer naar mijn auto.
Er speelden 8 teams in de zaal en ik zag velen denken “ ach zo’n oude man, zijn club zou hem moeten aanraden niet meer te schaken!” Dus toen ik gistermorgen in Heerde aankwam, men wist al van donderdag in Elburg, vroeg mijn gastheer Henk ook ongerust hoe het met me ging. Ook hij had donderdag mijn slechtste zet uit meer dan 50 jaar schaken gezien!
Donderdagavond had mijn actie tot gevolg dat ons team overtuigend won, de eerste drie borden speelden remise en de laatste vier wonnen. Gister in mijn laatste partij bood ik Henk in gewonnen stelling remise aan , waarmee ik ons toernooi won.
Henk en de anderen namen mijn revanche heel sportief op, een prachtige dag in een prachtige tuin. Dank jullie wel en vooral Henk en Marijke.

Trots op kleinzoon.

2009-04-21T04:12:00.001-07:00

In mijn blog van eergisteren schreef ik over Mirre en Charlie. Mijn oudste zoon Michiel in Toronto riep mij op ‘het matje’ en wees mij op mijn kleinzoon waar ik toch minstens zo onder indruk van kan zijn als van Charlie en Mirre.
Michiel heeft gelijk ik schreef 23 juni 2007 over Otger als een van de weinige jongens die op zijn vorige school stand kon houden tegen het intellectuele geweld van de Aziatische meisjes.
Toen Otger, in december wordt hij 16 jaar, me vertelde wat hij in zijn vrije tijd zoal doet begreep ik dat ik hem tekort heb gedaan. Natuurlijk loste hij in ons gesprek en passant het Hoedenprobleem op, maar dat maakt na die twee meisjes geen indruk meer. Wat doet Otger in de tijd dat zijn leeftijdsgenoten (niet allemaal gelukkig) in ons land zich “comazuipen”?
Hij schrijft heel moeilijke computerprogramma’s waarvoor tien jaar geleden Amerikanen hem een topbaan hadden aangeboden. Twee voorbeelden geef ik hier, Otger schreef daarvoor een programma dat de schaduwen berekent van objecten in een verlichte ruimte. Het is wel bijzonder te bedenken dat mensen als Michiel, Eliane en Piffin (mijn kleindochter) bij een tekening of schilderij o.a. onmiddellijk zien of de schaduwen juist zijn, een soort beroeps deformatie. Otger schrijft nu een programma voor zijn computer die dat automatisch doet.
Als de getoonde plaatsjes niet genoeg indruk maken moet u zich realiseren dat het programma "realtime animatie" is, d.w.z. hij kan de objecten willekeurig verplaatsen en de schaduwen gaan dan gewoon mee! Ik zal Otger een volgende keer vragen mij het zo te leveren dat wij dat op mijn blog dat dan ook kunnen.
Tenslotte de oplossing van het Hoedenprobleem (zondag op mijn blog):
A ziet dat B en C niet beiden een zwarte hoed dragen, want dan zou zij een witte op hebben.
A zegt dus dat zij het niet weet.
B ziet dat C geen zwarte hoed draagt want dan zou zij weten dat ze een witte droeg (vanwege antw.A). Zij kan dus zelf een witte of zwarte dragen en zegt dat ook zij het niet weet.
Uit de antwoorden van A en B weet C dat zij een witte hoed draagt!

Freerange Kid.

2009-04-20T00:49:00.000-07:00

Vandaag in nrc.next twee grote tekeningen van Eliane, een op de voorpagina en een op pagina 4 en 5 bij een pleidooi voor slow ouderschap. Tja wat zou dat nu weer zijn? Voor ik alles gelezen heb begrijp ik dat ik zelf een scharrelkind, een FreerangeKid en een Slow kid was en mijn ouders Slow ouders waren. Dat laatste slaat alleen op de opvoeding want mijn ouders moesten heel hard werken in de crisis van de jaren dertig op hun boerderij.

Het Hoedenprobleem.

2009-04-19T08:17:00.001-07:00

Deze week, denk ik, was ik een beetje “aangeslagen”. De oorzaak daarvan waren Mirre en Charlie, twee meisjes van ongeveer tien die mij met hun mooie hoofdjes in een hogere energiebaan brachten.
Elke dag en ook ’s nachts dacht ik wel even aan hen. De theorie ken ik: “kinderen kunnen veel meer, zijn veel intelligenter, dan wij gewoonlijk veronderstellen”.
Maar in één week prof Frans Oort die ons daar nog een doordringend op wees en dan onmiddellijk Mirre en Charlie die het bewijs leverden, dat was kennelijk heel veel van het goede voor mij.
Ik lijk wel een oude gek, die met de foto’s van die twee langs de deur komt en roept “kijk, die bestaan echt en de toekomst wordt nog veel beter dan we nu, met Obama, denken”!
Mirre en Charlie losten het Hoedenprobleem op:
A, B, en C worden geblinddoekt en krijgen één van de vijf hoeden op, er zijn drie witte en twee zwarte. Ze worden op rij gezet en de blinddoek gaat af.
A kan B en C zien.
B kan alleen C zien
en C ziet niets.
Eerst wordt A gevraagd welke hoed zij op haar hoofd heeft. Ze mag alleen antwoorden als ze het 100% zeker weet. Ze zegt “ik weet het niet”.
Dan wordt B gevraagd welke hoed ze draagt en ook die zegt dat ze het niet weet.
Tenslotte is de beurt aan C die het juiste antwoord geeft.
Het gaat hier natuurlijk om de ijzersterke redenering waardoor C het antwoord weet.
Dinsdag reed ik met Janny en Hella naar Hattem voor een tentoonstelling in het Voermanmuseum, ter hoogte van Welsum maakte ik deze foto van een rij hoogstamperenbomen die net in bloei waren. Dus wel een witte hoed voor april maar niet zoals in het rijmpje. Klik op de foto.

Rondvaart in den Haag.

2009-04-17T02:34:00.001-07:00

Gisteren stond op de Achterpagina van de NRC een tekening van Eliane bij een artikel over de rondvaarten van de stichting Ooievaart in het centrum van den Haag!
Een paar weken terug had ik aan leuke 1 Aprilmop gedacht. Maar nee, deze rondvaarten bestaan al enkele jaren en echt, zo tussen het Centraal station en het Station H.S. vindt je water: Hooftskade, Dunne Bierkade, Bierkade, einde Trekvliet enz. Een attractie van deze tochten is het bevel “Bukkûh!”. Niet alleen je fysieke gesteldheid wordt getraind maar ook je intellectuele je komt bijvoorbeeld langs drie huizen, op rij, waar Paulus Potter, Jan van Goyen en Jan Steen woonden. Het Mauritshuis zou als reclame een kaartje voor een Ooievaart kunnen uitgeven.
In ieder geval ga ik nadenken over een rondvaart in de stad waar ik in 1958 en'59 woonde.

Bijzondere middag.

2009-04-11T06:48:00.000-07:00

Vanmiddag was de crematie van Jan Addink. Hij was de man die mij in 1967 naar de (in opbouw zijnde) MTS van Deventer haalde. Een niet alleen fysiek imposante man. Met de oprichting van deze technische school heeft hij een voor de omgeving geweldige daad verricht. Dat de politiek in de jaren negentig alles weer heeft afgebroken is om te huilen, maar daar heb ik geen tijd meer voor.
Veel collega’s van toen ontmoet en met een bijzondere vrouw kennisgemaakt waar ik later, als ik haar wat beter ken op zal terug komen.
Na de dood klopt de toekomst aan. De laatste foto’s van Isabelle liggen al een poosje te wachten, hier zijn ze dan. Ik verdenk de prinses ervan dat zij als prinses nu ook een zonnebloemencorso wil openen.

Uit Sterrenstof.

2009-04-07T07:22:00.001-07:00

Gisteren het eerste college van prof. Groot in Nijmegen gehad. Het gaat om Supernova’s, Neutronensterren en Zwarte Gaten.
Groot is niet alleen een wetenschapper maar ook een uitstekende promotor van zijn vak, de astronomie. Wij zagen allen vorige week dat Van Vollenhovens naam nu verbonden is aan een planetoïde. Van Vollenhoven heeft inderdaad veel gedaan voor de sterrenkunde in ons land. Achter de naamgeving aan dit brok steen van een paar kilometer zit weer Groot. Van Vollenhoven cirkelt tussen Mars en Jupiter rond de zon, precies zoals een planetoïde hoort te doen.
Een van de aangename “bijvangsten” van de lessen van Nelemans en Groot in Nijmegen is de kennis over het ontstaan van de elementen.

Ik ben gegroeid uit sterrenstof,
een druppel uit de oceaan,
waar ik na het einde van mijn tijd
vloeiend terug zal gaan.

Sinds dit,voor mij mooie gedichtje van Erica uit september 2000 voel ik mij nog meer schatplichtig om zoveel mogelijk over het ontstaan van de elementen te weten. Gisteren was er ook weer veel bijvangst. In het zogenaamde “periodiek systeem der elementen” vinden we onze bouwstoffen met de atoomnummers van 1 t/m ca. 100. Uit die ongeveer 100 zijn wij en is ook het heelal gebouwd. De eerste (lichtere) tot en met no. 26 (is ijzer) ontstaan in (kleine) sterren zoals de zon. Voor de elementen met hogere atoomnummers zijn grotere sterren nodig zo van 1,5 tot 10 maal groter dan onze zon. De elementen worden gemaakt door kernfusies. De “eenvoudigste” kernfusie is om van H (is no.1 watersof) no.2 He (helium) te maken. Voor zo’n fusie zijn temperaturen van miljoenen graden Celsius nodig. De foto is van de "Fee" van de Adelaarsnevel een van de kraamkamers van nieuwe sterren.
Bijzonder was gisteren dat Groot letterlijk zei 'we zijn geboren uit sterrenstof'.

Het klare water van Ida Gerhardt

2009-04-05T03:40:00.000-07:00

Op de waterpomp die sinds het begin van deze eeuw in onze dorpskern staat is de tekst te lezen van het gedicht de Welput van Ida Gerhardt. De schenkers van deze pomp hebben helaas nagelaten de dichteres te vermelden, heel vreemd.
Ook vreemd maar wel te verklaren is dat velen niets weten van dit gedicht op de pomp. Dat komt omdat kinderen en wat kleinere mensen het bord met de tekst niet kunnen zien!
Gisteren schreef ik over het sobere van Ida, dat maakt haar gedichten zo krachtig en helder. Geen woord te veel, klare taal en daarom hier ook het klare water:

De Welput.

Doe de welpomp zingen
wat diep in de aarde sliep
ten dagelicht kwam springen
het klare water diep

Ida Gerhardt bij spijs en drank.

2009-04-04T06:23:00.000-07:00

Donderdagavond laafden Janny en ik met nog 98 poëzie liefhebbers ons aan een luxe en overdadig diner in de Burgerzaal in Zutphen ter ere van Ida Gerhardt.
Wie wat weet over Ida Gerhardt zal zich afvragen “hoe kan dat nou?” Wanneer er iemand het sobere en eenvoudige voorstond was het wel Ida Gerhardt. Ze was niet alleen zuinig, aan het eind van haar leven was ze gewoon gierig. Haar laatste jaren zijn helaas getekend door haar dementie. Met deze kijk op donderdagavond wordt het diner een paradox, vergeet dit dus..
Het was een geweldige avond met voordracht, zang en muziek. Janny en ik kwamen om 18.30 aan en verlieten de zaal tegen 23 uur.
Het mooiste van zo’n avond zijn de mensen die je leert kennen en de gesprekken daarmee. Met de man die de heerlijke wijnen voor deze avond verzorgde heb ik een bijzondere afspraak gemaakt: de volgende keren dat ik weer in zijn wijnhuis kom zal ik een passend gedicht voordragen waar hij dan wat tegenover zal stellen. Alleen al voor zo’n afspraak wil je 45 euro betalen maar het bleef daar niet bij de mooie vrouw schuin tegenover mij beloofde me op bezoek te komen.
Die afspraken en het rijke diner kunnen natuurlijk niet voor dat geld, de avond werd dan ook ondersteund door verschillende sponsors. Janny reed en alleen zij had dus zorgen over een eventuele blaastest
Nogmaals, een geweldige avond in een prachtige (een van de oudste in ons land) zaal. We aten inderdaad de eerste asperges, daarom dit schilderij uit 1697 (Rijksmuseum) van Adriaen Coorte.
Over het prachtige schilderij(tje) van Coorte met de aardbeien, dat het Mauritshuis in 2005 aankocht schreef ik eerder al uitvoerig.
Klik op de foto,s voor een vergroting.

Het heelal.

2009-03-31T08:52:00.000-07:00

Op de dagen van mijn cursussen in Nijmegen en Utrecht heb ik in de auto altijd mooi tijd om over onze toestand op de aarde te denken.
Het grote verschil tussen Nijmegen en Utrecht is de geschiedenis. De wiskunde maakt nog dagelijks gebruik van kennis die al duizenden jaren oud is. Zeker ontwikkeld de wiskunde zich enorm en breidt zich continu uit maar met de kennis van Gauss (1777-1855) zou je ook nu nog een reus aan een topuniversiteit zijn.
De huidige kennis van de astronomie is niet te vergelijken met de kennis uit de tijd toen ik nog kind was. De oorzaak daarvan is vooral de ontwikkeling van de techniek. De tweede wereldoorlog heeft daar ook een enorme impuls aan gegeven.
In ieder geval waren een collega cursist en ik gisteren in Nijmegen het eens over onze bevoorrechte positie. Wij kunnen aan het eind van ons leven nog kennis nemen van wat Nelemans en Groot doen. Twee wetenschappers die in Amerikaanse wetenschappelijke tijdschriften publiceren en geavanceerd onderzoek aan het heelal doen. Het is bijna beschamend dat zij de oudjes komen bijpraten en ze wekken ook nog de indruk dat ze het leuk vinden. Ik troost me bij de gedachte dat de universiteit met wat we betaalden misschien de kosten kan dekken. Beide cursussen trokken meer dan dertig deelnemers, dat is misschien genoeg geld.
Nog even over ons heelal. Het is bijna 14 miljard jaar oud en dikwijls vraagt men ‘wat was er nou voor die oerknal?’ Nooit vraagt iemand je’hoe gaat het nou aflopen met dat heelal?’ Over die laatste vraag beginnen de astronomen het de laatste jaren eens te worden lijkt het. We hebben te maken met een uitdijend heelal en, dat is cruciaal, dat uitdijen gaat steeds sneller!
Daarom heb ik het zwarte vierkant van Malevitch gekozen, heeft de beroemde schilder een profetische blik over het heelal gehad? De astronomen denken namelijk dat het uitdijen inderdaad steeds sneller blijft gaan. Bedenk dat niets sneller dan de lichtsnelheid kan en als het zo is dat die snelheid bereikt wordt gaat voor ons dan het licht uit(!) en zijn we in het zwart van Malevitch terecht gekomen. Het licht gaat dan even snel van ons af als dat het naar ons toekomt, het staat dan stil en bereikt ons niet meer. Leuk hè die gedachten spelletjes?

Sterrenkunde in Nijmegen.

2009-03-30T12:57:00.001-07:00

Vandaag in Nijmegen het laatste college van Gijs Nelemans gehad. In driemaal 2 lesuren behandelde hij voornamelijk wat men nu weet over Witte Dwergen en Dubbelsterren. Nelemans is in 2006 naar de Radboud Universiteit gekomen. Zijn specialiteit en dus ook zijn onderzoek betreft voornamelijk Dubbelsterren, ook vanmiddag was dat de hoofdschotel. Alle “leerlingen” in deze cursus zijn zeer enthousiast over de manier waarop hij je bijpraat over de vooruitgang in de astronomie en de grote hoeveelheid kennis die hij, als het ware ongemerkt, op je loslaat. Een man die zijn enthousiasme over zijn vak ongemerkt op je overbrengt, dat is natuurlijk het ware kenmerk van de goede docent.
De komende drie weken krijgen we college van prof.dr. Paul Groot over neutronensterren en zwarte gaten. Paul Groot is hoofd van de afdeling Sterrenkunde in Nijmegen.
Boven Nelemans en onder Groot.

Concert in de Kapel op 't Rijsselt.

2009-03-29T05:57:00.001-07:00

Vanmorgen met Janny en Hella naar het koffieconcert ‘Van Haydn tot Dichler’ in de Kapel op ’t Rijsselt geweest, ook Leuntje was er. We waren unaniem in onze waardering: ‘prachtige muziek’. De drie musici Abbie de Quant, Elizabeth van Malde en Michael Stirling behoren in ons land tot de top en ze speelden ook nu prachtig.
We kregen werken van Joseph Haydn, Max Bruch, Bohuslav Martinu, Louise Farrenc en Josef Dichler te horen, allen met composities voor fluit, cello en piano.
Op de foto Michael Stirling, Abbie de Quant en Elizabeth van Malde.

Isabelle in Gorssel.

2009-03-28T05:52:00.000-07:00

Isabelle een uur geleden bij Oma aan de Beukenlaan. Haar kapsel was mooi opgemaakt voor deze gelegenheid. Slechts een activiteit die ze heel goed kan heb ik vanmorgen gemist dat is het snel kruipen. Daar was geen tijd voor want ze moest koffertjes in en uitpakken. Ook mijn camera werd veel in en uitgepakt. Ze is nu 9 maanden en ze zal al goed lopen als ze jarig is denken wij.
Klik op de foto's voor een vergroting.

Langs de weg.

2009-03-26T07:55:00.000-07:00

Ja, de ANWB heeft gelijk, 50 jaar lid. Ik kreeg deze tegel gisteren toegestuurd van ze. Erica en ik trouwden 8 juni, Erica haalde haar rijbewijs (ik deed al examen in ’57) in een keer en we kochten een oude VW . Dat was nog een kever met zo’n gesplist achterraam en een versnellingsbak zonder synchronisatie. Erica had het dubbel clutchen snel onder de knie. De eerste keer ( in ’59 nog) dat we met pech langs de weg kwamen en de ANWB ons hielp werden we meteen lid. Daar hebben we nooit spijt van gekregen. Altijd zijn we door hen zeer vakkundig geholpen en bleken hun monteurs ook bijzonder aardige kerels.
Eind januari 1999 op weg van Wijk aan Zee naar huis in Gorssel dorst ik niet verder te rijden omdat ik voelde dat er wat mis was met mijn bloed. Bij het tankstation bij Amstelveen stopte ik en vroeg of ze de ANWB voor me wilden bellen. De man van het tankstation was zo verstandig om ook de politie en de Ambulance te bellen, want ik ging (nog net op tijd) op de grond liggen.
Alle drie kwamen tegelijk aan. Vijf van die grote kerels rondom mijn brancard (dat ging heel snel) dat is een geweldige geruststelling op zo’n moment. Ik wist toen nog niet dat ik bijna dood was. Ik voel de hand van de ANWB man nog toen hij mijn autosleutels overnam en zei ‘meneer Duvekot ik zal uw vrouw bellen en vandaag heeft ze de auto nog’.
Ik kwam in het ziekenhuis in Amstelveen en later in Deventer.
Ja, de mensen van de ANWB, Ambulance en verkeerspolitie kunnen bij mij niet stuk.

Het JUDITH-probleem.

2009-03-22T03:10:00.000-07:00

Van Judith ontving ik zojuist een mailtje met de suggestie dat ik donderdag op taart moet trakteren. Met de Plusgroep Schaken heb ik afgesproken dat ik, wanneer ik een fout maak, daarna op taart trakteer. Wat is nu het geval: we hebben de Pi-wedstrijd niet gewonnen, de jury heeft de foto die je hier ziet mooier gevonden dan onze prachtige foto van 12 maart.
De jury, en niet ik, heeft dus een onvergeeflijke fout gemaakt en moet ons dus trakteren.
Als troost zeg ik tegen Judith dat onze Plusgroep nu op You Tube staat en dat ik de Wiskunde Meisjes een mail ga sturen om hen op hun fout te wijzen.

Naar Siberië?

2009-03-19T08:51:00.000-07:00

Zojuist even omgereden voor dit moois. De IJssel zie je hier niet die lig net achter de ganzen. De ganzen vragen zich af of ze al naar Siberië kunnen vertrekken. De weilanden zijn dit gewend.
Klik op de foto voor de ganzen.

Sterrenstelsels.

2009-03-17T02:09:00.001-07:00

Gistermiddag in Nijmegen het eerste college ‘Witte dwergen, neutronensterren en zwarte gaten’ gevolgd. Zes middagen: drie met dr. G. Nelemans en drie met Prof. dr. P. J. Groot.
De afdeling astronomie van de Radbout Universiteit is nog maar 10 jaar oud en ook Nelemans is nog jong. Hij kreeg van het grote gezelschap (meer dan 30) veel vragen.
Volgens hem ook een ‘hele goede’ van mij en inderdaad kreeg ik bijval van de zaal voor mijn vraag. Ik zei: “wijzelf en de materiële wereld om ons heen, bestaan uit atomen die gemaakt zijn in sterrenstelsels zoals we nu weer gaan bekijken. Weten jullie al wat van de stelsels waar onze eigen atomen gevormd zijn?”
Zijn antwoord lag voor de hand, maar hij vertelde er wel veel aardigs omheen, zie de plaatjes.
Het antwoord was: “Ja en nee, we weten steeds meer over de nu zichtbare kraamkamers van atomen. De stelsels waar onze atomen vandaan komen zijn al lang geleden (miljarden jaren) opgebrand.
Op de plaatjes zie je Orion als de jager en als sterrenbeeld. Linksboven de ster Betelgeuze de alfa-ster van Orion. Deze rode ster is na de zon de ster met de grootste optische diameter. Dat wil zeggen dat u hem als een rond schijfje (evt. met een gewone verrekijker) kunt zien. Alle andere sterren ziet u als een lichtpuntje. Als u zegt nee ik zie nog een schijfje is het geen ster maar een planeet!
Klik op de plaatjes. De grote ster op het linker schoudergewricht van Orion is Betelgeuze. In de gordel van Orion zie je de kraamkamers van onze atomen.

Krokussen

2009-03-15T08:10:00.000-07:00

Gisteren scheen hier de zon en kon ik mooi de krokussen fotograferen. Toen ik daarna met Leuntje naar een Galerie in Nieuw Amsterdam reed verdween de zon vanaf Raalte.
Er was mooie kunst te zien in het noorden. Op de terugweg eerst nog in de regen. In Deventer aten we in de Kohinoor of India tot enthousiasme van Leuntje die dit restaurant niet kende.
Vandaag missen de krokussen de zon weer. Elke jaar breiden zij zich meer uit over het gras. Ze zijn bij Erica begonnen aan de randen. Ik denk dat ze, politiek gezien, heel erg links zijn en ook niet kerkelijk. Ze houden zich aan geen enkele grens komen tussen tegels en klinkers op, midden op het schelpen pad enz. Ik houd het erop dat Erica de Crocus Tomassian heeft gekozen , dat is een boeren krokus uit de Balkan. Die Tomassian is natuurlijk onder Tito alleen maar linkser geworden en voelde zich onder de handen van Erica, die uit een streng communistisch gezin kwam, als God in Frankrijk. De foto lijkt me een duidelijk bewijs.
Klik op de foto voor een behoorlijk beeld.

Pi-dag in Harfsen.

2009-03-12T06:45:00.000-07:00

Dit is de Plusgroep Schaken van de Beatrixschool in Harfsen.
Zaterdag is het pi-dag. Wij doen mee aan de fotowedstrijd voor pi-dag.
U ziet van boven naar beneden en van links naar rechts:
Tessa, Rob, Tim, Rachiel, Arthur, Judith, Charlie en Imke
Ik ben de "gelukkige schoolmeester" van deze groep, die geregeld langs sluipwegen wat wiskunde tussen de stukken stopt. Vanmorgen was dat Eratosthenes en zijn berekening van de aardomtrek, daarna ging de discussie over hoeveel km ze per dag kunnen fietsen. In drie jaar de aarde rond denken ze en gelukkig veel uitrusten op een schip. De choco-pi zit in de magen van deze acht.
Klik op de foto voor een duidelijk vergroting.

DE MOL en de KOEIEN.

2009-03-08T10:53:00.001-07:00

Vanmiddag was ik met Wil en Marian naar de presentatie van het boek DE MOL en andere dierenzkv’s van A.L.Snijders. De schrijver A.L. Snijders is Peter Müller een goede vriend van Wil. Peter schreef een mooie opdracht in het boek dat ik kocht: “ Voor Willem D die in de ulk-streek woont, maar de bunzing kent”.
De presentatie vond plaats in de koeienstal van de Eko Vleesboerderij ‘De laan van Wisch’in Terborg. Op mijn verzoek vertelde de boer vooraf wat over zijn koeien, allen met mooie hoorns.
Op de eerste foto de uitgever en de schrijver, op de tweede Wil met de schrijver en op de derde Wil, Marian en ik.

Heel leuk, heel moe.

2009-03-04T10:39:00.001-08:00

Vandaag het eerste college over Vermoedens in de wiskunde. De professor is razend snel, schrijft en spreekt snel. Gelukkig mag je hem alles vragen. Een syllabus van 116 pagina’s die niet alleen maar vol staan met formule’s, maar ook met heel leuke bijzonderheden.
Wat is de prof. voor man? Nou hij geeft bijvoorbeeld “enkele wiskundigen” dan krijg je drie A4-tjes met Pythagoras tot en met Perelman.
Oort is zeer grondig: Gauss en Marie-Sophie Germain op de voorpagina, dan ook een vier pagina’s lange brief met wiskunde van Gauss aan Sophie in het Frans (Votre plus sincère admirateur Ch.Fr.Gauss.)
In deze brief van 1807 schrijft Gauss aan het eind ook over de bewegingen van de Planetoïden of Asteroïden Cères, Pallas en Junon die in respectievelijk 1801, 1802 en 1804 pas ontdekt waren.
Als huiswerk moeten we de behandelde stof nog eens goed nagaan, een opgave maken(oplossen) een puzzel oplossen (die een geniaal klein meisje onmiddellijk zag) en 2 hoofdstukken diagonaalsgewijs doorlezen, zodat hij de stof beter kan uitleggen. Dat kleine meisje is een Amerikaanse collega van hem waarvan ik de naam niet meer weet. Ik moet die puzzel nog oplossen!
Het is heel leuk, maar ik was dood moe!

Vooruitgang.

2009-03-03T02:44:00.000-08:00

Toen ik gisteren van boekhandel Van Someren terugliep naar mijn auto ontmoette ik een jongetje. Hij kon net lopen en moest het voornamelijk nog met gebarentaal doen. Dat ging hem zeer goed af, ik begreep hem onmiddellijk. Hij wees me het ijzeren rooster dat in midden van de Turfstraat in de lengterichting loopt. Hij wees er me er op dat aan beide kanten van de weg huizen staan en aan het eind niet en dat daar het licht vandaan kwam. Ik zei zijn moeder dat hier een groot architect stond, die ons vertelde hoe de ruimte in de Turfstraat was ingedeeld.
Ook Isabelle, wel een halfjaar jonger dan het jongetje, zet alles op alles om te weten hoe de wereld is. Het zal haar, net als het onbekende jongetje, niet helemaal lukken. Wel denk ik dat ze verder komen dan hun ouders, zoals ook mijn zoons weer meer weten dan ik. Dat is onze vooruitgang. Morgen hoop ik van Prof. F. Oort in Utrecht te horen wat de wiskundigen nog niet echt begrijpen, maar alleen vermoeden. Jammer dat ik Isabelle en dat jongetje niet meer zal kunnen vertellen wat ik van Oort leerde, maar misschien kan ik donderdag wel iets aan m’n plusklas vertellen?

De Pianist.

2009-03-01T12:53:00.000-08:00

Vanaf dat Erica en ik in 1965, Michiel was toen 2 en Thijlbert net geboren, onze flat in Delft verlieten hebben we katten gehad. Tweemaal een Siamees en verder de Europese korthaar in alle kleuren. We wisten niet dat katten heel muzikaal zijn anders hadden we een piano moeten aanschaffen. Eliane stuurde me deze katten sonate.

Carel, Esther en de Coyote.

2009-02-27T01:03:00.001-08:00

Gisteren weer getracht “normaal” te leven na een dag schaken in Zetten.
Helaas waren niet al mijn zetten goed, 3 uit 7 is nog net in de min.
Er zijn veel belangrijker zaken.
Het onderschrift op dit briefje van Esther is een aardverschuiving in het gevoelsleven van Carel. Terwijl ik als een blok lag te slapen kiest Carel voor de thuiszorg. Jammer dat we het zonder foto moeten doen! De oude kater die voelt dat ie misschien toch meer nodig heeft dan het eten dat ik hem voorzet.
Carel kan niet weten dat Esther woensdag jarig is. Hier een foto met haar dochtertje Anique ergens in Tsjechië. Misschien is een mooie steen een goed cadeau? Ik weet dat Anique dol is op bijzondere stenen. Esther heeft poezen en een grote Duitse herder. Gelukkig voor haar is de lynx uit Limburg hier nog niet gezien, zodat haar huisdieren veilig zijn.
In Toronto moet mijn familie voorzichtig zijn met hond Orbit want daar loopt in de stad deze prachtige coyote rond. Zij heeft al huisdieren opgegeten een hond en katten. De overheid wil het dier wel beschermen, ik hoop dat geen angsthaas het dier doodschiet.
Klik op de plaatjes voor een vergroting.

Niet gestolen.

2009-02-22T06:47:00.001-08:00

Op 24 oktober 2007 schreef ik over de “diefstal”van mijn invalidenparkeerkaart. Heel blij ben ik dat ik nu kan schrijven dat die kaart nooit gestolen is. Deze week kwam schilder Wesseldijk in de Hoofdstraat uit zijn winkel om mij mijn, al lang verlopen, kaart te geven. De kaart was op straat gevonden en al verlopen toen Wesseldijk hem in handen kreeg. Gelukkig moet ik nu mijn mening herzien. Mijn kaart is niet uit mijn, niet op slot gedane, auto gestolen. Hij moet er toen uitgewaaid zijn. Mijn excuses aan de niet bestaande mensen die ik ten onrechte verdacht van diefstal.